Hechtingsstoornis

Hallo,

Ik studeer zelf psychologie en ben me de laatste tijd eens wat gaan verdiepen in hechtingsstoornissen. Dit omdat het vaak als 1 van de moeilijkste problematieken wordt gezien (en dan bedoel ik vanuit de hulpverleners).

Ik vroeg me af of hier mensen zijn mijn een hechtingsstoornis, of dat er misschien mensen zijn die iemand kennen met een hechtingsstoornis?

Algemene informatie:

Wat is een hechtingsstoornis ?
Er bestaan verschillende soorten van gehechtheid. Met de ‘Vreemde Situatieprocedure’* zijn er vier verschillende categorieën in te delen:
Veilige gehechtheid. 70% van de kinderen is veilig gehecht. Het kind is niet onveilige hechting wanneer de persoon is weggeweest en weer terugkomt (in een onbekende omgeving/situatie), zoals het vermijden of afweren van de persoon.
Vermijdende gehechtheid. Dit is onveilig. Het kind gaat overdreven op onderzoek uit in de omgeving en wanneer de persoon weer terugkomt, vermijdt hij die.
Ambivalente gehechtheid. Dit is onveilig. Wanneer de persoon weggaat, klamt hij zich overdreven vast, maar weren hem ook af. Ze zijn ontroostbaar en gaan niet echt op onderzoek uit.
Gedesorganiseerde gehechtheid. Hierbij is de hechting ernstig verstoord. Deze kinderen hebben geen duidelijke strategie. Zo kunnen ze bijvoorbeeld hard huilen en om de persoon roepen, maar bij terugkeer van die persoon wordt hij vermeden

Het gedesorganiseerde gehechte kind (nr 4 van de indeling) heeft een reactieve hechtingsstoornis. De andere onveilige hechtingen zijn geen stoornissen, maar kunnen er wel voor zorgen dat het kind gedragsproblemen gaat vertonen.
Er bestaan twee soorten reactieve hechtingsstoornissen. De geremde en de ontremde stoornis. Kinderen met de geremde hechtingsstoornis reageren niet goed in sociale situaties. Zo zoeken ze bijvoorbeeld contact met hun verzorger en kijken tegelijkertijd de andere kant op. Het gedrag van het kind is vaak agressief en moeilijk te voorspellen. Zo kunnen ze het ene moment heel vriendelijk zijn en het andere moment heel erg verdrietig of boos. Kinderen met de geremde hechtingsstoornis zijn vaak verwaarloosd of mishandeld. Maar als je verwaarloosd of mishandeld bent, hoef je niet altijd de stoornis te krijgen. Hierin spelen dus nog meer factoren een rol, waarover straks meer wordt verteld.
De tweede soort was de ontremde hechtingsstoornis. Bij deze vorm kan het kind zich niet hechten aan een bepaald persoon, maar kan zich aan ieder persoon vastklampen. Het kind vindt het moeilijk om vrienden en andere sociale contacten te behouden. Vaak zien andere mensen deze kinderen als ‘allemansvriendjes’, ze spelen met iedereen en kunnen met iedereen overweg. Kinderen met deze vorm van hechtingsstoornis hebben vanaf dat ze heel jong waren meestal geen vaste verzorger gehad. Of er zijn veel wisselingen geweest. Deze vorm komt dan ook veel voor bij pleegzorgkinderen of kinderen die opgegroeid zijn in instituten.

Een hechtingsstoornis begint voordat het kind vijf jaar is geworden en dat het in verschillende situaties voorkomt. Bijvoorbeeld thuis, op school en op de sportclub. Hechtingsstoornissen kunnen ook lijken op andere stoornissen. Daarom moet er in onderzoek goed uitgesloten worden dat er niet iets anders met het kind aan de hand is.

