Helemaal in de knoei - opgeven of niet?

Hoi allemaal.

Ik probeer mijn situatieschets niet té lang te maken, maar alvast bedankt voor het lezen.

Ik ben 23 jaar en heb nu een dikke 4 jaar een relatie met mijn vriend (30), waarvan we een kleine 2 jaar samenwonen in een huurappartement. En toch twijfel ik al meer dan 2 jaar (in periodes, af en aan) aan de relatie. Ik wou het nooit opgeven en inmiddels zijn we weer een hele tijd verder met veel ups en downs.

Op zich mag ik mijn handen kussen met zo’n vriend. Hij is goed voor me, helpt in het huishouden, is lief, betrouwbaar, ziet mij heel graag… So far so good. En toch mist er iets, maar ik kan er zo mijn vinger niet op drukken. Daarbij kom ook nog eens het feit dat ik bijna niet omkan met mijn schoonmoeder.

Zijn moeder is een narcistisch persoon, die niet met kritiek om kan, voortdurend aandacht nodig heeft en labiel is. Zijn vader pleegde vorig jaar september zelfmoord. Ik hoef er waarschijnlijk geen tekening bij te maken. Maar goed, mijn schoonvader was de enige die de bezoekjes daar nog wat draaglijk maakte. Intussen is het dus alleen maar moeilijker geworden. Ik zeg niet dat dit de hoofdreden is van alles, maar het valt me al heel erg lang, heel erg zwaar.

We hebben het er al over gehad, meermaals, maar uiteindelijk is het een beetje voor mij “deal with it want ze is nu eenmaal zo”. Maargoed, zoals reeds gezegd is dat niet de hoofdreden. Maar het maakt het gewoon nog zwaarder.

Ik weet echt niet of dit nog liefde is of eerder de “ideale samenleving”.

Daarbovenop komt nu ook nog eens het feit dat ik overspoeld word met gevoelens voor iemand anders. Jaja, “dat gebeurt nu eenmaal af en toe”, en ik had eerder ook al eens kriebels voor iemand, maar nu word ik er zo door overdonderd… Heel verwarrend. Ter info; ik zou mijn vriend nooit vervangen door deze 3e. Maar het zet me wel echt aan het denken…

Zucht.
Hoe weet je of je relatie echt op is?
Ik ben zo bang om de verkeerde keuze te maken (blijkt ook wel uit mijn ‘twijfeltermijn’)…

Thanks…

Sorry ik kan even niet op je verhaal reageren want ik ben even geschokt door het feit dat jij je schoonmoeder de schuld geeft van je schoonvaders zelfmoord…

Oke nu even op de rest van je verhaal: Kijk, ik kan niet oordelen of jij bij je vriend moet blijven of niet.
Belangrijker is: Voel jij nog passie in je relatie? Is het misschien sleur?

Zeker is er sleur. Ben me er ook bewust van dat dit in elke relatie voorkomt. Hebben het er ook al over gehad en doen beiden ons best. Maar de twijfel komt steeds terug.

Ik kan begrijpen dat dat cru overkwam, als je de situatie niet kent. Maar goed, dat doet er uiteindelijk niet toe…

Dit :’) wauw

Ik lees even mee want ik zit met hetzelfde. Het enige wat ik wel in mijn achterhoofd heb steeds is: er zullen ook tijden zijn dat het even niet zo goed gaat en er een sleur is. Dan heb ik ook twijfel. En ja, ik heb de laatste meer twijfel dan plezier zeg maar. Dus ik lees mee.

Probeer de sleur te doorbreken door leuke dingen te doen.
Weekendje parijs ofzo…
En kijk dan of je het voelt…

Gaan we nu allemaal op de reactie van @Megane reageren? Hou es op zeg!

Tja, persoonlijk zou ik er alles aan doen om deze relatie te redden. Ik zou het niet zomaar opgeven omdat er een sleur is.

Even los van wat hierboven is gezegd. Ga eens een keer wat anders doen, iets wat jullie beide nog nooit hebben gedaan. Ga bungeejumpen, op vakantie, surprise weekend weg weet ik wat. Doe is iets anders dan de dagelijkse koek en kijk dan hoe het voelt.

Dit, al hoeft het natuurlijk niet per se een weekendje Parijs te zijn, maar gewoon leuke dingen doen.

Ik ben benieuwd naar jouw verhaal, Kraplapje…

Inderdaad, my thoughts exactly. Jullie hebben echt geen idee van de situatie.

Dat proberen we inderdaad te doen. En voor heel even krikt dat alles wel op, maar even later overvalt diezelfde twijfel me weer. Je kan toch moeilijk iedere dag gekke dingen gaan doen ook hé.

Hou eens even op met die citaten van Megane, niemand van jullie weet wat daar misschien wel allemaal gebeurd is en daarbij heeft ze er compleet niks aan. Reageer gwoon niet als dat het enige is wat je opvalt aan dit verhaal.

Ik ben het eens met bovenstaande tips, doe leuke dingen en zoek het plezier op. Ik denk dat er op een gegeven moment wel een punt komt waarop je precies weet wat je moet doen. Als het gevoel maar niet terug komt is het misschien beter om er een punt achter te zetten, hoe moeilijk dat ook is.