Het gaat even helemaal fout!

Hee meiden,
Waar zal ik mee beginnen. Het gaat gewoon heel erg fout nu!
Ergens eind november kreeg ik enorm veel pijn aan mijn borsten. Na zo vaak bij de dokter geweest te zijn en steeds te horen hebben gekregen dat het mijn borstklieren zijn die opgezwollen zijn, kwam ik tijdje terug erachter toen ik naar de chirurg was gestapt dat ik holtes met vocht in mijn borsten heb. Ik slik nu iedere dag medicijnen en ik voel me gewoon helemaal stuk van de pijn.
Daardoor heb ik wat gemist op school en op stage (2,5 dagen) en wil stage mij daar niet meer hebben. Terwijl ze weten wat ik heb.
Mijn vriend zit sinds 24 maart in de afkickkliniek.
Zijn moeder heeft vrijdag een hartstilstand gehad en ligt in het ziekenhuis.
Mijn vader ging op vakantie maar is na 2 dagen ziek geworden. Hij heeft heel zijn vakantie zowat alleen maar in het ziekenhuis gelegen. nu is hij eindelijk terug. Heeft ook nog vast gezeten in Turkije omdat er geen vliegtuigen vlogen. Ik heb de huisarts gebeld om samen met hem erheen te gaan. Maar nu zie ik dat alle symptomen die hij gehad heeft en nu nog heeft wijst op een beroerte! Ik durf nu eigenlijk niet meer mee te gaan, omdat ik bang ben dat ik dadelijk iets ergs hoor.
Ik voel me nu echt kapot. Ik zit met tranen in mijn ogen met waarom ik dit nu weer allemaal achter elkaar mee moet maken.

Bedankt voor het lezen.

Wow, heel veel sterkte! :sob::muscle:
Weet even niet wat ik moet zeggen…

Jeetje wat een drama…! Wat rot voor je =(
Heb je niemand om hier serieus over te praten? Een vriendin, tante of wat dan ook? Iemand die je kan steunen? Zoiets zou je eigenlijk niet alleen mogen doormaken… Misschien kan er ook iemand mee naar de dokter, ik snap dat jij het eng vindt om alleen met je vader te gaan.
Heel veel sterkte meis!

Jeetje wat een drama…! Wat rot voor je =(
weet ook niet wat zeggen, Sterkte…:sob::muscle:

Jeetje wat erg zeg…
Heel veel sterkte meis!

wooow, wat erg allemaal!
sterkte ermee ;(

ik zou toch wel naar mijn vader toegaan, ook al vrees je voor een beroerte… je zult het jezelf nooit vergeven als je juist nu niet bij hem bent! geloof me, ik heb ook zo’n periode gehad en je bent sterker dan je denkt. probeer even alle ellende met je eigen gezondheid en school te vergeten, dat komt later wel, en focus nu op je vader en je schoonmoeder. succes meiske!

sterkte

Wow, wat een opeenhoping van pech. Hopelijk valt het mee met je vader, en met de moeder van je vriend. Valt er behalve de medicijnen niets aan die vochtholtes te doen?
En dat van die stage slaat nergens op :astonished:
Sterkte ermee inderdaad, je komt hier sterker uit. :slightly_smiling_face:

bedankt allemaal.
Ik ben nu even bezig met een poging huiswerk maken. Nja lukt ook niet heel erg.
Gisteren ben ik mee geweest met mijn vader. Ik wist al dat huisartsen lomp waren maar niet zo lomp. Hij heeft geen eens naar de m.r.i scans gekeken. Dus ben ik maar weer gaan bellen naar ziekenhuis. Maar hun wilden pap niet helpen wegens een of andere mrsa bacterie die je kan krijgen door in het buitenland in het ziekenhuis gelegen te hebben. Nou heb ik daar weer een afspraak voor gemaakt. Bel ik terug zeggen ze dat hij niet geholpen kan worden zonder verwijsbrief. Dus weer terug naar huisartspraktijk eindelijk een verwijsbrief gekregen. Bel ik weer naar ziekenhuis. Zeggen ze ja eerste beste keer dat hij kan komen is 21 mei. Toen as het voor mij genoeg geweest. Ik kon of gelijk 112 bellen en zeggen dat ik vermoed dat me vader net een beroerte heeft gehad en dat hij opgenomen moet worden, maar daar zitten risico’s aan. Of ik bel nog eens naar de huisarts. Dus ik dacht ik waag het erop om nog een keer naar de huisarts te bellen. Ondertussen was de receptionist ook een beetje bekend geraakt met wat er was en heeft zij weer gebeld of pap bij de neuroloog terecht kan zo snel mogelijk. Nou dat is 28 april. Ben haar echt dankbaar.

Daarna heb ik even gewerkt en ben 1 uurtje langs geweest bij mijn vriend. Pff echt om gek van te worden.

Vandaag op stage geweest wat de reden is dat ik weg moet blijkt dat school er meer achter zit. Nja dat vecht ik morgen wel op school uit.

/

Er is altijd één lichtpuntje; alles waar jij nu doorheen gaat is iemand al eens eerder doorheen gegaan & die hebben het ook overleeft.

:slightly_smiling_face: Het komt goed meid.

wat een pech allemaal meis, heel veel sterkte!
wel goed dat je vader nu de 28e terecht kan

het komt goed :slightly_smiling_face:

Het komt allemaal wel goed.
Ik heb ook moeilijke tijd gehad ( nog steeds aan het herstellen )
Maar alles is ook een soort les.
Ik ben veel seireus , denk na als ik iets zeg .

Het enige wat je denkt ik: Waarom ik.
Ik denk altijd: Er is altijd iemand , Die heeft het erger dan ik.
Of: Pijn is voor tijdelijk , opgeven voor altijd.

Heel heftig. Ik weet daarom ook even niet wat ik hierop moet zeggen. Het enige wat ik kan doen, is je oprecht sterkte wensen. Dus heel veel sterkte! :sob::muscle:

Nogmaals bedankt allemaal. Ik voel me al wat beter. Mijn vriend mag morgen 5 uurtjes naar huis. Ik ga er 3 uurtjes heen. Ook al moet ik dan weer een aantal dingen met zijn ouders en hem bespreken. Vandaag belde hij op dat hij het allemaal zat is daar en ineens paar uurtjes later was alles weer goed. Ik weet zo echt niet of het wel allemaal oké is met hem.