  • Vreemde situatie procedure: Dat is een standaard observatieprocedure van ongeveer twintig minuten voor kinderen van twaalf tot twintig maanden. Een kind wordt geconfronteerd met een onbekende persoon en twee korte scheidingen van de ouder (of andere opvoeder). Kinderen tonen bij de hereniging met de ouder een veilige, ambivalente of vermijdende strategie in het omgaan met de op deze wijze opgeroepen stress. Hier een filmpje waarin hij uitgevoerd wordt: http://www.youtube.com/watch?v=QTsewNrHUHU

Mocht je geintresseerd zijn:
http://www.surfmedia.nl/medialibrary/item.html?id=107665
Dit is een documentaire ‘de kinderen van de Hondberg’. In deze aflevering gaat het over een meisje genaamd Celine met een hechtingsstoornis. Als ik het goed heb heeft ze een reactieve (geremde) hechtingsstoornis. Het is wel slechte kwaliteit, maar zeker het kijken waard!

Ik snap het niet helemaal. Volgens mij kloppen sommige zinnen niet?
Maar gaat dit niet om kleine kinderen?
Ik bedoel, gillen & krijsen als iemand weggaat doet geen enkele 16-jarige lijkt me…

Ja ik heb het, maar officieel heb ik nu een andere diagnose omdat ik al 21 ben en het technisch gezien niet meer bij mijn leeftijd past volgens het ggz. Wat wil je allemaal weten

Dit klonkt echt droog, ik ging me hier echt al een voorstelling bij maken. :grinning_face_with_smiling_eyes:

OT: Ik heb het niet en ik zou ook niet weten wat het precies inhoud, dus upje maar! Ik vind het wel interessant.

ik heb hier vrijdag toevallig ook n beetje over geleerd op school. maar niet zo uitgebreid als jou! K vind t wel interessant !

Oh dat sommige zinnen niet kloppen dat kan want ik heb het gekopieerd van een andere website.
Maar het gaat inderdaad over kinderen. Dit omdat een hechtingsstoornis altijd onstaat wanneer je klein bent.
Om het een beetje te kunnen begrijpen moet je natuurlijk ook weten wat hechting inhoudt en wat ‘normale’ hechting is. Daarom heb ik even dit stukje erbij gepakt. Mocht het nog niet helemaal duidelijk zijn wil ik nog wel wat meer info posten. Maar ik dacht dat het anders veel te lang zou worden.

Ehm komt mijn vragenlijstje hoor, als je vragen niet wilt beantwoorden moet je het gewoon niet doen natuurlijk =).

  • Waarom hebben ze het bij jou pas zo laat vastgesteld?
  • Welke vorm van hechtingsstoornis heb je (als je dat weet aangezien je een andere diagnose hebt).
  • Wat is die andere diagnose dan?
  • Hoe merkt je dit in het dagelijks leven?
  • Wat merken mensen in jou omgeving ervan?

Oke eigenlijk heb ik nog veel meer vragen maar laten we het hier maar even bijhouden haha. En nee dit wil ik niet weten voor 1 of ander werkstuk ofzo. Maar ik wil er gewoon meer van weten, en bij wie kun je dan beter zijn dan bij een ervaringsdeskundige?

Welke opleiding doe je ? Ik moet zeggen dat we er op school ook niet zoveel over gehoord hebben. Veel kennis moet je toch op doen in de praktijk en ze kunnen niet elke stoornis tot in de puntjes behandelen natuurlijk (het zijn er zoveel!).

Ik heb ook over hechting bestudeerd.
Het klopt ongeveer waar ik over bestudeerd. Bij jou staan het uitgebreid.

He wat leuk! Ik heb hier ook over geleerd :wink:
Waar studeer je psychologie en in welk jaar zit je?

Ik snap het niet echt eerlijk gezegd.

Ik studeer in Tilburg en ben nu met mijn master bezig (4de/laatste jaar).
Welke opleiding doe jij?

Ja het is voor mij heel lastig uitleggen omdat ik er zelf al best wat over weet. Dus voor mijzelf is het allemaal heel begrijpelijk maar voor anderen niet dus blijkbaar haha.

