Help; Uit huis plaatsing.

Hoi,

Ik zit met een nogal groot probleem en hoop dat er iemand is die mij kan helpen.

Vanaf 't begin;

Ik ontmoette een jongen, en werd smoorverliefd. We kregen een relatie en waren happy together. Ik voelde me bij hem heel vertrouwd. Hij was heel lief voor mij. Ik vond het heel eng om zijn ouders te ontmoeten maar hij hielp mij erdoor heen. Hij beschermde mij, en steunde mij toen onze hond werd ingeslapen. Na een tijdje ging het minder tussen ons. We kregen vaker meningsverschillen. Op een gegeven moment begon het wat uit de hand te lopen. Hij is redelijk agressief aangelegd, en is hiervoor 1 keer in de week in behandeling.

Afgelopen week was ik een 5 dagen met een vriendin van mij, in het huisje van haar opa en oma. Ik had tegen mijn vriend gezegd dat hij niet zo vaak moest smsen, bellen etc. Ik had hem express niet verteld waar we zaten zodat hij ons niet kon lastig vallen, en het een gezellig weekje samen was.

Dag 1, wachtte hij mij op bij mijn stage-adres. Gewoon even gepraat verder niets aan de hand.

Dag 2, ontdekte hij waar wij waren, wat heel raar was want het had overal in ons dorp kunnen wezen. Hij is dus actief aan het zoeken geweest en heeft mijn scooter achter huis zien staan. Wat het nog vreemder maakt, omdat je daarvoor op een afgelegen grasveld moet staan. Hij fietste de hele dag regelmatig langs wat erg vervelend was. Om half 3 had ik met hem afgesproken, we wilden even praten. Hij had iets belangrijks van mij wat ik heel graag terug wilde. Hij had mij hiermee onder de duim waardoor ik geen kant op kon dus ik móest het terug. Ik moest voor half drie nog even naar het huis van mijn vriendin om wat te printen voor school. Onderweg kwamen we hem tegen, en we werden staande gehouden. Hij was in een rare stemming en hield het “belangrijke” om hoog op straat, en vertelde hardop tegen mijn vriendin waarom dat zo belangrijk was en wat er was gebeurd. Ik had een snelle reactie en pakte het uit zijn hand weg. Hij werd heel kwaad en wilde het terug want ik zou het pas krijgen om half 3 nadat we hadden gepraat. Hij trok mijn scootersleutel uit mijn scooter waardoor ik snel wegrende en het verscheurde. Hij werd zo kwaad dat hij op zijn fiets is gaan springen waardoor zijn hele achterwiel naar de klote was. Hij bleef maar achter mij aan rennen. Ik stopte het snel in mijn zak en zij dat ik het in de put had gegooid. Hij geloofde het niet en trok mij ongewild mee naar waar ik zei dat ik het had neergegooid. Na 10 minuten (leek een eeuwigheid) kon ik eindelijk wegrijden. Hij zei dat ik met 10 minuten op het veldje moest zijn. Ik ben zo snel mogelijk naar het huis van mijn vriendin gereden en heb daar het “belangrijke” in de prullebak gegooid. We hebben daar nog wat gepraat over wat er net was gebeurd en waren beide onder de indruk. Ik zou naar buiten gaan, en ineens zat die gozer op me scooter. Mijn vriendin is toen weer naar het huisje gegaan en ik ben wezen praten met mijn vriend. We hadden het uitgepraat en hij had beloofd mij niet lastig te vallen verder. Die avond zou ik film kijken met mijn vriendin en werd gemsnt of ik niet even met hem wilde afspreken. Ik had nee gezegd, en ineens zat “zijn moeder” op zijn msn. Na een tijdje te hebben gepraat zei ze dat ze weg moest omdat hij een ongeluk had gehad. We keken elkaar is aan en geloofde het eigenlijk niet zo, omdat hij vaker loog. We hebben hem alsnog opgebeld, en hij hijgde overdreven en zij dat hij een ongeluk had gehad en vroeg of wij langs kwamen. Ik zei nee omdat we film aant kijken waren. Na 5 minuten keken we elkaar weer eens aan en we dachten beide hetzelfde. “We gaan m betrappen”. Wij razendsnel op de scooter erheen. Hij moest ergens liggen/zitten. Maar nergens te bekennen. Wij hem opbellen waar hij was. “Ik ben thuis, moet zo naar het ziekenhuis.” Oh wij zijn in … “Ja echt niet” Toch wel. “Niet” Ga buiten staan we zijn met 1 minuut bij je. Nou zo gezegd zo gedaan. Komt hij aan kreupelen. Wij daar een uur gestaan, en hij maar zeggen “Ja mijn moeder zoekt de papieren op want die moest ze meenemen van de dokterswacht” Ik heb hem heel vaak gevraagd of hij zijn arm niet wilde laten zien, want hij beweerde dat die open lag aan de telefoon. Later zei hij dat het meeviel het waren schrammen maar er zat asfalt in. Wij zijn na een uur toch maar weggegaan want het was hartstikke koud. We twijfelde ontzettend, moesten we het wel geloven?

