heel veel regels

heey,
heeft iemand van jullie ook van die vreselijk strenge ouders dat je echt bijna niks mag?
Want dan wil ik graag weten hoe je er mee omgaat, want mijn ouders worden elke dag strenger.
Ik mag niet uitgaan.
Ik mag geen vriendje.
En sinds vandaag mag ik ineens geen schoenen meer kopen voordat mijn oude schoenen versleten zijn!!!
Ik mag zelfs geen schoenen van me eigen geld kopen!
En ik mag echt nog veel meer niet!
En over te veel kleding doen ze ineens zinds vandaag ook al moeilijk.
En ik wil er gewoon leuk uitzien, maar dat wil niet meer als het zo gaat.
En als ze een kledingstuk van mij niet mooi vinden gooien ze het weg.
Wie heeft tips?
xx

Goed praten met ze - aan een tafel, redelijk blijven etc. .
Hoe oud ben je trouwens, en krijg je kleedgeld?

ik ben 16 en geen kleedgeld

Als je 16 bent vind ik het inderdaad best raar. Ik denk dat ze je alleen maar willen behoeden voor alles, misschien kunnen ze je niet goed loslaten?
Praat eens goed met ze, blijf inderdaad redelijk, word niét boos want dat werkt alleen maar averechts, en vraag ze waarom ze zo doen en waarom je bepaalde dingen niet mag. Probeer subtiel te vragen of je iets misschien een keer mag proberen (zoals uitgaan, je bent tenslotte zestien) en probeer tot een compromis te komen met je ouders.
Succes =)!

misschien heeft het er ook mee te maken dat ik geen broertjes en zusjes heb?
maar ik zij uit boosheid tegen ze: ik wou dat ik achtien was dan kan ik alles zelf beslissen.
En toen zijden ze: Dan beslissen wij nog over jou!

Wtf :x

Een vriendin van mij heeft dat ook, maar het probleem is dat je dan veel dingen stiekem gaat doen (heeft zij dan). Ze mag geen msn, hyves, ze heeft het toch. Ze mag ook niet gewoon ef op straat chillen, maar dat doet ze ook. Ze moet in t weekend altijd leren want ‘Het weekend is om te leren’ volgens haar ouders.
Ze mag net als jou ook niet uit enzo.
Nou heeft zij een brief geschreven en die neergelegd. Daar heeft ze bijv. in geschreven dat ze graag wat vrijer zou willen zijn, dat ze heel goed begrijpt ze haar willen beschermen, maar het zelf niet fijn vind. En ze heeft ook geschreven dat ze die dingen doet. Nu mag ze nog niet veel, maar iig al veel meer!
Of praat er eens een keer goed over, en dan niet even snel ja mam jullie zijn te streng. Maar een keer allemaal om de tafel en maak afspraken bijv.

Sorry voor me lange verhaal :stuck_out_tongue:
Liefs.x

ik zou daar HELEMAAL gek van worden jezus men… een vriendin van mij heeft ook zo’n soort ouders alleen dan iets anders (veeeel minder streng) maar daar word IK zelfs gek van!

sorry hier heb je helemaal niks aan dus up!

Gelukkig geen last van… Mijn ouders geven me voldoende vrijheid.
Maar een vriendin (nou ja, nu niet meer) die heeft ook strenge ouders. Ze mocht ook geen vriendje en helemaal niets met jongens te maken hebben. Nu is ze helemaal doorgeslagen en zoent met allerlei jongens etc en gaat zelfs met eentje (om de zoveel keer) naar bed zonder dat ze een relatie hebben.

Up voor jou.

Wtf … :bored:

Ik zou toch eens met ze om de tafel gaan, en dan bijvoorbeeld voorbeelden geven van vriendinnen, wat die allemaal wel mogen. Zodat ze inzien dat ze echt de enige ouders zijn die zo doen!
En vraag om kleedgeld, want op je 16e moet je toch echt leren verstandig met geld om te gaan… Dat kun je als argument gebruiken.

Ik vind dat je toch wel heel wat zelf kan beslissen als je 16 bent…

Dat heeft vaak geen nut omdat t ze nix uitmaakt wat anderen wel en niet mogen :wink:

Maar dat met geld omgaa is wel n hele goede. En t is wel echt zo :slightly_smiling_face:
Ohja, bij die vriendin van mij, bepalen ze al op op d’r 12e dat ze pas op d’r 18de gaatjes mag. -.-’

ohhhh ik herken het. Mijn ouders zijn ook vreselijk streng:
-ik mag niet uitgaan
-ik mag niet ver van huis zonder mijn ouders
-mijn ouders willen ALTIJD weten waar ik ben
-het liefst willen ze al mijn werkstukken die ik maak voor school doorlezen.
enz.
Maar ja, ik heb ook geen broers en zussen

