Heel erg onzeker

Het is zaterdagavond en eigenlijk zou ik vanavond naar een feestje gaan, normaal heeft iedereen daar natuurlijk super veel zin in, maar ik niet.
Voor de zoveelste keer zeg ik weer iets leuks af, en waarom? omdat ik blijkbaar mensenschuw begin te worden en omdat ik gewoon super onzeker ben over alles dat ik liever thuis blijf.
Ik ben echt heel erg bezig met wat anderen van mij vinden, en ik heb dit nog nooit zo erg gehad als dit jaar.
Ik weet echt niet wat ik hier mee aan moet :bored:
Met school is het ook een probleem omdat als ik al een ‘bad hair day’ heb, ik al ‘ziek’ thuis blijf.
Wat kan ik hier aan doen en hebben misschien meerdere meiden hier last van?
X

Gewoon gaan. Als je het niet leuk vindt, ga je daarna weer naar huis maar je komt hier niet vanaf als je niet uit je comfort zone stapt.

Heb je al iemand in het echte leven waar je hier mee over wil praten? Zoals een vertrouwenspersoon op school of een goede vriendin? Ik snap dat het heel eng is, omdat je nu vooral wil terug trekken, maar dat is wel de eerste stap naar een oplossing.

Ik zou net als Juno zeg gewoon naar het feest gaan en als het echt niet gaat kan je altijd weer richting huis gaan. Probeer je niet nog verder af te sluiten van mensen en probeer school ook niet meer te skippen. Als je aan dit soort dingen blijf toegeven word het alleen maar erger.

Je hebt er nu natuurlijk niks meer aan als ik zeg of je wel of niet had moeten gaan, maar ik ben het wel eens met @Supercalifragilistic. Probeer er met iemand over te praten die je vertrouwt, of iemand op school inderdaad. Ik herken mezelf wel een beetje in jouw verhaal, ik vind het ook eng om met mensen in contact te komen, vooral vreemden. Maar laatst was er een feestje bij mijn thuis en ik was uiteindelijk toch maar even komen kijken, en ik vond het heel gezellig! Ik was daarna ook best trots op mezelf. Als je zo door blijft gaan, wordt het erger. Neem kleine stapjes, dan kom je er wel! Succes xx

Inderdaad wat hierboven ook al wordt gezegd, probeer uit je comfort zone te stappen, anders wordt het alleen maar erger.

En ik weet niet hoe oud je bent, maar ik was eerst ook veel onzekerder dan nu. (In mijn moeders woorden: Het ligt aan de leeftijd.) Waarschijnlijk gaat het vanzelf wel over! Veel succes! :slightly_smiling_face:

Dat klopt ook helemaal, althans bij mij ook. Vroeger was ik erg onzeker en vroeg me altijd af wat mensen van me zouden denken, en ik vond andermans mening heel belangrijk. Dat is natuurlijk ook onderdeel van de puberteit. Nu ik volwassen ben, merk ik toch dat dat helemaal is weggetrokken en als iemand mij niet leuk vindt om hoe ik ben, dan is dat hun probleem en mogen ze daar lekker zelf mee zitten. Het is echt een drempel die je over moet, en zeker als je op deze school dit ‘probleem’ hebt ontwikkeld, is het moeilijk om er weer uit te komen. En je hoeft natuurlijk niet spontaan te worden of naar elk feestje te gaan (als je feestjes gewoon niet leuk vindt, moet je zeker niet gaan, maar als je niet naar feestjes gaat omdat je onzeker bent, dan is het handig om daaraan te werken).