Dag 3, hij fietste voor 12 uur al een aantal keer langs. Om 12 uur moest ik met de bus naar school. Tijdens het ritje naar de bushalte kwamen we hem weer tegen. Hij hield ons staande en wilde praten. Ik zei dat ik geen tijd had want ik moest de bus halen. Hij had hier geen boodschap aan. Hij bleef ons klem zetten en we konden vrijwel geen kant op. Uiteindelijk waren we bijna bij de bushalte, en de bus kon ieder moment komen. Ik zei tegen hem je praat maar tijdens het lopen en … blijft erbij. Hij wilde niet praten zolang mijn vriendin in de buurt was dus ik had zoiets van dat praat je maar niet. Hij hield mij telkens tegen, begon aan mij te trekken en het duurde niet lang toen ik de bus de hoek om zag komen. Ik wurmde mij los en rende zo snel mogelijk naar de bus, die ondertussen al mensen naar binnen liet en de deur bijna zou sluiten. Nog nét op tijd kon ik die bus binnen lopen. Mijn vriend rende achter mij aan om mij tegen de houden maar kon mij zo snel niet meer tegen houden. Hij riep dat hij hoopte dat ik tegen een boom aan zou klappen. Mijn vriendin stond buiten de bus, die had een dag vrij, ze was erg bang dat hij naar haar toe zou komen. Gelukkig zag ze links van haar een grote en brede man staan die mijn vriend in de gaten hield. De avond brak aan, en opnieuw kwam hij langs. We hadden net de rijst opgezet en die was met enkele minuten klaar. Mijn vriend wilde naar de deur lopen dus ik riep naar mijn vriendin dat ik even 5 minuten met hem ging praten. Het werd duidelijk langer dan 5 minuten. Hij vertelde dat het hem speet en dat hij van mij hield. Het gesprek ging vrij goed en na een tijdje ben ik naar binnen gegaan om te eten en hebben we savonds rustig film kunnen kijken.

