Heel snel zenuwachtig

Hoi iedereen,

Sinds een half jaartje heb ik op zaterdag een baantje bij een tuincentrum. Het is niet zo’n heel groot centrum dus er lopen zaterdags maar 1 of 2 ‘verkoopmensen’ rond zegmaar. Nu hebben we mij dus ook geleerd om met de kassa om te gaan zodat ik kan helpen afrekenen als het heel druk is. Het probleem is alleen dat ik hartstikke zenuwachtig word als iemand iets vraagt of iets wil afrekenen, ik ga helemaal trillen en kom niet uit mijn woorden, ook lijkt het alsof ik een soort black out krijg want dan sta ik maar als een debiel op die kassa te rammen zonder dat ik weet wat ik precies moet doen. Heeft iemand tips wat je hier tegen kunt doen? Ik vind het echt heel vervelend. Laatst op school kwam er een leraar schreeuwend op me af omdat ik met een ander vak bezig was tijdens de les, ja echt schreeuwend kwam hij op me afgestormd. Ik schrok me dood en kreeg meteen tranen in mijn ogen, ik moest niet huilen maar dat is gewoon een standaard reactie die ik krijg als iemand tegen me schreeuwt. Toen werd ik eruit gestuurd en liep ik helemaal trillend en met een klein pieperig stemmetje naar de deur, de hele klas lachte me uit. Als dat tranen in de ogen gebeuren en dat trillen weg zou kunnen gaan zou ik me een stuk beter voelen… Pfoe toch een langere post dan dat ik had bedoeld…

Edit: Voor de zomervakantie heb ik dus gesolliciteerd bij een supermarkt hier in de buurt. Toen ik langskwam voor een gesprek zeiden ze dus dat ik dan waarschijnlijk achter de kassa moest. Als ik nog steeds zo debiel tegen mensen praat wil ik echt niet achter de kassa! Ik dacht dat ik gewoon ging vakken vullen, dan vragen mensen misschien wel wat maar dan ben je daar gewoon alleen en kan niemand je uitlachen zegmaar…
Liefs,

Ik had het toen ik 13 was altijd, nu helemaal niet meer. Ik heb geleerd mijzelf te beheersen. Gewoon paar keer diep inademen. Rustig nadenken over wat je kan zeggen en wat je gaat doen. laat wat zuurstof door je hersenen gaan zeg maar :stuck_out_tongue: Heeft misschien ook met je zelfverzekerheid te maken, bij mij wel, ik was heel onzeker, liet iedereen over mij heen wandelen… Nadat ik een paar keer mensen een grote mond zeg maar terug had gegeven, ook leraren, werd ik veel zelfverzekerder. Soms heb ik er nog last van, dat ik het even niet meer weet zoals jij het beschrijft, dan wacht ik gewoon even, adem paar keer diep in, denk helder na, en dan lukt het gewoon weer. Je moet jezelf vooral gewoon de rust geven om na te denken even.

Edit; ben nu trouwens 20. Heb het alleen nog als ik spontaan in een andere taal moet praten. (ga in het buitenland werken).

^Bedankt voor je reactie, ik ben idd nogal onzeker… In de klas ben ik liever zo stil mogelijk zodat ik niet opval en ze dus ook niets op me aan te merken kunnen hebben zegmaar. Zijn hier ook cursussen voor?

Dat heb ik ook altijd gedaan, om precies dezelfde reden. Nu werkt het een beetje tegen me.

zo herkenbaar! ^up

Hier zijn wel cursussen voor ja, wij konden een zelfvertrouwen cursus volgen op school. Misschien kun je dat even vragen? Vervelend voor je trouwens, ik herken het wel een klein beetje, maar niet zo erg als jij dat hebt. Voorbeeld: vandaag had ik mijn MO Duits en ik was héél zenuwachtig. Ik kreeg een hele trillende stem toen ik moest voorlezen, maar heb het wel gedaan. Gewoon dóen! Dat heb ik mezelf vooral geleerd. Ook al doe je een keer iets verkeerd waar je je voor schaamt, je hebt het wel gedaan en je leert er ook van. En hoe erg is het nou om achter de kassa te staan? Als je het eenmaal weet wordt het na een weekje helemaal standaard. En als je het niet snapt, gewoon om hulp vragen toch?

Met dat gedeelte met dat schreeuwen heb ik ook heel erg.
Maar met de kassa moet je echt niet druk om maken ik ben zelf ook een heel verlegen persoon en werk ook achter de kassa, maar daar heb ik dat helemaal niet.
Je moet niet zo onzeker zijn die mensen kom je waarschijnlijk toch nooit meer tegen.

Wow dat is inderdaad waar wat je zegt…

Als ik iets moet presenteren of gewoon een verhaaltje vertellen voor in de klas ga ik helemaal trillen, ga ik vet snel praten en krijg ik een rare stem. Echt de hele klas lacht me dan uit, zelfs de leraar deed een keer mee! De tranen schieten dan ook echt in mijn ogen, zó vervelend vind ik dat, ik kan er gewoon echt niet tegen om uitgelachen te worden…

Heb ik ook altijd!
Ik werk sinds kort ook in een winkel maar je moet gewoon ontspannen.
Diegene die tegen je praat ken je toch niet?
Lekker boeie wat zij van je vinden!
Probeer je gewoon te ontspannen dan lukt alles veel beter!
En anders praat je toch lekker mee in de klant zijn verhaal :slightly_smiling_face:
Doe ik ook altijd xd
Veel succes xxxx

^Praten met onbekende gaat beter als ik alleen ben, maar aangezien je in een winkel bijna nooit alleen bent vind ik het doodeng… Hoop echt dat ik er wat kan doen voor de zomervakantie begint.