Hem confronteren... HELP?!?!

Wanneer iemand je leuk vindt, vind ik dat je uit respect voor je partner afstand moet houden. Het geeft je partner nooit een goed gevoel wanneer jij met diegene samen bent, omdat je vaak niet weet of je diegene wel kunt vertrouwen. Sowieso: Wat betekent jullie relatie voor diegene? Vaak betekent het te weinig om geen poging te wagen.

Ik denk dat jouw vriend dat andere meisje onbewust hoop geeft door er voor haar te zijn wanneer ze dat nodig heeft… of je vriend houdt jouw voor de gek.

ik zou hem als die trugkomt van haar uithoren en dan dan van alles vragen dingen zoals heeft ze een oogje op je en wieweet komt er dan duidelijkheid uit

ook zeggen word er wel een beetje jaloers van en kijken wat die dan zegt
want als je direct vraagt ben je vreemd gegaan is het natuurlijk alsof je hem niet vertrouwt

Ik heb hem al eens verteld dat ik er jaloers van werd. En dat heb ik zeker niet snel!

Als hij thuiskomt ga ik eerst gewoon koken. En tijdens of na het eten wil ik het met hem bespreken. En dan is het gewoon… Ga jij het zeggen? Of zeg ik het? En als ik het moet zeggen, dan ga ik hem gerichte vragen stellen en hopen dat hij de goede antwoorden geeft.

Wat had onze relatie dan ooit voor zin… Samen wonen, doen we al. We zijn zelfs al een ruime tijd opzoek naar een huisje met wat meer kamers en ruimte (ruimte voor de hond en eventueel nog een hond! Ruimte om kinderen te kunnen krijgen, een vaste veilige liefdevolle en stabiele basis creëren)! Omdat we daar waarschijnlijk nog lang op moeten wachten, zijn we de gang & keuken aan het verven en hebben we zelfs extra keukenkastjes aangeschaft voor meer ruimte… Was het dan allemaal voor niets? Plannen om volgend jaar samen naar Mexico te gaan… Plannen voor kinderen… Samen gelukkig oud worden… Was het allemaal nep?

Wat een foute situatie. Meid, zet je toekomstplannen toch niet in op hem. Kinderen? Met iemand die een meisje in jullie huis meeneemt en er ik weet niet wat mee uitsteekt?

Nou hé… Het is eruit…
Hij deed een beetje alsof ie het niet meer wist. Ik wil nog zeker eens in gesprek met dat meisje. Want die vergeet dat dus echt niet, die heeft dat vast en zeker al lang en breed in haar dagboek geschreven.
Hij wist in elk geval wel dat er gezoend was en wie weet ook wel meer… En dat hij haar ook een hele lange tijd leuk vond, maar zij hem niet… En toen kreeg ze een relatie en toen nog een keer een relatie. En toen ontmoette hij mij en toen zag ze hem ook ineens staan. Hij zegt dat er in die periode wel ‘iets’ is gebeurt. Maar hij laat niet los wat dat dan geweest is.
Hij is dus met haar in gesprek geweest vanmiddag. En ik had gelijk, ze hebben het over mij gehad. Maar het meisje heeft besloten (of het echt zo is weet ik natuurlijk niet) dat ze niet meer verliefd op hem is. En dat het voor hem sowieso al over was.
Ik vroeg of het dan nu echt klaar en afgelopen was, dat ik me er geen zorgen meer om hoef te maken? Ik heb het geaccepteerd. Maar diep van binnen is mijn vertrouwen geschaad, en hij zal zich moeten bewijzen om mijn vertrouwen weer terug te winnen.
Ik heb hem laten beloven dat het nu afgelopen is, dat het niet meer gebeurt. En als het nog eens gebeurt, dan is het helemaal klaar. Of hij nou dronken was of niet. Doesn’t make a diffrence.

En nu issie weer naar een andere vriend haha. Gelukkig een kerel! En binnenkort sms ik dat meisje eens :slightly_smiling_face: Om eens wat af te spreken en wat te kletsen. Want ik wil ook haar kant van het verhaal horen en ik wil haar ook laten weten hoe ik me daarbij gevoeld heb, hoe ze mijn vertrouwen in mijn vriendje geschaad heeft en hoe ze het in haar hoofd kon halen om met een jongen te vozen waarvan je wéét dat ie een vriendin heeft! Grrr, ik geloof dat ik met dat gesprek even moet wachten tot m’n emoties weer bedaard zijn.

Ik ben blij er nou EINDELIJK eens over gesproken te hebben.

Heel fijn dat het gesprek goed was, maar gelijk accepteren? Ik zou echt HEEL boos zijn. Het is duidelijk dat er iets is gebeurt en jij laat dan over je heen komen? Hij zegt in minder woorden dat er ‘iets’ is gebeurt, vreemdgegaan… Natuurlijk houd jij van je vriend, maar ik denk dat je hem die grens heel duidelijk moet maken. Hij is niet eens eerlijk geweest?

Maar goed, dat is natuurlijk jou eigen beslissing. Wel erg knap van jou dat je het accepteert en haar niet gelijk aanvalt. Hopelijk komen jullie daar samen uit :slightly_smiling_face:.

Ik wil niet dom doen maar hoe weet je nou zo zeker dat hij nu naar een vriend is?
En zoals LTDS zegt: ik zou dit ook niet pikken hoor! Dan denkt hij vast dat hij het nog een keer bij je kan flikken.

@psychorose, maar hij is dus vreemdgegaan…? :frowning_face:

Misschien was mijn reactie een beetje raar ofzo, maar ik vind het wel echt kut voor je hoor!

Hij is vreemdgegaan? En jij pikt het?

Wat een kutwijf en je vriend hoort je te vertellen wat er precies gebeurd is…

Ik heb me er lang genoeg rot over gevoeld. En het feit dat ie toch bij me blijft zegt ook wel iets. Hij had me ook allang kunnen dumpen voor dat grietje. Het is zeker niet zo dat het me niets doet.

En ik weet zeker dat ie naar een vriend is gegaan :slightly_smiling_face: Ik zag dat hij met hem aan het smsen was en dat hij belde en mijn vriend antwoordde met ik kom eraan.

Hij heeft beloofd dat het stopt. Ik hoop dat dit ook echt zo is, anders is het gewoon echt over. Hij weet hoeveel pijn hij me gedaan heeft.

Hij is dus wel vreemdgegaan. Maar hij wil of kan het zich niet meer goed herinneren, en de keer dat ze dus hier was, is er dus schijnbaar ´niets gebeurt´. Maar misschien toch gezoend.

Misschien is het ook wel echt over tussen die 2, want het laatste FB bericht van haar was in juni. Verder hebben ze niet veel contact gehad.
Ik neem sowieso nog met die meid contact op, ik wil eens haar kant van het verhaal horen. Zij kan zich waarschijnlijk nog wel het een en ´t ander herinneren. Ik wil de waarheid weten. Als hij het me niet zo duidelijk kan vertellen, ga ik wel naar haar. En ik wil gewoon dat ze verteld wat er is gebeurt. En dan ga ik haar toch ook eens duidelijk maken dat het gewoon klaar is, en dat ik totaal geen zin heb om bedrogen te worden en dat ik haar echt helemaal beu ben.
Ben benieuwd wat ze te zeggen heeft.

Hij houd vast dingen achter… Want eh… hoe kan hij het nou vergeten als hij vreemdgaat? Je snapt zelf toch ook wel hoe vreemd dat is…

En hoe gaat over een tijdje dan? Kan jij hem nog wel vertrouwen als hij ergens naartoe gaat?