Dag 4, we moesten allebei naar school en mistte onze bus doordat we wat te laat vertrokken. We zijn toen naar het huis van mijn vriendin gegaan omdat die het dichtste bij was. Daar hebben we gezeten tot ik gebeld werd door mijn stiefvader of hij ons naar school moest brengen. We hadden dat aangenomen en werden naar school gebracht. Eerst op msn was hij heel lief enzovoort. Later stuurde hij mij een tweet, en hij zei via msn wanneer hij daar antwoord op kreeg. Ik had zoiets van dat moet spontaan komen en niet gedwongen. Later kwam ik thuis om 6 uur, mijn vriendin was om 1 uur al thuis vanwege uitval maar had geen last van hem gehad. We waren naar een snackbar gegaan om wat eten te halen omdat we van plan waren savonds even langs de winkels te gaan vanwege koopavond. Mijn vriendin zou net de sleutel in het slot doen toen mijn vriend ineens de hoek om kwam fietsen. Hij zei streng dat hij met mij wilde praten, wel gelijk. Ik zei dat ik eerst de patat binnen wilde brengen en gelijk was er al bezwaar want volgens hem kwam ik dan niet meer buiten. Ik ben na het binnen brengen van de patat naar buiten gelopen en daar begon het gesprek. Hij vertelde dat de agressie behandeling niet vaker kon dan 1 keer in de week en daar baalde ik van. Dit was namelijk absoluut nodig. Daarna vroeg hij opnieuw naar die tweet, waarom ik die niet had beantwoord. Ik werd daardoor chagrijnig en wilde naar binnen toe. Hij greep mij vast en wilde mij niet naar binnen laten gaan. Ik begon hem weg te duwen maar hij greep mij hard bij de polsen en liet mij niet gaan. Hij vertelde steeds dat hij wilde praten maar dat ging alleen maar over lulkoek. Steeds als ik naar binnen wilde hield hij mij tegen. Op een gegeven moment was ik het zat. Ik wilde mijn moeder opbellen maar hij pakte vrij snel de telefoon van mij af. Ik riep daarna naar mijn vriendin dat ze mijn moeder moest bellen. Gelukkig stond mijn vriendin al bij de deur en hield ons in de gaten dus kon ze snel handelen. Mijn vriend raakte in paniek, gaf mij een kus en vroeg of ik echt had gebeld. Daarna dreigde hij dat hij ons huis in de fik zou steken, de paarden zou vermoorden en toen zou hij weggaan. Mijn vriendin kwam naar de deur en hij vroeg ook aan haar of ze had gebeld. Ze zei "Ik wil dat je nu van het erf afgaat, opdonderen. En ja ik heb gebeld."Mijn vriend fietste weg en riep na dat hij ook wel mensen op zou bellen. Mijn mams wist zo snel de weg niet te vinden dus mijn vriendin speelde tomtom en wees haar de weg. Toen ze aangekomen was vertelde ik wat er was gebeurd. Ze was heel kwaad en wilde aangifte doen bij de politie voor het bedreigen van haar huis en paarden en voor het hard vast grijpen van mijn polsen, die heel pijnlijk waren. Ze wilde ook dat ik het ging uitmaken met hem maar ik wilde dat niet. We hebben toen een tijd gepraat en ondertussen, wat wij niet doorhadden, heeft mijn vriend de busi van mijn scooter losgedraaid zodat hij niet meer startte. Tijdens het gesprek vertelde mijn moeder hoe gevaarlijk hij was, en dat hij niet spoorde. Ik bracht mezelf in gevaar door ermee door te gaan. Na een tijdje is mijn moeder samen met mijn broer naar het huis gereden waar mijn vriend op dat moment verbleef. Ze heeft aangebeld maar hij was net vertrokken werd verteld. Ik en mijn vriendin pakte na 5 minuten dat mijn moeder weg was gegaan, de scooter om te gaan shoppen. Mijn vriend kwam net aanrijden toen wij met de scooter bij de straat stonden, klaar om hem te starten. Hij deed het niet. Mijn vriend deed alsof hij van niks weet en boodt aan te helpen met starten. Volgens hem hadden wij hem verzopen, terwijl hij zelf de hele tijd stond te kickstarten voor niks. Kortom, hij was diegene die hem verzoop. Ik zei tegen mijn vriendin dat we maar lopend naar haar huis moesten en helaas liep hij mee. Wat we ook zeiden hij wilde niet weggaan en bleef maar lastig vallen. Bijna bij haar huis blokkeerde hij ons weer, hij wilde weer eens praten. Ik zei dat hij maar moest praten tijdens het lopen en dat mijn vriendin erbij bleef anders had hij pech. Hij werd weer langzaam geërgerd en bleef maar blokkeren. Op een gegeven moment hield hij mijn rem in. Ik gaf een knikje naar mijn vriendin en die heeft toen haar moeder gesmst dat ze buiten moest komen. Ze kwam naar buiten en gelijk ging mijn vriend weg. We legde opnieuw uit wat er was gebeurd en dat we van plan waren te gaan shoppen maar de scooter het niet deed. Mijn vriend bleef maar heen en weer fietsen voor het huis langs om te kijken of haar moeder al weg was. We pakte mijn vriendin’s scooter en tjoekte m ervandoor. We waren beide doodsbenauwd dat hij of één van zijn vrienden achter ons aan zou komen. Gelukkig gebeurde dit niet en hebben we rustig kunnen shoppen. Mijn moeder wilde graag dat we thuis gingen slapen maar we hadden beide zoiets van nee het is de laatste nacht, we willen echt daar blijven. Om mij wat veiliger te voelen kocht in een honkbalknuppel. We kwamen thuis en ik werd gelijk weer gesmst en gewhatssapped of ik wilde bellen en wilde reageren. Ik heb de telefoon toen maar uit gezet.

