Het algemene lange afstandsrelaties topic

Ik was 16 en hij 22.

Meiden met een lange (lange, dus een vriend in het buitenland), hoe ging bij jullie de eerste ontmoeting? Ik ben heel benieuwd, want ik wil namelijk iemand van de zomer gaan ontmoeten die ik via een internationale talen-app heb ontmoet. Hij moet perse hierheen komen, omdat mijn ouders mij niet naar Italië laten gaan. Het is wel veel goedkoper om daarheen te vliegen dan andersom, maar ja. Ik snap het ook wel van m’n ouders, haha. Ben 18 trouwens, in September 19.

Mij lijkt dat altijd een beetje eng, iemand die je nog nooit in het echt hebt gezien, meteen een aantal dagen (/weken) te laten komen.
Ik heb ook een vriend in het buitenland (Spanje) maar die heb ik daar leren kennen op een camping, en daarna kregen we pas een relatie.

Ik was zelf ook 18 toen ik mijn man voor het eerst in het echt zag. Mijn ouders lieten mij niet daar heen gaan dus hij moest naar nl komen. Ik heb hem samen met mijn ouders opgehaald op schiphol en het was erg spannend maar het voelde totaal niet vreemd aan. Hij bleef 2 weken.

Hi, ik moet echt even wat kwijt dus schrijf ik het hier omdat hier ook meiden zijn met een lange afstandsrelatie.
Ik heb sinds bijna 3 maanden een relatie met een jongen uit duitsland. Ik weet het, het is nog redelijk kort.
We hebben nog helemaal geen ruzies of argumenten of iets gehad wat superfijn is! Hij is zo lief voor me. Ik krijg elke dag een goeiemorgen en een slaaplekker en noemt me z’n babe en dat hij van me houd etc. Nou is hij zo’n type die niet van whatsapp houd of best vaak op z’n telefoon kijkt. Ook heeft hij een fulltime baan en is hij in het weekend meestal met z’n vrienden. We praten wel elke dag maar niet heel veel dus. Af en toe skypen we natuurlijk ook dus dat maakt het wel weer goed ^^.

Sinds 3 dagen ongeveer doet hij zo anders tegen me. Hij zegt geen goeiemorgen meer, noemt me geen babe meer, zegt niet meer dat hij van me houd , heeft ‘geen tijd’ meer om te skypen en schrijft korter af. Ik dacht eerst dat het kwam omdat hij met z’n vrienden was, maar ik begin me nu toch best wel zorgen te maken. Had hem gevraagd wat er en hij zei dat hij vaak een spel aan het spelen is en niet vaak op zn telefoon kijkt (wat ik al wist). Maar ik weet het niet. Het voelt nu zo koud vanaf zijn kant… en zo opeens ook. I dont know what to do. Ik kan niet tienduizend keer vragen wat er aan de hand is. Ben zo bang dat hij opeens komt met dat z’n gevoelens voor mij veranderd zijn. Ben eigelijk bang om te vragen of hij me nog steeds leuk vind…

Hoi!
Ik lees al een tijdje mee op dit forum en ik dacht laat ik eens een account aanmaken. Ik heb al bijna 10 maanden een lange afstandsrelatie. Hij woont in Noord-Holland, ik in Zeeland. De reis is lang (zo’n 4 uur), maar met het ov is het prima te doen. Nu gaat hij waarschijnlijk deze zomer naar Duitsland verhuizen (hij is Duits) en dan moet ik ruim 5 uur rijden met de auto om bij hem te komen. Op dit moment kunnen we elkaar nog redelijk vaak zien, maar ik ben bang dat het dan toch echt een stuk minder gaat worden :frowning_face:

misschien kunnen jullie wat afspreken dat jullie elkaar eens in een bepaalde tijd zien en dan eventueel de kosten voor het vervoer kunnen delen? ik snap wel dat het erg rot is dat hij dan nog verder weg gaat wonen ik en mijn vriend wonen nu ruim 3 uur reizen uit elkaar.

