Help, help, help.

Oke… Uhm ik had dus een jaar met mijn vriend… Een hele leuke jongen en ik ben nog steeds super verliefd op hem. Maar de laatste tijd ging onze relatie niet zo heel goed meer… We hadden vrij vaak ruzie… Vooral in het weekend als we uit gingen. Dit was vooral omdat hij altijd heel erg boos op mij wordt als hij gedronken heeft. En dan ook echt heel erg boos, maar hij heeft mij verder nooit aangeraakt, geslagen oid. Maar wel uitgescholden en helemaal de grond in getrapt zeg maar.

Meestal ging ik er niet op in omdat ik het niet erger wou maken… Maar laatst was ik er helemaal zat van en ik flipte dus ook nogal tegen hem. Hij wilde al naar huis gaan en had z’n moeder gebeld om hem op te halen. Maar ik wilde dus echt niet meer met hem mee. En toen was ik weg gelopen. Hij vroeg wel 10x of ik wou blijven staan, dus dat deed ik uiteindelijk ook. Het enige wat hij toen kwaad zei was ‘‘Als je nu weer weg loopt, dan is het uit.’’ Daar schrok ik natuurlijk wel van. Maar ik draaide me om en ging een of andere kroeg binnen.

Hij kwam niet achter me aan en is gewoon naar huis gegaan. Daarna heeft hij mijn vriendinnen wel 4x gesmst dat ze naar mij toe moesten gaan (hun waren op dat moment ergens anders) Dus die waren ook geschrokken en snel naar me toe gekomen. Bij mij drong het toen niet echt door dat het echt uit was… En iedereen zei dat het wel weer goed zou komen…

We waren bijna altijd samen uit en dus kwamen er direct veel mensen naar me toe om te vragen waar hij was. Dat was al vrij irritant. Iets later kwamen ook nog de vrienden van mijn vriend, ex, whatever, binnen. En die vroegen mij natuurlijk ook waar hij was, dus ik had gezegd dat hij naar huis was gegaan. Ik kende hun niet echt heel goed, vooral omdat we niet zo vaak samen bij hun waren, maar toch voelde ik heel erg de aandrang om met ze te praten…

Dus uiteindelijk stond ik op en ik vroeg een van hun mee naar buiten om te praten… Iets later stond iedereen bij mij… Het gesprek ging heel goed eigenlijk. Ik had alles aan ze uitgelegd en vertelt wat er gebeurd was. En ze waren heel begrijpend eigenlijk. En deden ook gewoon heel aardig tegen me. En ze wisten hoe hij was als hij gedronken had. En ze zeiden dat hij wel weer bij zou draaien.

Ik heb verder ook nog een hele leuke avond gehad. Met mijn vriendinnen en met hun dus. Wat al heel apart was… Want toen ik nog met mijn vriend had waren we nooit zo lang bij zijn vrienden en praatten ze ook niet zoveel met me. En nu wel en ze zeiden ook dat ze me graag beter wilden leren kennen en ze stelden voor om een keer samen uit te gaan… Mijn vriendinnen en vriend en hun dus.

Maar goed… Die nacht en de ochtend erna heb ik mijn vriend dus gesmst. Dat we een relatie van een jaar niet op zo’n manier moesten beeindigen. Zeker niet als we beide wat gedronken hadden en in een ruzie. Ik had ook voorgesteld om vaker wat met zijn vrienden te gaan doen. Maar goed, die ochtend kreeg ik alleen maar hele korte antwoorden terug. En de mededeling dat het toch echt uit was. Ik snapte er niks van. We hadden hele leuke momenten samen en omdat het een tijdje wat minder ging hebben we veel leuke dingen gepland, zodat we het weer goed zouden kunnen maken.

Deze week had hij dus bijna elke dag vrij zodat we wat leuks konden doen… Maar ja, dat maakt nu dus niet meer uit. Ik heb hem gesmst of ie er alsjeblieft goed over na wou denken… Ik wil hem echt niet kwijt. En het kwam toch best wel onverwacht. Eerder op de avond had ik hem nog gevraagd of hij het uit wilde maken en toen was het antwoord ‘nee’.

Ik weet gewoon echt niet wat ik moet. Ik word helemaal gek hier. Ik zit alleen maar thuis en heb niks te doen. Ik voel me depressief en alleen. En eten lukt al helemaal niet meer… Ik kan gewoon niet geloven dat hij een relatie na een jaar op zo’n manier kan beeindigen. Ik heb gewoon nog nooit zoveel voor iemand gevoeld als voor hem.

Ik heb me voorgenomen hem niet meer te smsen en geen contact meer te zoeken. Als hij zo graag van me af wil, dan moet ik dat maar proberen te accepteren… Maar de laatste tijd waren er ook momenten dat het super goed ging juist. En we hadden hele goede gesprekken en heel veel om naar uit te kijken. Volgend schooljaar zouden we samen gaan wonen etc.

Maar ja. None of that matters anymore…

Heeft iemand tips wat ik kan doen om me beter te voelen? Ik heb geen zin om elke dag alleen maar te huilen. Ik zit alleen maar naar mijn telefoon te staren. Het is zo moeilijk om ineens niemand meer te smsen en geen smsjes meer te krijgen van iemand waar je een jaar lang elke dag mee smste…

Sorry voor het lange verhaal btw.

