Help! Ik weet het even niet

Hoi!
Ik zit toch best wel met iets in mijn maag… lastig om te delen en ik ben ook benieuwd naar de mening van anderen ipv vriendinnen/familie. Vandaar dat ik maar eens een forum bezoek en toch de stap neem om iets te posten.
Oké, daar gaan we!

Ik heb een relatie sinds augustus 2021 met een lieve man, hij is 35 jaar en ik ben zelf 30. Echter woont hij nog thuis. Op zich vind ik dat een ding, maar goed ik dacht ik geef het een kans. We zijn altijd bij mij, omdat ik een eigen woning heb.
Alleen het vreemde is dat hij door de weeks savonds weer naar huis gaat en niet blijft slapen, dit is vaak alleen vrijdag en zaterdag dat hij blijft slapen. Als ik vraag waarom hij niet gewoon blijft slapen door de weeks, krijg ik het antwoord “ja weet ik niet”. Als ik zeg je mag gewoon blijven hoor, zegt hij alleen “weet ik”. Thats is….
Meneer werkt, echter loopt binnenkort zijn contract af en is niet echt actief in iets anders zoeken. Het blijft bij kijken en loze woorden. Hier al een aantal keer gesprekken over gehad, ook ivm samenwonen bijv. Wat betreft vaste lasten, deze heeft hij niet, behalve zijn eigen auto.
Vrienden heeft hij nauwelijks, ik heb er nog nooit één ontmoet of meegemaakt dat hij afsprak met iemand.
Nou oké, dat is nog niet heel erg voor mij…
Daarbij willen we samen op vakantie, hij toont hier verder ook geen initiatief in. Ik kijk veel op internet naar leuke plekjes etc en stuur dat door of laat het hem zien, hij zegt dat hij ook gaat kijken… uiteraard blijft het bij zeggen. Terwijl de vakantieperiode razend snel om de hoek komt kijken.
Eigenlijk moet ik constant om alles vragen. Zijn vakantie aanvraag moest ik zelfs achter de hels deuren weg halen.
Dit gaat namelijk ook in het huishouden zo of zelfs het initiatief nemen in bijv boodschappen halen of meedenken met het eten. Alles moet gevraagd worden.
Het irriteert mij mateloos. Ik wil hem heel graag een kans geven. Ik ga het hem op korte termijn wel voorleggen dat ik er enorm mee zit.
Ik ben wel heel benieuwd wat jullie hiervan vinden en denken… of wat jullie zouden doen. Het is een hele lieve man die uiteindelijk alles voor mij doet en lieve kaartjes stuurt, alleen meer initiatief zit er wellicht niet in…
hij zegt dat hij echt gek op mij is en een toekomst samen wil, dat zie ik en mijn omgeving ook wel. Echter het gevoel bij mij dat er iets is dat hem tegenhoudt is sterk.

35 en hij woont nog thuis? Dat zijn ouders hem niet allang het huis hebben uitgetrapt. Of dat ze hem niet achter de broek aanzitten. Zo is het wel een heel erge lamzak. Ik krijg het idee dat hem thuis alles nog wordt voor gedaan. Waarom woont hij eigenlijk nog thuis?

Vader vindt het al jaren tijd, maar moeder nog lang niet……
Alles wordt ook voor hem gedaan. Hoeft amper wat in huis te doen. Was wordt gewassen en gevouwen. Moeders werkt niet meer ivm lichamelijke achteruitgang, daarom woont hij nog thuis. Alhoewel die periode dat het lichamelijk niet goed ging, al wat jaren terug was.

lastige situatie. jij bent natuurlijk gek op hem en het is neem ik aan ook gezellig als jullie samen zijn. maar er zit wel iets bij hem m.b.t. initiatief, energie/pit, sociaal (?) wat voor mij wel red flags zijn. Tuurlijk zegt dit ook iets over hoe hij later gaat zijn. Is hij dan nog steeds de ware voor je?

Dat ben ik zeker en het is heel gezellig als we samen zijn! Alleen twijfel ik inderdaad is als we bijv samenwonen. Ik denk namelijk dat als hij zelfstandiger is zeg maar, dus uit huis hij nog leuker wordt. Of dat is mijn ideaal beeld…… wat ik hoop.
Het is zo lastig. Want ik krijg geen hoogte er van. Heb natuurlijk wel mijn bedenken erover, maar ik moet het ook met hem gaan bespreken.

Ik zou het sowieso met hem bespreken. Misschien denkt hij, of verwacht hij zelfs, dat jij straks alles in het huishouden doet, als hij nu al zo doet als hij bij jou is, hoe is het dan als jullie gaan samen wonen?

Zeggen wat je hier zegt maar dan tegen hem. En er niet meer achteraan gaan, jij wilt die vakantie graag dus ga of alleen of trommel andere op! Als ik een ding geleerd heb is het dat mannen echt precies andersom werken als vrouwen. Geen gesprek met vragen, gewoon vertellen wat je nu meemaakt. Als hij wél met je op vakantie wilt en toekomst plannen ziet enz. dan zul je het vanzelf merken door zijn acties. En zo niet, dan mag je in je handjes klappen dat je van hem af bent. Klinkt misschien heel onlogisch, maar zo een mannenbrein werkt echt precies tegenovergesteld…

Ik zou zeggen kappen met die vent.
Als je straks met hem alleen woont wordt je de huissloof van dienst.
Zeker gezien zijn “mantelzorg” ervaring mag je echt meer initiatief van hem verwachten.
Heb echter wel mijn bedenkingen over zijn deel in de mantelzorg, gezien zijn huidige gedrag en houding.
Lekker makkelijk nu , goedkoop en alles wordt voor hem geregeld.

@Nagini,
Mijn redelijk scherpe antwoord is getriggerd door jouw eigen vraagstelling.
Kom jij eigenlijk ook wel bij je “schoonouders” en hoe gaat moeders met jou om.
Moeder heeft angst voor het “leeg nest syndroom” en jij bent de “vijand”, zijn vader heeft een realistischer beeld krijg ik de indruk.
Je schrijft WE willen samen op vakantie.
Vlgs mij wil JIJ op vakantie, een in mijn ogen ideale test of je het met elkaar kunt volhouden ;-),
Hij geeft aan er eigenlijk geen belang bij te hebben omdat die dan wordt uitgedaagd om initiatief te tonen.
Ik wens je heel veel sterkte met je keuze"s

Is hij bang voor verantwoordelijkheid? Zo ja, waarom?