Ik kende mijn huidige vriend al een hele tijd en zag hem regelmatig voordat we verkering kregen, daarna verhuisde ik terug naar Nederland. We hebben jaar geen contact gehad, waarna we weer begonnen te praten en hij hierheen is gekomen. Het was dus niet echt een eerste ontmoeting, omdat we elkaar al kenden, maar het voelde wel als een nieuw begin. We gaven elkaar een knuffel omdat we elkaar dus al kenden en al verliefd waren. Later die dag hebben we ook gezoend en 4 dagen later werden we officieel. Hij kon het al gauw goed vinden met mijn ouders en gezin.

Kosten delen gaat waarschijnlijk niet lukken, aangezien hij geen baantje heeft en vrijwel geen zakgeld krijgt (nadeel van leeftijdsverschil), maar gelukkig verdien ik genoeg en heb ik stufi. Afspreken om elkaar eens in een bepaalde tijd te zien is wel een goed idee. Hoe vaak zien jullie elkaar?

Hij is terug!!! 5 maanden voorbij, heel veel geleerd, en nu kan ik hem weer aanraken en knuffelen en kussen en bij 'm slapen en z’n hand vastpakken en met z’n haar spelen. Je merkt niet hoe veel lichamelijk contact je hebt (vaak onbewust) totdat het niet meer kan. Maar nu kan het weer. :grinning:

^ Ah wat fijn voor jullie :slightly_smiling_face:

sorry voor de late reactie als eerst! maar wij zien elkaar meestal ieder weekend maar we hebben nu sinds kort allebei een (bij)baan die regelmatig in het weekend valt waardoor het nu wel minder wordt. ook gaat hij op vakantie waardoor we elkaar 3.5 weken niet zien.
maar het is toch best lastig wanneer je elkaar 2 weken niet kunt zien. ik weet dat het voor sommige meiden hier niks is maar toch zit ik nu echt even in een dipje.

Ik zie hem over een maand en een week weer, maar hij zou het leuk vinden om elkaar nog eens te zien voor die tijd. Dat zou dus volgende week moeten, omdat ik daarna elke dag moet werken tot we op vakantie gaan. Ik weet niet wat ik moet doen…natuurlijk wil ik hem heel graag zien, maar aan de andere kant kost het ook weer geld, ik zou dan op de dag van m’n diploma-uitreiking terugkomen (nogal moe dus waarschijnlijk), de vorige keer dat ik naar hem ging was het best intensief (veel heen en weer reizen en gedaan en natuurlijk het vliegen) en we moeten allebei werk afzeggen terwijl hij dat al 3 keer eerder heeft gedaan in de afgelopen 6 maanden. Ugh struggles :hammer:
Ik weet dat ik zelf de keuze moet maken maar ik moest dit gewoon even kwijt, advies geven mag :slightly_smiling_face:

Awh, wel fijn dat jullie elkaar regelmatig kunnen zien! Ik zie m’n vriend komend weekend weer, aangezien we allebei eind juli op vakantie gaan en we wilden elkaar graag daarvoor nog zien.

Ik moet even mijn verhaal van me afschrijven… of iemand het leest of niet.

Ik ben 23 en mijn vriend is 24.
Wij wonen in Thailand. Hij komt van de Karen berstammen en heeft geen papieren. Hij kan het land dus niet uit.

Ik werk al 3 jaar lang bij dezelfde foundation als waar hij werkt, ik wacht al heel erg lang op een werkvisum en papieren zodat mijn komende jaren hier wat zekerder worden.

Helaas werd ik gisteren door mijn baas opgebeld dat hij mijn papieren niet meer gaat regelen.
Hij zegt dat het makkelijker is wanneer ik op een volunteer visum blijf.
Ook al is dit geen long term optie.

Door onze leeftijden (niet dat we nou zo oud zijn, maar toch) willen mijn vriend en ik gewoon eindelijk met ons leven ‘starten’. Niet dat ik elke 3 maanden in afwachting moet zitten of ik mag blijven of uit het land moet…

Mijn toekomst hier is nu dus voor mijn ogen weg, het is heel moeilijk om in Thailand een baan te vinden als buitenlander waar je papieren voor kan krijgen. Het kan alleen een baan zijn die een Thai niet kan doen.

Ik ga in December nog een jaarvisum aan proberen te vragen, hopelijk accepteren ze het nog 1 keer. Ik woon hier namelijk al 3 jaar op allerlei verschillende visa.

Mijn vriend komt niet in aanmerking voor een paspoort. Hij kan niet weg, hij mag de provincie niet eens uit.

Over een maand of twee gaat mijn vriend naar Birma (Birma kan hij wel naar toe) om te kijken of hij daar eventueel in aanmerking zou komen voor een paspoort. Maar helaas wordt hij overal gediscrimineerd. Hij is ‘maar’ Karen dus bij de overheid word er nog niet naar hem omgekeken.

Ik voel me heel erg bedrogen door mijn baas, voor wie ik jarenlang voor weinig loon 7 dagen per week heb gewerkt, in de hoop dat hij mijn papieren maar zou maken.
Dus ik heb vrijdag een afspraak met hem zodat ik met hem kan praten.

Ik hoop dat er tegen de tijd dat ik hier weg moet voortuitgang in de situatie van mijn vriend zit, maar met de overheid in Thailand lijkt het alleen maar erger te worden.

^ Oh wat heftig zeg! Ik snap ook dat je heel erg bedrogen voelt door je baas. Wat een rot streek is dat. Wat moeilijk zeg dat niemand daar je vriend accepteert :confused: dat maakt het natuurlijk een stuk moeilijker! Hoop voor je dat je vriend in Birma wel in aanmerking komt voor een paspoort. En hoop ook nog voor je dat je jaarvisum nog een keer word geaccepteerd!

^wat rot zeg! Hopelijk komt het allemaal goed… :frowning_face:

Ik zie m’n vriend over 2.5 week eeeeindelijk weer, na 6 maanden hem niet gezien te hebben. Can’t wait!!!

Hooi ik heb ook een tijdelijke lange afstandsrelatie me vriend woont voor 12 maanden of langer in de UK en ik in Nederland. Mijn vriend is ook me beste vriend heb zelf niet veel vriendinnen dus wat er gebeurt is dat ik letterlijk thuis zit om te wachten op een apje van hem of levenloos de kalender ga bekijken en uitrekenen tot hij weer terug is. Zodra hij bijvoorbeeld wat me collega’s gaat doen voel ik me stiekem jaloers want hij doet tenminste nog wat. Iemand nog tips voor afleiding of iets dergelijks

Hoe vaak hebben jullie contact met jullie vriend? Mijn relatie is nu sinds 1 week een lange afstands relatie en ik merk dat ik meer contact wil dan dat we nu hebben. We skypen wel bijna elke dag, gisteren alleen niet omdat de wifi niet goed was. Maar dat is het ook wel voor het contact, hij stuurt geen berichtjes, geen fotos, bijna niks. en als ik hem niet bel spreken we elkaar helemaal niet. Ben ik te needy en is dit normaal? Of spreken jullie je vriend veel meer? Toen we nog samen woonden stuurde hij mij al meer berichtjes als ik even naar de super markt was, en nu is het net alsof hij helemaal niet aan mij denkt. Of iig er niet aan denkt om even contact te zoeken.

Wow dat lijkt me echt super lastig als je hebt samengewoond en nu een lange afstand relatie hebt. veel lastiger dan dat het altijd een lange afstand relatie is geweest. mij lijkt 1x per dag skypen best veel, ga ervan uit dat hij nu verder weg woont omdat hij daar iets te doen heeft (werk, opleiding?) en dat het voor hem ook een drukke tijd is met veel nieuwe dingen te doen, nieuwe indrukken, z’n plekje vinden. ik denk dat je iemand ook van je kunt afduwen door te pushen… maar ja: af en toe een appje bijv voor het slapen gaan, bij het wakker worden, af en toe een leuke foto om wat te delen van je leven is leuk! dat hoort ook wel… maar ik ken de situatie niet. ik denk dat je neit kunt verwachten dat je vriend elke dag continu laat weten waar hij mee bezig is. sterkte meis!