Dit is echt een héél erg gek verhaal.
Ik zou voor nu even proberen afleiding te zoeken en dingen te gaan doen met vriendinnen, en er ook met hun over praten wat zij ervan vinden. Verder is het denk ik ook grotendeels geduld hebben, ik kan niet geloven dat je nu niks meer van hem zal horen…

Wat een vreemde jongen. Jij zou degene moeten zijn die het uitmaakte en hij zou degene moeten zijn die zn best moest doen. Ik zou hem idd niet bellen, smsen etc. Hij wordt boos omdat hij dronken is en maakt het vervolgens op een vreemde manier uit… Dude. Met zo’n iemand zou ik niets meer willen of HIJ zou erg hard moeten smeken

Ik uhh… denk dat er meer achter zit… ik denk dat als een jongen zo zeker is over dat hij niets meer met je te maken wilt hebben na zo’n nacht dat die (misschien) wel met een ander meisje praat… maar zo denk ik dus dat hoeft niet zo te zijn!

Iniedergeval, jij hebt niks fouts gedaan vind ik. Het is zijn schuld.
Probeer lekker naar buiten te gaan, iets in te plannen met je vriendinnen, niet teveel op de PC gaan om dingen te checken (facebook ofzoiets). En probeer juist wel te eten meid, of probeer drankontbijt dat je tenminste vitamines binnen krijgt.
het is een lastige periode voor je enzo, maar ECHT you’ll get through it <3

je moet zo denken: is hij de waren, dan komt die vanzelf wel terug.

toen het uitging met mijn ex heb ik lekker me vriendinnen gebeld en een meiden dag gehouden om vervolgens uit te gaan en gewoon nieuwe leuke mensen leren kennen.
en wie weet als het help gewoon met iemand anders zoenen ofzo.

wat voor jou helpt weet jijzelf het beste, maar het blijft natuurlijk kut

Wow, naar zeg. Euhm, laat hem eventjes maar ik zou er als het ware wel nog voor “vechten”. Ik bedoel…Uit je verhaal kan ik afleiden dat jullie wel gelukkig waren met elkaar maar dat het dus fout loopt bij dat uitgaan (drinken etc.). En jullie waren tenslotte ook al een jaar samen. Probeer hem dat duidelijk te maken. Dat hij best wat meer uitleg mag geven waaróm het net gedaan is (wie weet zat hij ook nog met andere issues?) en dat het niet normaal is als hij het om een domme reden doet zoals een ruzie in een zatte toestand. Als hij écht niet wil luisteren kan je eventueel nog eens met zijn vrienden praten? Vragen of zij eens met hem willen praten als hij naar jou toch niet luistert. Verder zou ik (als het uiteindelijk goed gekomen is) ook niet zo vaak meer samen uitgaan. Ga gewoon met je eigen vrienden (minder kans om weer uitgescholden te worden o.i.d.) en spreek gewoon af om andere dingen te doen met hem. Nog veel succes meisje, ik hoop echt dat het opgelost raakt!

Yeah… Ik ga het nu ook even laten rusten. Als hij me echt nog leuk vindt dan komt hij wel weer terug en dan krijgt hij er ook vast wel spijt van. Maar ik ga niet dingen goed proberen te maken als het allemaal niet mijn schuld is geweest.

En ja, we waren ook heel gelukkig met elkaar als alles goed ging. Hij zei ook altijd dat hij nog nooit zoveel voor iemand had gevoeld als voor mij. En hij vertelde me ook alles. En nee ik denk ook niet dat er een ander meisje is het spel is ofzo. Hij liet altijd z’n mobiel gewoon bij mij. Hij maakte zich nergens druk om als ik zn mobiel pakte oid. Of als ik achter z’n pc zat. En als we uit gingen besteedde hij geen aandacht aan andere meiden.

Ik vertrouwde hem op dat gebied ook gewoon volledig.

beetje rare manier ja, als hij volwassen genoeg is komt ie met je praten.
Ik denk ook wel dat je hem dat nog eenmaal kan smsen, dat het anders ook voor jou klaar is, als hij niet langs wilt komen.

Denk dat het onmacht van hem is ook. Zowel jij als hij zijn jullie zelf niet te baas als er alcohol in het spel is.
En dan is een jaar relatie, misschien niet zo fijn geweest als je zou denken.

Alleen zijn hoeft niet, waar zijn je vriendinnen nu je ze nodig hebt?

Yeah, ik hoop het. Hij was echt de enige waar ik echt een toekomst mee wilde. En het ook echt voor me zag… Als ie gedronken heeft werd ie vaak gewoon heel erg boos uit jaloezie ook. Hij maakte zich super druk om wat andere jongens deden en zeiden tegen me.

We zijn ook wel eens een weekend niet uit. Gewoon gezellig thuis zitten enzo. Dan was alles ook gewoon wel goed, mits hij niet te veel drinkt. Hij is ook wel eens een paar maandjes gestopt met drinken. Toen ging het ook beter.