Als ik jou was zou ik toch gaan praten met je ouders. Maar blijf wel redelijk, want anders worden ze alleen maar kwaad en bereik je nog niks.

probeer voor jezelf te beslissen waar je wel en waar je niet mee kan leven. (kwa regels). en probeer na te gaan of de regels waar je niet mee kan leven ook echt belangrijk zijn.
als je het echt vervelend vind om altijd maar te moeten bellen/zeggen waar je bent vind ik een “normale” regel. stel je voor dat er wat met je gebeurd? een ongeluk of zo? en dan weten je ouders nog geen eens waar je bent!
wanneer je thuis al 20 paar schoenen hebt liggen snap ik het ook wel als je geen nieuwe meer mag kopen en wanneer je 15 broeken hebt, 30 shirtjes enzo snap ik het ook nog wel XD maar ik ga ervan uit dat dit eventjes niet het geval is.
praat met je ouders! en probeer vooral niet het argument: maar zij en zij moegen het wel te gebruiken, vaak helpt dat niet en worden ze alleen maar bozer omdat jij niet pietje puk bent.
zet al je puntjes op een rijtje en bespreek ze met je ouders. blijf kalm en luister goed naar ze, en waneer ze jou in de reden vallen mag je best rustig vertellen dat jij eventjes je verhaal kwijt wilt. wanneer het praten je niet te goed af gaat kan je altijd ook een brief schrijven. leg hier alles uitgebreid uit met bijvoorbeeld voorbeelden van situaties en schrijf ze ook dat je ze wel begrijpt maar jij de regeltjes toch te streng vind en je graag een compromis wilt maken.
veel succes!

Het kutte is nog wel dat ze me wel altijd vergelijken met vriendinnen als het iets positiefs is. en als ik dan zeg van “ja die mag dat wel!” dan maakt het ze niks uit :’)

Praat met ze, want dit is onredelijk.
Als jij 18 bent, en het zo is met al die regels, ga je toch echt niet thuis blijven, neem ik aan. Daar komt bij dat je niet zelfstandig leert worden en geen verantwoordelijkheid kan leren nemen (dat kan je zeggen heah :stuck_out_tongue:). Plus dat het nergens op slaat om die kleding weg te gooien, omdat het ook geld kost en nog vaak gedragen kan worden: terwijl je met die schoenen zo zuinig moet zijn als de pest. Je kan zo ook geen eigenstijl krijgen (als je dat al wilt) en dus jezelf niet optimaal ontdekken (nog meer redenen). Je kan ook vragen of ze liever willen dat je eerlijk tegen ze kan zijn, dan moeten liegen om geen straf te krijgen voor iets wat doodgewoon is. En je kan óók zeggen dat dit gevangenis-gedoe je erg onzeker en ongelukkig maakt.

x’D

Ja, dat is vaak zo, dat ze alleen op de (voor jou kant) negatieve dingen letten!
Praat erover, wel gewoon rustig, daar kom je het verst mee. Zeg dat ze ze ook in jouw situatie moeten plaatsen, dat t voor jou ook heel moeilijk is. En dat je begrijpt (ook al is het niet zo :stuck_out_tongue: ) dat ze je willen beschermen maar je met goede afspraken best uit kan gaan!
Dan moet je misschien al om 12 uur thuis zijn, maar kan je wel uit.
Als je erover praat, moet je eerst zeggen wat je zelf vind, en daarna hun met iets gelijk geven, jammer dan als t niet zo is :’]
Als je zegt;
Ik vind t gewoon heel stom dat ik niet uit kan gaan, maar oke, jullie hebben wel gelijk ik werd wel snel boos net,

Dat kom al heel anders over dan;

Ja ik werd wel snel boos maar ik vind t wel achterlijk dat ik niet uit mag gaan en jullie kunnen ook wel wat rustiger praten.

Dus zeg eerst wat je zelf vind, geef dan n argument dat je het met iets toch wel ‘eens’ bent.

Probeer eens na het eten wat langer aan tafel te blijven zitten en een goed gesprek met ze aan te knopen over dit onderwerp. Geef duidelijk je mening en ondersteun deze met goede argumenten. En geen argumenten van: ‘ja iedereen mag het behalve ik!’ Dan gaat het gesprek simpelweg de verkeerde kant op en ga je kibbelen, iets wat je juist wil vermijden. Blijf vooral rustig en toon ook begrip voor hun mening (let er wel op dat je wél bij je standpunt blijft), dan zullen ze jou ook eerder begrijpen.
Ik weet niet of het een goede tip is, maar het is het proberen waard, toch?

heel erg bedankt voor de reacties,
jullie hebben mij geholpen, ik ga een brief schrijven met alles wat ik vind en denk. En dat leg ik op tafel.
Dan maar kijken wat ze gaan doen.
xx

succes :]