Heel snel huilen

Bij een film huilen is niet zo erg (;
Overlaatst zaten we in de klas een film te kijken & iedereen hield zijn tranen in.
En op het einde zeiden ze allemaal dat ze bijna hadden moeten huilen.
Dus iedereen had heel de tijd zijn tranen ingehouden ;p

Bij een film is huilen echt heel normaal denk ik ;p

^^ Tja, ik probeer altijd aan andere dingen te denken, maar meestal gebeurt dit dan:

*verdrietige gebeurtenis*
*in mijn hoofd:* Kom op, denk aan iets leuks!
*ik kijk nog steeds naar de verdrietige gebeurtenis*
Ehm… Lieve katten! Juist , van die lieve katten die…
*verdrietige gebeurtenis*
Tranen…

@hierboven: Bij een film vind ik het opzich ook niet zo erg, maar ik vind het erger als ik moet huilen als ik boos ben bijvoorbeeld.

heb het ook, heel snel heel erg huilen.
Maar ik heb op school geleerd wat ik dan moet doen, en dat werkt.
Ik zeg ook wel eens: sorry ik huil snel.

En soms is huilen heel erg handig :stuck_out_tongue:

Arrgh, ik moet altijd zo snel huilen als ik ruzie heb met mijn ma. Dan beschuldigd ze me van vanalles maar kan ik niet echt wat terugzeggen omdat ik dan huil. Ik weet niet of je hier echt iets tegen kan doen, zou 't in de loop van je jaren niet minder worden?

ik huil ook echt snel. maar ik vind het wel nogal lullig van je moeder dat ze zegt dat je moet ophouden met huilen. als jij je gewoon gekwetst voelt, of dat je moet huilen van een gevoel van onmacht, dan moet ze niet gaan zeggen dat je moet zeggen, respectloos vind ik dat, al helemaal als het je moeder is…

Ik heb ook dat ik heel snel begin te huilen. Bij films, muziek, maar ook dingen die ik zie die me ergens aan herinneren. Als ik boos ben ga ik ook heel snel huilen, maar de enige keer dat ik niet huil is als ik pijn heb. Dat is best wel raar…

Haha, dat heb ik ook, en m’n moeder wordt er ook gek van!
We zijn dus niet de enige :slightly_smiling_face: En het kan inderdaad soms fijn, maar vaak echt irritant zijn.

Het is vreemd, maar ook wel fijn om te zien dat ik niet de enige ben! :slightly_smiling_face: Dank jullie wel!

ik huil niet zo vaak. en al helemaal niet in het openbaar. dan krijg ik juist woedeaanvallen(nouja, ik word boos). ik huil altijd alleen of met één persoon erbij, maar niet als ik bijvoorbeeld in de klas zit ofzo

Ik heb daar ook last van, meestal alleen als ik ongesteld meot worden :stuck_out_tongue:
Dan ben ik altijd heel emotioneel, en kan ik al in huilen uitbarsten als ik in de klas hoor dat ik een onvoldoende heb. Of als ik het tijdens een toets niet begrijp en dan denk ik echt van: ooh nee ik ga een slecht cijfer halen. Dan voel ik wat tranen in mijn ogen, maar niet echt huilen.
In het openbaar probeer ik me wat meer in te houden, maar thuis heb ik dat soms ook als mijn moeder boos wordt ofzo en dan vind ze dat weer irritant.

Ik huil ook snel.
Vooral als ik boos ben, dan krop ik alles op en vliegt het er opeens met tranen uit!

Ik heb dit ook, echt stom! Ik had Tussentijdse toets voor de auto en die vrouw begon heel streng alles op te noemen wat ik allemaal wel niet fout had gedaan en dit was niet normaal en dit ook niet etc. dus ik probeerde me helemaal in te houden maar het lukte niet, echt genânt! Denk niet dat je er veel aan kan doen…

Ik heb precies hetzelfde als iemand al iets verkeerds tegen me zegt moet ik echt zo hard mijn best doen om niet te gaan huilen.

Vroeger had ik dit ook. Ik weet dat ik zelfs helemaal moest huilen als ik boos was. Dan kwamen er zoveel emoties dat ik moest huilen. Of ik had ook, dat als ik iets niet kon, dat ik dan weer in tranen barstte. Ik ben er inmiddels ‘overheen gegroeid’. Maar ik heb nog wel dat ik om films of zielig verhalen moet huilen, maar voor de rest heb ik niet meer. Kwestie van tijd/ouder worden misschien?

Ik heb dit ook gehad, maar heb er nu niet zo’n last meer van.
Heb het nu alleen nog als ik ineenkeer een hele hoop kritiek naar mn hoofd krijg, daar kan ik niet tegen dan schiet ik in de stress. Maar dat heeft ook te maken met dat ik (sociale) faalangst heb…

Ik heb juist het tegenovergestelde, ik kan echt niet snel huilen.
Bijvoorbeeld tijdens een zielig film zijn al mn vriendinnen aan t huilen en ik niet, lijk dan net zo’n emotieloos iemand terwijl ik het wel zielig vind… heel apart haha.

Ik herken het heel erg. Zodra ik maar 1 foutje over mezelf hoor, voel ik de tranen al prikken…
Zelfs als ik alleen al maar praat over dat ik snel huil, kan ik al gaan janken. :confused: Super irritant, ik zou graag willen weten wat ik aan zou kunnen doen maar weet zelf echt niks.

Het kutste vind ik als ik mijn stem al hoor haperen en mijn keel SUPERHARD gaat steken en prikken. Dan baal ik al enorm want dan is het zooo moeilijk om niet gewoon de tranen te laten lopen.

Uhu ik ook.

Hier hetzelfde haha. Al krop ik het op school meestal op, heb er niet zo’n behoefte aan dat m’n klas me ziet huilen. :’) Maar echt bij het kleinste dingetje kan ik wel in janken uitbarsten.