Het Girlscene huis - Story

luke

In gedachten verzonken dronk hij zijn koffie op, hij verheugde zich op volgend schooljaar en kon niet wachten tot hij kon beginnen in de splinternieuwe schoolboeken die hij op zijn kamer had liggen. ‘Mag ik ook wat pakken?’ Hij schrok op uit zijn gedachten. Toen hij opkeek stond er een nogal vreemd meisje voor hem, ze had twee verschillende kleuren ogen en een blonde pony die net onder haar muts vandaan kwam. De rest van haar haar was donker. Ze zag er ruig en intimiderend uit. ‘Oohjaa tuurlijk,’ proeste hij omdat hij zich verslikte in zijn koffie. ‘kuch, kuch, ga je gang.’ Maar het meisje luisterde al niet meer. Er kwam nou ook een jongen binnnen lopen, zonder is te zeggen ging hij aan tafel zit. ‘Ik ben Luke trouwens.’ Gelukkig hij was niet de enige jongen.

Yochen

Luke, dus zo heette de andere jongen. Hij zag er aardig uit, voor zover je dat natuurlijk kan afleiden…
“Ik ben Yochen, en jij bent?” zei hij terwijl hij naar het meisje keek. Het leek hem een goed moment om wat mensen te leren kennen.

Alice

“Alice!” zei ze triomfantelijk. Eigenlijk stoorde haar het dat ze niet langen kon observeren, maar ze liet het er voor deze keer maar bij zitten.

Sam

Nadat ze zich had aangekleed had ze al haar moed bij elkaar geraapt en was de trap afgelopen. In de keuken hoorde ze stemmen. Iets te veel stemmen. Achter de deur bleef ze staan luisteren.

Luke

Het meisje, Alice, leek gestoord te zijn in haar overpeinzingen toen de jongen, Yochen, haar naam vroeg. Vreemd vond hij dat meisje maar, zo van de wereld. Yochen leek hem wel een aardige vent trouwens. ‘Zo dus wij zitten de komende tijd met elkaar opgescheept?’

Yochen

Hij knikte bedachtzaam. Dus Alice en Luke.
“Ik ga mijn spullen uitpakken,” zei hij en hij stond op en verdween. Hij draaide zich om na het sluiten van de deur en botste bijna tegen een meisje aan.
“Sorry,” zei hij geschrokken.

Sam

heel onverwacht ging de deur open. een jongen botste bijna tegen haar aan. “sorry!” ze schrok zich dood. “eh ik o jeetje.” ze pakte de deurkruk. “ik ging net hier heen” en ze vluchtte de keuken in.

Alice

Iemand stelde een vraag, maar wie het was, en wat de vraag was was haar niet duidelijk. Yochen liep weg, en alsof ze elkaar afwisselden kwam een meisje binnen. Een prachtig meisje. Een ginger. Alice hield niet zo van Gingers, maar haar sierde het.

sam dejavus x]

Pas toen ze de keuken deur achter zich dicht had gegooid om aan de jongen op de gang te ontsnappen herinnerde ze zich dat er meer mensen in de keuken waren geweest. een jongen en een meisje zaten aan de keuken tafel en staarden haar aan. ze liep naar het aanrecht en deed water in de water koker. toen ging ze op zoek naar theezakjes.

Luke

Toen Yochen de keuken uit liep knalde hij hoog tegen een meisje op dat voor de deur stond, ze had prachtig rood haar, en leek een beetje verlegen. Ze leek erg geschrokken door de botsing met Yochen en stormde haast de keuken in. Ze zette water op en begon driftig alle kastjes door te spitten. ‘Middelste kastje rechtsbovenin,’ zei hij behulpzaam.

Sam

‘middelste kastje rechts bovenin’ zei de chinees ogende jongen. Ze vond een doosje meloen thee. Precies goed, haar lievelings thee. terwijl ze wachtte tot het water kookte hing er een ongemakkelijke stilte in de keuken. *plok* Ze schonk zichzelf een kopje thee in, mompelde iets als ‘ik ga naar de tuin.’ En voegde daarna daad bij het woord.

Luke

Het meisje vond de theezakjes schonk thee in en stormde de achterdeur alweer uit. ‘Leuk hè als mensen zich ook voorstellen,’ zei hij sarcastisch tegen Alice waarmee hij nu alleen in de keuken was overgebleven. Weer schrok hij door de vreemde ogen van het meisje. Hij vroeg zich af of hij en Yochen echt de enige normale mensen in dit huis zouden zijn.

Yochen

Op zijn kamer aangekomen begon hij zijn kleren uit te pakken en in een kast te proppen. Na veel gemopper had hij eindelijk zijn koffer geledigd en keek hij tevreden naar het resultaat. Hij liep naar het raam dat hij had opengezet en ging op de vensterbank zitten. Het moest er vast leuk zijn om er 's avonds te zitten.
Verveeld liep Yochen opnieuw naar beneden, maar waar hij naartoe zou gaan, wist hij niet. Misschien weer naar de keuken? Of toch eens een kijkje nemen in de tuin?

Alice

“Voor sommige mensen is voorstellen heel moeilijk hoor!” antwoordde Alice op de sarcastische zin die Luke net uitsprak. “Vertel jij is wat over jezelf,dan?”

*eens wat, vertel jij eens wat over jezelf!*

nee. ik vind eens een woord voor sprookjes:’]

ja maar vertel jij is wat is gewoon fout nederlands x]

Luke

"vertel jij is wat over jezelf dan,"vroeg het meisje, ze leek oprecht geïnteresseerd. ‘Nou uh,’ begon Luke. ‘Ik ben hier omdat m’n ouders er niet achter mogen komen dat ik diergeneeskunde ga studeren. Ze denken dat ik medicijnen ga doen. Ze zijn niet zo blij met mijn voorliefde voor dieren.’

Sam

In de tuin ging ze tegen een boom zitten. Wat een heerlijke tuin. Ze keek naar boven en zag een uitstekende tak. Die was perfect om een schommel aan te hangen! Dat zou ze eens gaan doen. Ze sprong op, rende naar haar kamer om haar tas te pakken en sprong toen op haar fiets om naar de stad te gaan.

Yochen

Hij besloot om naar de keuken te gaan, want hij had een meisje net zien vertrekken met haar fiets. Zo ongemerkt mogelijk ging hij naar binnen en leunde tegen een muur. Hij hoorde Luke zeggen dat zijn ouders niet zo blij zijn met zijn voorliefde voor dieren. Blijkbaar ontsnapte Luke dus ook aan zijn ouders net als hij.