Heel strenge vader hebben

Hallo meiden

Zoals de titel al zegt, vind ik dat ik best een strenge vader heb. Zo mag ik bijvoorbeeld niet met vriendinnen 's avonds naar de kerstmarkt of meer dan 2x per week mijn vriend zien.

Heb hierdoor een angststoornis ontwikkeld waarvoor ik bij de psycholoog zit. Dit heeft me al wel wat geholpen, maar zij zegt ook dat mijn thuissituatie moet veranderen.

Mijn mama woont niet meer bij ons, omdat zij zich ook gekneld voelde bij ons thuis.

Heeft er iemand tips? (moet er overigens nog bijzeggen dat hij in het verleden best al eens agressief is durven worden tegen ons (mama en ik), dus dat ik daarom niet zo heel veel durf ondernemen).

Dankjewel alvast!

Hoe oud ben je?
Want dan pas kan ik bepalen hoe streng ik zoiets vind
Ik vind het streng als je op je 22e niet naar een kerstmarkt mag, maar als je 14/15/16 bent vind ik dat anders.

Slaan is trouwens nooit oke. Heb je het er weleens met je vader over gehad waarom hij dat deed (ik heb ook een vader die vroeger sloeg en toen hij dit een tijdje onder controle had, ben ik met hem gaan praten over waarom hij dat deed. Hierdoor hebben we samen doelen kunnen stellen en onze frustraties/angsten kunnen uiten. Dit heeft enorm geholpen. Ook ouders die slaan hebben het recht geholpen te worden/begrepen te worden. Ondaks dat ik het niet goedkeur)

Ik ben 19e en zit in mijn 2e jaar rechten aan de universiteit.

Ja we hebben het hier al over gehad, maar hij heeft een psychologische ziekte (verzin ik niet zelf, heeft een psycholoog onderzocht), maar weigert hiervoor in behandeling te gaan.

Bedankt voor je antwoord trouwens!

Heb je al eens gedacht om op kamers of uit huis te gaan?

ja, maar hiervoor heb ik gewoon weg de financiële middelen niet. Mag nl. ook niet gaan werken omdat ik dan te veel weg zou zijn. Heb wel een spaarrekening maar daar heeft mijn vader een volmacht op. Ik moet er dus maar mee ‘leren leven’ zeg maar, maar vind dit best moeilijk :’)

huh echt? maar na je 18e is de spaarrekening toch helemaal van jou? misschien kan je naar de bank gaan en proberen te regelen dat deze alleen maar beschikbaar is voor jou.

en anders… kan je niet bij je moeder terecht? aangezien je zegt dat ze niet meer daar woont zou je misschien bij haar in kunnen trekken.

Misschien is het een idee dat je je vader een keer meeneemt naar een afspraak, mogelijk helpt dit jullie in de communicatie.

Wanneer het echt een probleem is en je relatie met je vader schaad:
Op jezelf wonen kost geld maar het kan redelijk goedkoop en ik neem aan dat je dan ook zou kunnen werken.
Financieel gezien zou ik eerst met je vader over de spaarrekening gaan praten om vervolgens (wanneer het ook echt jouw geld is en niet dat van je ouders om je studie van te betalen) naar de bank te gaan.
Maar hoe meer je in overleg kan doen, hoe beter :slightly_smiling_face:

Op je 18de hebben je ouders niets meer te zeggen over je spaarrekening, en tja lenen doet bijna elke student. Dus op kamers gaan blijft denk ik je beste optie om uit deze situatie te ontsnappen.

Ga naar de bank en bespreek met hen wat jij kan doen om je vader volledig af te sluiten van je bankrekening.

Probeer ook een manier te vinden waardoor je op kamers kan.
Het kost wellicht veel geld maar als ik zo jouw situatie lees, zit je vader je wel erg in de weg om gelukkig te zijn.

Overweeg wat voor jou echt het beste is.
Wil je op kamers en vrijheid
Of wil je met een kleinere schuld (geen schuld kan ook als je nog van de oude regeling bent) je echte volwassen leven in.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik hier ook heb gestaan. Ik ben thuis niet echt gelukkig. Maar ik wil ook straks een financieel stabiele situatie hebben als ik start.
Dat betekent uiteraard niet dat dit voor jou de beste keuze is.
Denk er over na, bespreek het met de bank, bespreek het met iemand die je vertrouwt (liever geen familielid ivm dat ze toch een kant kiezen in dit soort situaties)

Ik zou inderdaad op jezelf gaan wonen. Ik begrijp niet precies waarom je vader je rekening beheerst, dus dat moet je dan ook regelen. Verder kan je gaan lenen. Natuurlijk is dat niet ideaal, maar het lijkt me in deze situatie veel beter dan thuis blijven wonen. Als je uit huis bent, kan je misschien ook gaan werken.
En kan je anders ook niet bij je moeder gaan wonen? Ik snap niet precies waarom zij je daar heeft ‘achtergelaten’ en zelf weg is gegaan.

Sowieso is 19 een normale leeftijd om uit huis te gaan, dus dat zou ik zeker overwegen. Je vader gaat toch niet veranderen namelijk.