Het gaat niet goed met me

Hee lieve meiden!

Ik weet eigenlijk niet zo goed waarom ik dit topic open maar ik wil het graag even kwijt.

Ik voel me de laatste tijd echt slecht. Ben erg moe, huil mega snel, ben totaal niet vooruit te branden en heb geen energie. Ook heb ik een onwijs kort lontje.

Ik ben bijna klaar op het mbo niveau4, school en stage gaat onwijs goed, ik heb heel veel zin in het hbo. Ik heb een onwijs lieve vriend en een aantal hele goede vriendinnen. Wat wil je nog meer? Zal je denken.

Ik voel me gewoon echt kut de laatste tijd. Geen zin om uit bed te komen, geen energie hebben om wat te doen, ik voel me gewoon totaal nutteloos.
Wegens thuissituatie heb ik een poos bij de school maatschappelijk werkster gelopen, maar ik kan niet toegeven dat het niet goed gaat. Daarom is dat ook gestopt, want ik zei dat het allemaal wel goed ging.
Maar het gaat de laatste tijd alleen maar slechter. Ik zie het allemaal niet meer zitten, ik voel me waardeloos en heb het gevoel dat ik dit leven vol verwachtingen van anderen niet aan kan. De gedachten dat ik beter niet meer kan bestaan komen steeds vaker en dat maakt me bang.
Ik weet niet meer wat ik met mezelf aan moet…

Normaal gesproken bij zo’n topic ben ik de eerste die zegt dat je bij zoiets naar de huisarts moet gaan. Maar ik kan er gewoon niet over praten, ik klap totaal dicht.

Bedankt voor het lezen van dit chaotische verhaal!

Sterkte! Je weet zelf al dat praten niet lukt (begrijp ik heel goed) dus dat ga ik je ook niet adviseren. Het lijkt mij dat het te maken heeft met je thuissituatie. Kun je daarin iets veranderen? Heb je daar zelf invloed op?

Gebruik je trouwens ook geen medicatie of anticonceptie?

Ik herken dit best wel… Ik praat ook nooit met mensen in real life, alles lijkt goed met me te gaan, maar ondertussen voel ik me echt heel slecht. Mensen weten wel van de dingen die ik meemaak, maar niet dat het me zo ontzettend veel doet.

Het is goed dat je zelf weet dat het niet goed gaat en er iets moet veranderen. Je mag me altijd noten als je wilt praten! Misschien niet dé oplossing, maar waarschijnlijk wel fijn om dingen met iemand te delen die je niet persoonlijk kent.

Als je het moeilijk vindt om hierover te praten, is het misschien een idee om je gevoelens op papier te zetten, zoals hierboven. Dat kun je dan aan iemand (De school maatschappelijke werkster, of toch de huisarts) geven. Zo weet je zeker dat je je verhaal kan vertellen, en is er geen kans dat je dichtklapt.

Verder wens ik je natuurlijk heel veel sterkte en ik hoop dat het snel beter met je gaat!

Zoiets heb ik de laatste maanden ook. Ontzettend veel huilbuien, snel in paniek raken, je waardeloos voelen, lichamelijk ook niet helemaal lekker (veel hoofdpijn en buikpijn) en zo nog allerlei dingen waardoor ik dacht: dit kan zo niet meer. Meerdere keren terugvallen gehad met weken in bed liggen, huilen, niet eten, niks kunnen.

Ik ben toen naar de huisarts gegaan om er toch over te praten en die raadde mij aan om te gaan praten met een praktijkondersteuner van de ggz. Mocht dit niet helpen, kon ik weer terug komen. Heb mijn gesprek met de ggz nog niet gehad, maar ik raad je toch aan met iemand te praten. Hoeft niet meteen met de huisarts. Maar mocht dit ook maanden duren en je er zelf helemaal niet meer uitkomen, zou ik toch eens bij je huisarts langs gaan.

Ik herken deze gevoelens en bij mij heeft Sint Janskruid thee echt mega goed geholpen! Het lost natuurlijk niet al je problemen op maar ik voel mij echt beter hierdoor en heb vaker zin om dingen te ondernemen. Zit je misschien een beetje in een sleur? Misschien kun je er wat vaker op uit gaan met je vriend/vriendinnen zodat je meer afleiding hebt. Veel sterkte!