Dag 5, in de ochtend heb ik met hem gepraat op msn. Hij vertelde opnieuw dat het hem spijtte en dat hij van mij hield. Mijn vriendin was naar school en ik had 4 uur stage.

Mijn moeder heeft thuis zijn moeder gebeld, en mijn tante zijn oma. Hij is door zijn oma gelijk uit huis gestuurd omdat hij mensen had bedreigd. En van mijn moeder hoorde ik dat het ongeluk gelogen was en zijn moeder ontzettend kwaad was. Die avond sprak ik hem weer op msn en toen leek het hem echt te spijten en wist hij niet meer waar hij mee bezig was. Al kon hij het niet meer terug draaien. Het speet hem ontzettend.

Vandaag kreeg ik te horen dat ik geen contact meer met hem mocht zoeken. En dat ik moest stoppen van hem te houden. Hij was geen goede jongen en zou dat ook nooit worden. Later zat ik op mijn slaapkamer en kwam mijn moeder binnen. Ze zei dat ze mijn vader zou mailen en dat ik daarheen zou gaan voor minstens een half jaar. Ik zou van school switchen en mijn paarden zouden worden verkocht. Nou, ik hou onwijs veel van mijn paarden en zou ze voor geen miljoen weg willen doen, en bij mijn vader wil ik niet wonen. Ik verlies alles. Mijn paarden, mijn vrienden en mijn opleiding. Wat moet ik doen? Ik wil hier echt niet weg, maar hou écht van mijn vriend ondanks wat er allemaal is gebeurd. Ergens hoop ik gewoon dat hij in therapie gaat en een goede jongen wordt.

Help?

Wtf. Ik had die jongen trouwens na dag 1 al gedumpt omg.

Oké, ik heb het helemaal gelezen.
Maar meid, wat doe je jezelf aan?! Kijk wat hij doet… Hij bedreigt je gewoon (!!!)
AUB, STOP ermee!!! Die jongen spoort echt niet, maak het uit!
Je haalt zelfs een honkbalknuppel om jezelf tegen hem te beschermen, dat zegt toch al genoeg?!

Hee,

Ik zeg niet dat dit bij jou zo is hoor! maar ik ken iemand waarbij ze ook werd ‘gestalkt’ en lastig werd gevallen door haar ex en hij draafde door en heeft haar uiteindelijk vermoord. Maar in ieder geval ik heb er een slecht beeld bij van zulke jongens die zo geforceerd overkomen en zou zelf echt bang zijn. Dus ik snap de keuze wel van je ouders om dit te doen, ze willen je alleen maar beschermen. Ik heb niet echt advies ofzo maar wou alleen even zeggen dat ik je ouders wel begrijp. Succes met alles!

kan je het niet inkorten?

kan je het niet inkorten?

Nee sorry. Ik wil graag dat het verhaal heel duidelijk is zodat mensen het hele verhaal ook kennen…

meisje, ik heb alles gelezen en je moet echt proberen om het te aanvaarden! Hij heeft je pijn gedaan, en komt elke keer terug met hangende pootjes. Wat als hy een keer echt doordraait en je misschien wel slaat? Een jongen moet zijn vriendin respecteren. En of hij in therapie gaat of niet, hij respecteert je langs geen kanten en zal dit denk ik ook nooit kunnen, heb wat zelf respect en zeg nee! Hij moet stoppen met je last te vallen. En wil je dan echt een vriendje die heel de tijd controle over jou wilt hebben? altijd wil weten waar je bent, met wie en wat je doet? en ik denk ook niet dat hij een goed vriendje is als je een knuppel moet kopen om je veilig te voelen. Ik begrijp dat je nog van hem houd, maar je MOET hem loslaten, anders doet hij je nog meer pijn! En als je niet wil verhuizen, leg dan uit aan je moeder dat je niet meer met hem gaat afspreken en hem volledig uit je leven zet! anders kan je niet verder gaan. Vertel haar ook dat je paarden en je stage veel voor je betekenen en daarom niet wilt verhuizen.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt gehad x

ik heb alleen tot de helft van deel 2 gelezen en denk nu al: die kerel is gek?
dump die kerel en probeer hem zo snel mogelijk uit je leven te krijgen!

