Het 'ik mis mijn vriendje en ben een dramaqueen' topic.

Ik had misschien wat beter na moeten denken om een Duits vriendje te kiezen. Want ook al woont hij in Eindhoven, zijn meeste vrienden en familie wonen nog steeds in zijn hometown. Dat betekent dus dat hij vrijwel om de week terug keert, vooral nu het vakantie is. Kan ik hartstikke goed begrijpen, want 28 augustus begint zijn school hier in ons koude kikkerlandje weer en dan kan hij zijn wekelijkse tripjes naar Duitsland tot de kerstvakantie wel op zijn buik schrijven.

Ik vind het jammer dat hij me vrijwel nooit mee vraagt, maar de laatste keer dat ik mee was gaf ik dan ook niet echt de indruk dat ik het leuk vond. Ik was te verlegen om Duits te praten, dus zei over het algemeen maar weinig. En dat terwijl ik juist een enorm spontaan persoon ben! Pas na dag drie, toen ik nogal wat champagne naar binnen had geklokt, begonnen de fout Duitse woorden als een waterval te stromen. Ik had me dus volledig voor lul gezet, maar in ieder geval stal ik daar wel de show.

We liepen langs New Yorker, H&M en allerlei andere leuke boetiekjes, maar geen van allen had ik bezocht. Wel tien miljoen van zijn vrienden die allemaal van mij verwachtten dat ik hun naam zou onthouden. Iets wat mij in Nederland al erg veel moeite kost. Duitsland was leuk, omdat ik toen strontverliefd was, maar als ik nu terug kijk, heb ik me dood verveeld.
En dat zag mijn vriend denk ik ook wel, het is voor hem veel relaxter om zijn vrienden te bezoeken zonder het gevoel je saaie, Nederlandse vriendinnetje te moeten vermaken.

Daar ben ik dus al over heen. Hij is daar, ik ben hier. Ik als enorme dramaqueen mis hem nu al (nog geen dag later) alsof hij jaren weg is en misschien nooit meer terug zal komen. Ik probeer dus zo veel mogelijk af te spreken met vrienden en zo weinig mogelijk naar de fles te grijpen. Ik lust namelijk best wel een wijntje (lees: ik zet het graag op een zuipen). Het is nu eenmaal, hoe ongezond het ook is, veel makkelijker voor mij om wat weg te werken en dan plezier te hebben. Ik denk dan veel minder aan hem en kan veel meer lachen om mijn vriendinnen, die hetzelfde zijn als ik.

Waar gaat dit topic nu eigenlijk over?
Ik vroeg me gewoon af hoe jullie het doen als jullie je crush of vriendje moeten missen. Zuipen jullie je dan ook liever naar de klote, of ga je jankend op bed chickflicks kijken? Hoe lang moet je je lover missen? En smsen jullie ieder uur, of moet je blij zijn als hij je een keer voor 30 seconden belt?

Kortom: lekker zeuren en janken. Want we houden wel van ze. (:

er is hier een algemeen topic over.

Haha aaahh… Ik weet hoe 't voelt je vriendje te missen!
Mijn vriend woont in Zoetermeer en ik in Oss (ongeveer 2,5 uur reizen :slightly_smiling_face:), dus we zien elkaar eigenlijk alleen maar in het weekend (ook omdat we allebei werken doordeweeks). Maar nu is het dus Ramadan en mogen we ook niet afspreken, dus moet ik 'm een maand missen :frowning_face:
(Okee ik drukte per ongeluk op ‘Verstuur bericht’, dus hier het vervolg xD)
We smsten wel bijna elke dag, maar nu is hij 40 euro over zijn abbo heen dus ook dat doen we niet meer. En aangezien hij het druk heeft de hele dag, is t nog een wonder als ik hem spreek op msn 's avonds. Heel fijn allemaal haha!
Maar goed, ik ga dus lekker veel met vriendinnen afspreken, en dat ik werk helpt ook wel mee. Zo gaat de tijd toch wat sneller!

Sorry, beetje overdreven gedoe vind ik dit.

Ik vind het ook nogal overdreven.
Komt zeker ook omdat ik niet echt een dramaqueen ben. :’)

hee ik woon ook in zoetermeer!
sorry beter overbodig :blush:

http://forum.girlscene.nl…opic/list_messages/203161

Dat topic dus :slightly_smiling_face:

http://forum.girlscene.nl…opic/list_messages/203161