Let er wel op dat Sint Janskruid de betrouwbaarheid van anticonceptie vermindert.

Thee drinken en wachten tot het vanzelf over gaat is ook niet mijn advies. Het is een tip voor (vooral) de lusteloze gevoelen en het in bed liggen; het geeft je energie. Van het thuiszitten en in bed liggen wordt niemand gelukkig (als je deze gevoelens ervaart).

Als je inderdaad al maandenlang in een patroon van ellende zit is het aan te raden om met de huisarts te praten… Desnoods via een brief. Er zijn ook websites waar je kan online kan praten met dokters, misschien kun je dat proberen als praten moeilijk is.

En wat kopjechino zegt is trouwens waar! Ik heb zelf een spiraal en dacht er zo snel niet bij na maar het kan soms de werking van anticonceptie verminderen. Misschien kun je op internet de voor; en nadelen opzoeken, Sint Janskruid wordt ook voorgeschreven bij depressie.

Ik voel me de laatste tijd echt slecht. Ben erg moe, huil mega snel, ben totaal niet vooruit te branden en heb geen energie. Ook heb ik een onwijs kort lontje.

Dit heb ik ook precies. Helaas heb ik geen advies voor je :frowning_face:

Wat vervelend, uit zo’n dip/situatie komen is vaak lastig.
Het enigste wat bij mij maar ook bij vriendinnen vaak helpt is door veel te gaan sporten(weet niet of je dit al doet) Het geeft je vaak een nuttig en ook zelfverzekerder gevoel. Plus de spreuk: The more energy you give the more you get back! is naar mijn mening echt waar
Misschien is er iemand een vriendin/ je vriend die met je wil sporten, dan maakt dat het ook gezelliger

Natuurlijk lost dit niet alles op, maar het kan wel een start zijn om je al iets beter te gaan voelen
Ik hoop dat het snel beter met je gaat

Dit zou ik ook doen, zeker als praten niet lukt. Je mag het niet voor jezelf houden. Ik voel me zelf ook al een hele lange tijd slecht, met ups and downs, dus ik kan je verder niet echt advies geven.
Veel sterkte meid

Misschien is het verstandig om er naast over te praten met je dokter om ook bloed te laten prikken? Het zou natuurlijk ook kunnen zijn dat er iets mis is met je schildklier, vitamines of ijzer of iets dergelijks.

Inderdaad, door tekorten daar aan kun je je ook knap ellendig voelen. Laat je schildklier, ijzer, vitamine D en B12 eens prikken. Dan heb je dat in ieder geval uitgesloten.
En misschien heb je wat aan www.pratenonline.nl ? Daar kun je via een chat met iemand praten, dat is misschien minder confronterend dan face-to-face.

Ik wilde ook bloed laten prikken maar bij mij zei de huisarts dat daar 9 van de 10 keer helemaal niks uit kwam, bij meiden tussen de 15 en 20, geloof ik.

Je mag me trouwens noten als je wilt!

Meten is weten, als er niet geprikt wordt dan weet je het ook niet. Mijn oude huisarts zei dat jongeren ook geen tekorten kunnen hebben, maar ik had toch een flink vitamine B12 en D tekort en voelde me vreselijk.
Bij mij is er een tekort aan vitamine B12 geconstateerd toen ik 21 was. Als ik hier niet op geprikt had was ik hier ook niet achter gekomen. Ik heb al sinds mijn 16e al vage klachten gehad. Ik heb je een vriendschapsverzoek gestuurd want kon geen pb sturen.
Op wat is er geprikt? Zie ook het bericht van moriarty.

^Een jaar of 3 hebben ze bij mij ook bloed geprikt omdat ik toen vooral heel vermoeid was, maar daar kwam niks uit. Misschien dat ze daarom nu niet wilde prikken, samen met dat er meestal niks uitkomt. + omdat het slecht gaat omdat het in mijn hoofd ergens niet goed zit.

OT: als de mogelijkheid er is, zou ik ook bloed laten prikken