Ik heb alles gelezen. Maak het uit, hoe pijnlijk het ook is. Hij verdient jou niet.

Dump die gast. Ik heb het gevoel dat dit niet helemaal waar is aan je berichten gezien… sorry als ik het fout heb.

Hij moet je iedere dag zien en zo , wat een rare
Is hij zo gek om niet te kunnen bedenken dat wat hij doet zich juist verder van je afzet?

Je kan niet eens rustig met een vriend ergens zijn en hij moet je elke keer bezoeken , opzoeken.

wat hielden die behandelingen van je vriend in dan? ik heb het hele verhaal gelezen, vreselijk! vind het ook echt heel naar dat je paarden worden verkocht en dat je een halfjaar bij je vader moet wonen. maar vooral vergeet hem!

Heb je ook wel naar hem geluisterd?
Ik zit nu met het zelfde probleem als hem, ik wil wat zeggen tegen mijn vriend maar ik heb steeds het idee dat hij het negeert en er toch niks mee doet.
Maar goed wat hij doet gaat wel te ver natuurlijk, ik zou zeggen maak een keer tijd voor hem vrij maar tja ik ben bang dat hij altijd zo blijft doen en dat dit weer gebeurd.
Volgens mij wordt je echt gewoon bang voor zo iemand.
Maak hem duidelijk dat je van hem houd maar als hij zo door blijft gaan met stalken en bedreigen dat je hem liever ontwijkt en gewoon bang van hem wordt, je kan niks meer doen me zo iemand.
Zeg dat als hij zo blijft je het liever uit maakt want hij moet wel begrijpen dat dit niet kan.

Ahh ik vind het echt zielig voor je! :frowning_face:
Kijk die jongen die is gewoon niet goed voor je en je moet er eigenlijk voor zorgen dat je hem niet meer ziet, dan zou het beter zijn om bij je vader te gaan wonen. Maarr je moet nu wel erg veel opofferen voor hem, je paarden en je opleiding, dat is misschien wel overdreven want die jongen gaat na een tijdje inzien dat hij moet veranderen, maar in die tijd daarvoor moet je echt niet meer met hem omgaan! dat is echt voor je eigen bestwil…
Veel sterkte! X

Wil je hem echt als vriend? Je vriend hoort je te beschermen, niet te bedreigen.
Hij hoort altijd eerlijk tegen je te zijn, en niet jullie hele relatie liegen.
Ik zou die jongen allang dumpen. Hij maakt je niet gelukkig. Dat is al te zien aan dit verhaal. Je moet gewoon inzien dat hij niet veranderd. Dat gebeurt echt niet meer.

Kies voor je eigen toekomst meid…

Hij is gestoord.

ik had ook zo’n idee dat dit een verzonnen verhaal is, maar dat kunnen wij ook nooit zeker weten. maar inderdaad, hoe moeilijk het ook is. je moet hem dumpen. een honkbalknuppel? kom op meid, dat gaat echt ver. dan ben je echt bang voor hem en dat is dus echt ernstig. voor je vriend hoor je juist niet bang te zijn. nogmaals, hoe moeilijk het ook is ‘je houdt misschien wel echt van hem’ etc. maar dump hem. hij kan maar 1x in de week zo’n behandeling volgen, en dat is niet genoeg zeg je al zelf. denk aan je eigen veiligheid en kap met hem. en als hij blijft bedreigen, stap een keer richting de politie hoe moeilijk dat ook is. en qua paarden/uit huis plaatsing, ga met je mams een keer om de tafel (eerst zelf goed nadenken erover) en zeg dat je ermee gekapt bent, etc. dan mag je misschien wel blijven. successss! (: