Heb ik een soa?

Hoi allemaal,

Ongeveer een jaar geleden was ik kapot van liefdesverdriet. Ik voelde me onzeker en alleen. Daarna ben ik een jongen tegengekomen, ik wist wel dat niet een heel goede jongen was maar ik voelde me minder alleen. Ik was maagd toen ik hem tegen kwam, na 1 x afspreken bij hem thuis wou hij seks. Ik wou dit eigenlijk niet omdat ik dit wou met een persoon waar ik echt van hield. Hij bleef aandringen en zei dat als ik het niet deed dat ik maar naar huis kon gaan. Ik weet niet waarom ik het heb laten gebeuren maar het is uiteindelijk gebeurd. Het deed ook erg veel pijn omdat ik totaal niet op mijn gemak was. Toch kreeg ik van hem bepaalde aandacht wat ik miste van de jongen die me in de steek had gelaten. Ik ben dus ook vaker naar zijn huis toe gegaan en elke keer dwong hij me om seks te hebben. Als ik nu terug denk heb ik enorm veel spijt en voel ik me vies. Ik herinner me dat ik elke keer nee zei en hem van me af duwde, toch geef ik hem niet echt de schuld omdat ik elke keer zelf toch weer terug kwam en ik had kunnen verwachten wat hij van me wou. Er is dus iets gebeurd wat maar niet uit mijn hoofd gaat. De een na laatste keer dat ik daar was begon hij seks met me te hebben maar zonder condoom, hij is toen ook in mij klaargekomen. Ik had het niet door tot dat hij klaar kwam. Ik voelde me echt walgelijk. Toen ik thuis kwam merkte ik gelijk al dat het daar onder begon te irriteren, branden, jeuk, etc. Ik dacht dat zal vast irritatie zijn op de sperma? Ik heb het toen eigenlijk genegeerd en ben maar de hele tijd gaan douchen. Een tijdje later heb ik dit aan mijn vriendin verteld, ze gaf aan dat ik me niet zo zorgen moest maken maar dat het misschien handig is om de huisarts te bellen voor mijn gemoedsrust. Dat heb ik dus gedaan en ik werd doorverwezen naar de ggd. De ggd gaf aan dat ik geen klachten had wat leek op een soa dus ze wouden mij niet testen ivm corona. Ik voelde me echt ongehoord. Een tijd later heb ik weer de ggd gebeld en heb ik een thuis test gekregen. Daar kwam niks uit, dat was wel een opluchting maar toen dacht ik steeds wat als ik die test niet goed heb gedaan? De klachten gingen ook niet weg dus toen heb ik nogmaals de huisarts gebeld, zij wouden ook geen afspraak maken ivm corona en hebben ze me vaginale capsules mee gegeven omdat het “waarschijnlijk” een schimmelinfectie is. Dat werkte ook niet de klachten bleven weer. Daarna nog een keer de huisarts gebeld, uiteindelijk een afspraak gekregen. Toen heeft de huisarts gekeken en ze wist bijna zeker dat dit een schimmelinfectie is, toen heb ik een creme gekregen die ik 7 dagen moest inbrengen. Nu heb ik dat gedaan en de klachten zijn nog steeds niet weg. Ik begin me echt zorgen te maken, wat als ik nu wel een soa heb wat ze toen niet hebben kunnen vinden? Ik denk er elke dag aan en ik voel me echt smerig. Mentaal gezien gaat het ook niet goed, mijn zelfbeeld gaat er aan onder door. Ik voel me erg alleen. Nu is mijn vraag wat jullie verstandig lijkt om te doen… en zijn er meiden die soort gelijke klachten hebben?

Als eerste, wat die jongen heeft gedaan is niet goed. Jij zei nee en daar moet hij naar luisteren. Ook al geef je uiteindelijk toe, dit is zijn fout, hij bleef doordrammen omdat jij niet wilde. Ik vind dit onder verkrachting vallen.

Als tweede, als jij al zo lang klachten hebt en blijft houden, dan is het inderdaad verstandig om naar de huisarts te gaan. Wat slecht dat ze je afwimpelen op corona. Ik zou de huisarts bellen, desnoods je ouders laten bellen en zeggen dat er meer aan de hand is.

Ik hoop voor je dat je de hulp kunt krijgen die je zoekt!

Als de klachten blijven aanhouden zou ik toch de huisarts weer bellen.

Daarnaast klinken je klachten na de negatieve ervaring met die jongen heel erg als gevolgen van een verkrachting. Het klinkt dat je op die momenten mentaal niet op je best was en daar heeft hij gewoon misbruik van gemaakt. Ook al ben je zelf bij hem teruggekomen en wist je wat hij waarschijnlijk wilde. Het is goed om hierover te praten met iemand die je vertrouwt en eventueel ook bij de huisarts mee langsgaan. Deze kan je eventueel doorverwijzen naar een psycholoog. Misschien heb je gevoelens van schaamte of dat het je eigen schuld is. Maar dit is echt niet waar! Blijf hier alsjeblieft niet alleen mee zitten. Mensen die van je houden helpen je maar al te graag en je hoeft echt niet in je eentje al je problemen op te lossen :sob::muscle:

Heel erg bedankt voor jullie reacties! Dit doet me echt goed. Het voelt zo dubbel, ik had het gezellig met hem maar toch liet hij me dingen doen waarvan hij wist dat ik het niet wilde. Hij zei dingen als “ik weet dat je wel zin hebt” waar ik dan op antwoordde met dat ik niet was gekomen om dat te doen. Misschien dacht hij dat ik hard 2 get aan het spelen was en had hij niet door dat ik dit eigenlijk totaal niet wou. Er zijn meer traumatische dingen in mijn leven afgespeeld waar ik ook hulp voor wil zoeken. Ik heb aankomende week een afspraak bij de huisarts om alles nogmaals na te laten kijken en ga ik vragen om een verwijzing naar een psycholoog. Deze dingen nemen mijn gedachtes al een jaar over en ik kan het zo langer niet meer volhouden. Ik vind het heftig om het verkrachting te noemen maar als ik er bij stil sta en als dit bij iemand anders was gebeurd had ik het ook zo genoemd. Ik heb het geprobeerd te delen met een goede vriendin van mij maar daar is niks goeds uit gekomen. Gedurende tijd dat ik met hem afsprak gaf ik bij mijn vriendin altijd aan dat ik het heel leuk had bij hem en dat het goed voelde. Nu heb ik dit verteld en zegt zij dat ik gewoon wist wat hij van me wou en dat ik weg had kunnen gaan als ik niet wou. Ik begrijp dat ze dat zegt, maar ik voel me op een of andere manier toch erg onbegrepen. Het is in ieder geval fijn dat ik jullie steun krijg, dat betekend erg veel voor me!