Hier nog wat extra informatie:

Kinderen met een hechtingsstoornis zijn niet in staat zich te hechten aan mensen in hun naaste omgeving. Het basisvertrouwen in anderen ontbreekt. Tot in de volwassenheid kunnen ze alleen oppervlakkige relaties aangaan. Kinderen met een hechtingsstoornis voelen zich doorgaans afgewezen en niet gewenst. Vaak stellen ze zich vernietigend en agressief op ten opzichte van hun naaste omgeving, met name naar hun moeder.
Kinderen met een hechtingsstoornis kunnen in twee typen worden verdeeld: het passieve kind dat ogenschijnlijk alles accepteert maar extreem initiatiefloos blijft, en het agressieve, erg actieve kind.

Hoe herkent u een hechtingsstoornis?

Het kind heeft geen vertrouwen in volwassenen, is bang om relaties aan te gaan en stoot ouders (vaak de moeder) af;
Het kind voelt zich anders dan de rest van het gezin; het kind voelt zich tekortschieten. Mede hierdoor wordt het kind eenzaam;
Sommige kinderen isoleren zich van de buitenwereld: zij hebben geen echte vrienden bij leeftijdsgenoten;
Het kind handelt zonder geweten, leert niet van zijn fouten en heeft een sterke vernietigingsdrang - gericht op zichzelf (automutilatie) én op anderen (vaak de moeder);
Veelvoorkomend gedrag bij mensen met een hechtingstoornis: fysiek geweld, wreedheid jegens dieren, (dwangmatig) vreten, stelen, vernielen, slapeloosheid, provocerend seksueel gedrag en weglopen;
Het kind heeft de neiging oppervlakkige, makkelijk inwisselbare contacten aan te gaan;
Het kind is geniaal in het observeren, taxeren en manipuleren van de mensen om zich heen, en het lukt het kind regelmatig om de ouders tegen elkaar uit te spelen. Hierdoor is het eigenlijke (hechtings)probleem voor mensen buiten het gezin vaak onzichtbaar;
Het kind heeft meestal een normaal of hoog IQ. Dit blijkt niet uit schoolresultaten: leerprestaties en creativiteit blijven vaak achter.

Wat zijn de oorzaken van een hechtingsstoornis?

Belemmering van de fysieke hechting door opname van het kind in een ziekenhuis, ernstige medische ingrepen en veel pijn;
Afwezigheid van de ouder in de eerste levensjaren, door ziekte, postnatale depressie, echtscheiding of door overlijden van een van de ouders of andere gezinsleden;
Prenatale stress, bijvoorbeeld wegens ziekte, depressie, drugs en/of alcoholverslaving van de (zwangere) moeder;
Ernstige traumatische ervaringen in de eerste vier levensjaren. Denk aan verwaarlozing en lichamelijke en/of seksuele mishandeling.
Wat zijn de gevolgen van een hechtingsstoornis?
Kinderen van het passieve type kunnen eenzaam worden, voltooien moeizaam of nauwelijks enige opleiding en neigen tot depressie. Het agressieve, erg actieve kind is makkelijk beïnvloedbaar en komt snel in aanraking met negatieve contacten en activiteiten. Als volwassene komt het snel in de criminaliteit terecht.

Dit is inderdaad heel interessant :astonished: Heb het zelf niet ofzo, maar zie dit maar als een upje!
Ik blijf volgen :slightly_smiling_face: wil er wel wat meer van weten ^^

Als je het echt interessant vind raad ik je echt aan om die docu te kijken (staat in mijn begin post). Dat meisje heeft het echt extreem.

Okee! Dat had ik nog niet gezien :astonished: Zal m bij me fav’s. zetten kijk ik m deze week ofzo in me vakantie ^^

Haha eerste jaar in Leiden :slightly_smiling_face:
Desondanks heb ik al zooooveel geleerd!