Heel kort verhaal - Bijzonder mooi

Op een redelijk tempo reed ze op haar fiets de straten door richting haar huis. Van het donker had ze nooit gehouden wanneer ze in haar eentje was. Enkel in zijn straat waarvoor ze, ondanks haar angst, toch omfietste verminderde ze vaart om wellicht een glimp van hem op te vangen en om te kijken of zijn auto er stond. Als dat laatste het geval was, was het al voldoende. Het idee dat ze dicht bij hem was.

De donkere, heldere, avondlucht die boven haar hing was gevuld met sterren. Een enkele bliksemschicht verlichtte de hele hemel, maar echt losbarsten deed het gelukkig niet. Ook de regen bleef uit. Op de plek langs het water, waar normaal de terrassen vol zaten, waren ze nu leeg. Een typische zondagavond aan het einde van de vakantie.

‘Dit wordt een lange nacht,’ dacht ze terwijl ze de bliksem gade sloeg. Wanneer dit zou gaan als eerder die week, zou het ergens midden in de nacht wel gaan donderen. Na een intensieve week kon ze haar rust gebruiken, dus bad ze bijna dat het gewoon over zou waaien terwijl ze haar vaart nog wat versnelde. Ze naderde steeds dichter haar huis. De plek waar ze even alleen kon zijn en tot rust kon komen.

Deze avond was fijn geweest. Samen met haar geliefde had ze door een prachtige tuin gelopen, gelachen tot de slappe lach aan toe en gepraat, gepraat over haar gevoel, iets wat ze normaal weinig deed. Ze had een aantal katten in de buurt geaaid die haar achtervolgd hadden en zelfs genoten van de kleine hoeveelheid regendruppels die gevallen waren en haar deden verlangen naar een lange, romantische, zoen zoals in de films.

Na een wat moeilijke dag gisteren was ze blij dat hij vandaag toenadering zocht, dat hij liet merken hoe zeer hij haar aanwezigheid waardeerde en genegenheid toonde. Ze merkte dat ze behoefte had aan zijn liefde om haar, reeds opgebouwde muurtje, weer te laten zakken en hem weer toe te laten in haar hart. De angst om hem nu al te verliezen was weer wat weggeëbd, evenals de angst door hem gekwetst te worden.

  • einde-

Wauw, heel mooi hoor! Jammer dat ie zo kort is. :stuck_out_tongue:

Wauw!

Ik raak er eigenlijk een beetje verward door, ik zie niet echt een constructie (begin- midden- eind).

Ik zit nog te twijfelen of ik hem in een van mijn verhalen stop. Maar qua schrijfstijl is ie eigenlijk anders dan die twee verhalen… Misschien wat ombuigen :grinning:

Dank jewel!

Het was ook meer een gebeurtenis die ik direct opschreef, zodat ik het niet zou vergeten, een herinnering vast kon leggen. Misschien doe ik er nog meer mee dat het ‘logischer’ wordt.

Mooi, vind t wel een mooie sfeer hebben! :slightly_smiling_face: