HELP! Jongens, soms snap je er niets van.

Hoi allemaal,

Ik vind nu al meer dan een jaar een jongen leuk. De ene keer is het erger als de andere keer. We zijn goede vrienden, hij weet dat ik hem leuk vond/vind. Hij doet en zegt ook veel waarvan ik denk; ja hij vind mij ook leuk. Ook al zegt mijn verstand ‘het is toch niet zo’. Ik sms veel met hem en daarin is hij altijd super lief. Op school zitten we vaak te kloten en geeft hij me vaak een knuffel.

Dit alles is sinds ongeveer een week minder en ik was hem weer een beetje aan het vergeten. Zaterdag tijdens het uitgaan stond hij de hele tijd met een meisje die bij hem op visite was en waarvan ik dacht dat het ‘gewoon’ een vriendin was. Hij negeerde me een beetje, maar als zij er niet was geweest had hij waarschijnlijk grotendeels van de avond met mij staan dansen. Op een gegeven moment stond hij met haar te zoenen en dat kon ik niet aanzien. Toen ben ik naar buiten gelopen en ben ik in huilen uitgebarsten. Toen kwam ineens een andere vriend van me naar me toe en vroeg wat er was. Toen heeft hij tegen de jongen die ik leuk vind gezegd dat hij ook wel een beetje rekening met mij kon houden. Dat vond ik eigenlijk helemaal niet nodig en vond het zelfs een beetje stom dat hij dat had gezegd. We hebben tenslotte niets, dus hij mag doen wat hij wil en ik moest me gewoon niet zo aanstellen, ook al was het kut voor mij. Toen ik die jongen (die ik leuk vind) buiten zag zei hij dat ik even bij hem moest komen. Hij vertelde me dat het dat hij er spijt van had en dat hij best even aan mij had kunnen denken. Toen moest ik weer huilen (in zijn armen!) en ik zei dat het zijn eigen leven was en dus dat we niets hadden enzo. Maar hij vond dat hij dom was geweest. Dat vond ik dan wel weer lief, dat hij nog sorry zei.

Maar vandaag op school durfde ik hem amper aan te kijken en ik had het gevoel dat hij mij ontweek. En net heb ik met hem gesmst en vertelt hij dat hij niet meer zoveel wil sms’en. ‘Prima, ik verwijder je nummer, want anders ga ik je toch weer sms’en zo goed ken ik mezelf wel.’ zei ik en daarop antwoordde hij dat hij dat ook weer gelijk zo ongezellig vond.

Wat moet ik hier mee? Ik wil hem uit mijn hoofd krijgen, maar wil wel vrienden met hem blijven. Heeft er iemand tips?

Oei. Ik zal als ik jou was iig voorlopig minder met hem omgaan, idd nummer verwijderen, wanneer je over hem heen bent kun je het nummer vast wel van iemand anders (of hemzelf) weer krijgen. Maar als je na die ‘pauze’ nogsteeds merkt dat je wat voor hem voelt, is het denk ik best wel onmogelijk om alleen vrienden te blijven…

Probeeer alles om hem uit je hoofd te zetten! Blijkbaar wil hij niets behalve vrienden zijn…

Succes! kus

Als je niks meer met hem wilt, misschien een tijdje ‘negeren’ en dan weer contact zoeken voor vrienden?
Oke geen idee sorry :x
zie dit maar voor upje (:

omfg me vriendin heeft ook dat probleem en is precies zo gegaan "(ook zaterdag) alleen dan iets heftiger. geen tips. tis 1 grote drama elke dag met haar! zelfs zei is niet te helpen haha.
maar als ik jou was zou ik maar even goed praten met hem (Wel in het echt)
het komt wel goed :wink:

Ik moet er wel bij zeggen dat ik op dit moment helemaal klaar met hem ben. dus ik hoop dat het nu zo blijft en dat het straks gewoon als vriendschap terug komt.

oke het slaat misschien nergens op maar ik zou tegen hem vertellen dat het kwam dat je gedronken had en daardoor te emotioneel dan voel je je misschien minder raar