het grootte GEDICHTEN topic!

Beoordeel het gedicht boven je! Je mag zovaak meedoen als je wilt!

Hier mijn gedicht alvast:

[b]Sommige mensen,
zijn als een zeepbel,
je blaast,
en blaast,
en hij vliegt zachtjes,
zachtjes weg,
glimmen, doet de buitenkant,
leeg, is hij van binnen,
ik wil hem aanraken,
teder en zacht,
maar wat ik niet had verwacht,

dat hij uit elkaar zou spatten.[/b]

Niet echt super gedicht, maar de beste die ik kon vinden in mijn gedichten map want de oude map (met betere gedichten) is foetsie.

Ik hou m’n gedichten liever voor mezelf, ook omdat anders misschien iemand 'm kopieert. :slightly_smiling_face:

Grote. Niet grootte. Grootte zeg je bijvoorbeeld, de grootte van deze steen is uitzonderlijk. Ofzo xD Raar voorbeeld, maar je snapt me wel.

dit topic bestond al die heb ik namelijk zelf gestart, maar okee :slightly_smiling_face:
over je gedicht:
ik vind het mooi, en heel goed bedacht =D

hier de mijne;

Op een prachtig verlaten plekje,
vol gegoten met manenschijn.
Laat een meisje in het natte gras
Zachtjes haar tranen stromen.

Langzaam mengen die zich…
Rustig met het licht van de maan.
Met zelfs een soort tederheid
Sluiten die met een gelukkig gevoel
hun handen strengelend in een.

Sluiten zich samen rond het hart
van het nog altijd huilende meisje.
Zuigen zachtjes de zorgen uit haar
En laten haar laatste snikken klinken.

Sorry ik wist niet dat hij al bestond. Ik kon hem niet vinden.

Ik zie hem nu pas!
Ik ga daar dan wel veder tuurlijk!

[b]hoe kan ik jou missen, als ik je nooit meer wil spreken?
hoe blijf ik volhouden ookal is alles wat je met me doet is breken?

hoe kan ik van jou houden als je nu de persoon bent die ik het meest haat?
en als ik dan weer over je hoor, waarom ben ik dan niet meer kwaad?

hoe kan ik verder gaan als ik je niet vergeet?
hoe moet ik verder als ik dit allemaal niet weet?

misschien is dit iets waar ik vechten voor moet,
zodat ik tot op de laatste druppel, je weg krijg uit mijn bloed.

en uit mijn hoofd, mijn dromen, mijn lach en het moeilijkste, mijn hart.
zal dat me ooit lukken? of blijf je daar nog in voor 'n kwart…

de tijd heelt wonden, maar vergeten doe ik niet.
maar verder gaan met jou in mijn leven, doet alleen maar pijn en verdriet.

maar je moet wel weten, als ik verder ga en jij mij wel vergeet,
dat deze tijd, een jaar, heel veel met me deed.

ik heb gelachen met je, gehuild om je en genoten van je vriendschap,
het doet me pijn, elke voet die ik zet en verder van je af stap.

ik heb gedronken met je, ben gevallen met je en uiteindelijk gevallen voor je,
en een heel jaar lang, waar veel is gebeurd, was je voor mij de enige.

ik heb gedolt met je, bewogen met je, gezoend met je en uiteindelijk ruzie gekregen,
en nu zit het ons al helemaal niet mee, maar juist heel erg tegen.

uit deze ruzie kunnen we samen niet uit komen en jij wil het ook niet,
en ik vind het heel erg moeilijk, maar ik heb allang zoveel verdriet.

met een mooie tijd in mijn herinnering neem ik afscheid van deze slechte tijd,
van alles wat er gebeurd is, heb ik geen spijt.[/b]

ik ben zo kwaad als ik denk aan jou. na een jaar lang ben ik nu niet meer trouw. nu ben ik écht boos na een lange tijd vol met pijn en verdriet. vrienden flikken elkaar zoiets niet. hoe kun je mij zou erg naaien en bedriegen? ik snap niet dat je zo goed kunt liegen. hoe kun je mijn vrienden proberen over te halen jou te geloven. terwijl jij degene bent die liegt & jij mij hebt bedrogen. vervolgens doe je alles om me kapot te maken. rot maar op, je kunt me nu niet meer raken. jij zoent mij en daarna ontken je de waarheid. het is al een lange tijd sinds ons afscheid. en denk nu maar niet dat je van mij hebt gewonnen. want ik leef in de waarheid en jij in je leugens die je hebt verzonnen. ik heb je echt niet meer nodig. je bent nu zo overbodig. ik ben beter af zonder jou, zonder jou voel ik me sinds een lange tijd weer vrij. en ik wil dat je weet, je hebt het nu echt verknalt bij mij…

beetje onoverzichtelijk, komt uit mn ww. :grinning_face_with_smiling_eyes:

Hmm, ik vind het… een beetje een sinterklaasgedichtniveau. Doet me niks ofzo. Ik heb zelf geen zin om hier wat neer te gooien eigenlijk.
Maar serieus, let allemaal op je spelling. Er is maar één maan, dus maneschijn.

Als woorden overbodig blijken,
zeg ik even niets meer.
Machteloos kijken we toe,
omdat de dood wordt gepasseerd.

Eenzaam in momenten,
de leegte, die nooit went.
Herinneringen bewaren we,
terugkerend naar een fragment.

:cry:

Verloren in de strijd,
ontnomen door de kracht.
Stil fluister ik de woorden
rust zacht.

mooie gedichten allemaal!
ik plaats later misschien nog wel even een gedicht…

I’m going to the rainbow,
I want to do my thing.
But it was so much easier
Without a broken wing…

I thought that you’re always loving me.
I thought that you’re forever the only one.
But it wouldn’t be the truth,
Because now you’re gone…

Zelf geschreven…
Reacties zouden leuk zijn. :wink:

Maby spelfouten ofzo, dat zou ik het fijn vinden al je verbeterde. Maar ik ben 13 en Engels is niet mijn beste vak dus kan ik van fouten alleen maar leren.

Hier nog een,

You think,
That you know me…
You think,
That you know my mind…
You think,
That I’m always happy…
But there’s something behind…

The pain that I felt
The things I did wrong.
The levels I fail.
They made me strong.

^Daar staan volgens mij noal wat fouten in dus als iemand die kan verbeteren, graag. :wink:

Voor 13 is je Engels best wel goed.

Het enige is ‘the levels I fail’, wat probeer je daarmee te zeggen? Die zin klopt namelijk niet. (en het is that MADE me strong :wink: )
en ‘that there is something behind’ klopt niet. “something behind it”, of zelfs “something hidden behind” (wat niet helemaal grammaticaal correct is).

Verder, je gedichten… ja, ik vind het lullig om dingen over de gedichten van jonge meisjes te zeggen, want het is maar heel zelden dat die al op een heel hoog niveau zitten. Je moet je nog ontwikkelen:)

Het enige is: minder … gebruiken, teveel daarvan staat amateuristisch. Je gedichten zijn nogal makkelijk, probeer eens een wat typischer onderwerp. Het leest zo ook alsof je over iets schrijft wat je nog niet begrijpt (niet lullig bedoeld, toen ik dertien was had ik ook heel GROTE EN DIEPE GEVOELENS!!!, maar achteraf lijkt het allemaal erger dan het eigenlijk is).

Nou ja, blijf vooral schrijven!

ik vind 'm mooi maar ik snap dit niet. ‘dat hij uit elkaar zou spatten.’ leg me even uit. :]

Bedankt voor je reactie. Ja, het is ook meer voor mezelf omdat ik het fijn vind om dat soort dingen te schrijven als ik me niet goed voel. ‘De levels die ik faalde’ zegmaar. Ik zal wat aanpassen. En dat het achteraf minder erg is is bij veel kinderen zo, I know that. Veel hebben last van zelfmedelijden. Dat klinkt raar. Maar soms heb ik bijv. helemaal geen zin in school, dan voel ik me moe, heb ik een beetje hoofpijn en ben ik gestresst. Je kunt je er dan over heen zetten en denken; ‘Ach, het is zo weer half 4 en die hoofdpijn en vermoeidheid gaat wel weer weg.’ of ‘Ohh, wat ben ik moe, heb ik een hoofdpijn en wat voel ik me vreselijk, ik kan beter thuisblijven.’ Misschien een slecht voorbeeld ofzo. Maarja, als ik me niet goed voel of gepest word of veel stress heb van school kom ik vaak nogal snel in de put zegmaar… Niet echt uit zelfmedelijden maar meer omdat ik me dan gewoon rot voel en even rust nodig. heb.
Ohja en die puntjes gebruik ik wel vaker. Ik zal erop letten. :wink:

Thanks. :heart:
En sorry voor dit lange niet nuttige verhaal. xD

Haha, nee, dat is okee.
En ik zeg niet dat je emoties niet veel ‘waard’ zijn omdat je jong bent, maar gewoon dat je waarschijnlijk (dit is een generalisering, ik weet dat het heus niet waar is van alle dertienjarigen) minder levenservaring hebt dan mensen van rond de twintig die ik ken die gedichten schrijven.

Schrijven is een prima uitlaatklep, dus zoals ik al zei: ga vooral door, en probeer jezelf gewoon te stimuleren om eens andere dingen uit te proberen en kijk tot hoever je jezelf kunt ontwikkelen :slightly_smiling_face:

ik heb deze ooit geschreven maar de engelse grammatica klopt volgens mij niet helemaal:

When my friends are all at home
and there’s no sound to hear and no music played
when I have nothing important to do anymore
I wish I had memories that have remained

I wish I remembered all those moments more
what you liked and what you didn’t
how you looked before you got sick
who you was before all those hospital visits

I wish I remembered
What you said to me when there was bad weather
How you would like me to be when I’m grown up
And what we did together

I wish you could see me now
and I hope you would be proud
of how I’m living my life now

je kent mij niet
zoals ik jou kon
ik zocht naar jou
zoals jij niet naar mij zocht
we vochten
jij viel
want ik was sterker

verleden tijd van kennen is niet kon, maar kende. kon is de verleden tijd van kunnen.