Mijn vriendinnen hebben het nogal druk met school etc. Ik heb atm geen opleiding en ik kan maar geen werk vinden… Ze willen vast wel wat doen als ik ze vraag, maar het is niet echt alsof ze zelf iets voorstellen ofzo.

Tja. Ik heb verder niet zoveel problemen met drank. Ik drink ook niet zoveel meer. En dat vond hij ook goed van me. Ik hoef ook niet elk weekend dronken te zijn ofzo. Nee liever niet. Maar afgelopen weekend was een beetje een uitzondering, omdat ik me al niet zo geweldig voelde, denk ik.

En hij is dus ook een tijd gestopt, maar valt dus wel weer terug in zn oude gewoonte. Al drinkt hij met mij veel minder als wanneer hij met zn vrienden uit gaat. Daar was ik ook niet zo blij mee… Maar goed, dan wordt hij ook gewoon niet boos ofzo. Maar als ik erbij ben wel direct. Hij was ook altijd super beschermend als ie met mij uit was. Gewoon tegen over andere jongens enzo. Maar ik snap niet waarom hij alles dan uiteindelijk op mij afreageerd…

Hij zei dat hij dat vaker deed. Bij de mensen waar hij heel veel om gaf en die het dichtste bij hem stonden… Maar dat is geen excuus.

Ik heb ditzelfde meegemaakt, maar onze relatie was nog veel langer. We hadden veel ruzie en conflicten en na de zoveelste ruzie kapte hij. Hij kon niet meer, hij had tijd nodig voor zichzelf. We hielden heel veel van elkaar, maar we konden elkaar niet meer verdragen. Geen vertrouwen meer, geen plezier meer, alle nadelen overwonnen de voordelen.

Ik heb hem na een week genegeerd te hebben een brief geschreven; ik erkende ook mijn fouten en bekende dat we elkaar tot het uiterste dreven. Nu spreken we weer af en hebben veel plezier samen zonder verplichtingen (in onze relatie dachten we ook veel te veel, wat tot frustraties leidde).

Wat ik je kan aanraden, is hem toch echt met rust te laten. Het komt onverwachts en als een klap, maar deze jongen heeft echt tijd nodig voor zichzelf; hij kan je momenteel er niet bij hebben. Dat geeft niet, het ligt niet alleen aan jou. Een tijdje zonder geruzie is ook wel prettig, ook al lijkt dat op het begin niet zo. Probeer er niet teveel aan te denken en zoek inderdaad afleiding.

Yeah, dat is het precies idd. Ik heb het ook wel eens gehad dat ik er over twijfelde om het zelf uit te maken omdat ik niet wist hoe lang ik het nog vol kon houden. Maar ik heb me daar toch over heen gezet en het niet gedaan, omdat ik het nog niet wou op geven… Het is zeg maar heel erg van het ene uiterste naar het andere… Als het slecht ging, ging het ook echt slecht. Maar als het goed ging, was het echt geweldig.

Je bent beter af zonder hem. Drank of niet, hij hoort je niet uit te schelden. Tuurlijk mis je hem, het is nog vers en je had een jaar met hem. Maar aangezien jullie vaker ruzieden, en hij gewoon een ass is, is het goed om afstand te nemen. Ik vind dit btw een Dr. Phil achtig verhaal. Je ex lijkt niet zonder drank te kunnen en met drank komt het slechtste in hem naar boven. Zulke mensen eindigen later vaak alleen in een of ander afkick kliniek. Wis hem op alle manieren uit je leven en ga lekker veel leuke dingen met vriendinnen doen.

Als je ook op het punt stond om te stoppen, maar toch door wilde zetten, betekent dat dat je je grenzen ging verlagen. Dat heb ik toen ook gedaan; ik accepteerde het maar en probeerde het te negeren, maar het knaagt nog wel. Denkend dat je relatie het wel waard was, dat jullie alles konden overwinnen.

Maar het is niet zozeer dat er geen liefde meer is of dat het allemaal verspilde moeite is, jullie hebben gewoon rust nodig en moeten nagaan wat jullie van elkaar verwachten in een relatie. Een relatie moet gelijkwaardig blijven en het liefst zonder felle ruzies die keer op keer lelijker worden (hij trapte je de grond in, dat gaat al te ver).

Ik weet hoe moeilijk het is om afleiding te zoeken, maar probeer het alsnog. Hoe meer je probeert met hem nu, des te meer afstand hij zal nemen; hij is er even niet aan toe.

Updateje: Hij smste me dus net ineens dat ie morgen middag langs wil komen om het op te lossen ofzo. Ik weet niet precies wat dat betekend, en of het nou wel of niet uit is, en ik heb geen flauw idee wat ik tegen hem wil gaan zeggen. Want ik ben bang dat m’n boosheid juist naar boven komt morgen…

Als jij bang bent dat je boosheid naar boven komt, zou ik als ik jou was nog een dagje wachten.
Dan kan je nog rustig nadenken, en hij ook.

Hij heeft me net gewoon keihard gedumpt. That’s it.

wat een eikel zeg…
Sterkte:(