Grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer?

Hey! Vorige zomer werkte ik voor een maandje als jobstudent (ik was toen 21) bij de post waar mijn eerste werkdag niet echt een succes was. We zijn ondertussen een jaar verder en nog steeds weet ik niet hoe ik me mag/kan voelen…

Alvorens mijn shift begon, informeerde mijn teamleader dat, laten we hem Max noemen me zou opleiden. Ze vertelde dat Max een beetje een raar persoon is en eigenlijk niet graag iemand opleidt, maar dat er zich nog nooit eerder wat heeft voorgedaan. Dat klonk een beetje gek, maar toen dacht ik er nog niet verder over na. De werkdag begon en ik merkte inderdaad dat Max een beetje anders was, maar op zich onschuldig dacht ik.

Hij vertelde me dat ik altijd een pen op zak moest hebben, waarna hij er één in het borstzakje van mijn shirt stopte “Ohh sorry dat ik je borst aanraak.” Ik wist niet meteen hoe ik moest reageren dus lachte het weg en zei dat het geen probleem was. Later op de dag gingen we de post verdelen per fiets, toen we uitkwamen op een achter wijkje waar een man stond te werken in zijn tuin en riep: “Ahh Max sinds wanneer werken er zo’n knappe dames bij jullie?” Waarop Max antwoordde: “Jaa ik heb haar al eens goed gebruikt, is goed gepakt.” met de nodige gebaren erbij. Ik voelde me niet op mijn gemak, maar wist niet hoe te reageren. Het gezicht van de tuinman sprak ook boekdelen, net zoals mij voelde hij zich ongemakkelijk. We fietsten weer verder, ik zei geen woord meer tot we even stopten om wat te drinken in een café waar hij dagelijks ging. Ook daar maakte iemand een opmerking: “Ahh Max je hebt zo’n knappe griet bij” waarop Max antwoordde: “Jaa en ze kan er wat van” waarbij hij uitbeeldde dat ik hem aftrok. Op de terugweg met de wagen richting kantoor plaatste hij zijn hand tussen mijn benen om iets te grijpen dat aan mijn voeten lag, hij zei: “Ohh sorry dat ik met mijn hand tussen je benen zit, dat vind je toch niet erg?” Hoe ik hierop reageerde weet ik niet meer, wel dat het een stille autorit terug was.

De volgende dag ging ik een gesprek aan met mijn teamleader, ik vertelde haar enkel over de eerste opmerking die Max maakte (ik heb nooit het hele verhaal tegen iemand verteld), ze was erg begripvol en zei dat ze het zou begrijpen moest ik er niet meer willen werken. Ze bood ook een andere shift aan die ik accepteerde, ik kon de centjes namelijk goed gebruiken toen.

De opmerkingen die Max gaf krijg ik niet over mijn lippen, noch de bewegingen die hij erbij maakte. Ik heb nachten gehuild omdat ik niet wist hoe ik me kon/mocht voelen over de situatie. De gebeurtenissen minimaliseren en tegen mezelf zeggen dat het niet veel voorstelt, dat deed ik en doe ik nog steeds. Ik vind het erg vervelend dat dit me zo raakt, dat ik er vandaag nog steeds mee zit, aansteller denk ik dan.

Stel ik me ook echt aan? Hoe denken jullie erover?

1 like

Hij klinkt als een enorme eikel met weinig respect. Ik zou ook echt zeker niet gediend zijn van die opmerkingen. Inmiddels zou ik daar wel tegen ingaan, maar als ik jonger was denk ik dat ik daar ook echt last van had gehad.

Je hebt het juiste gedaan door het aan te geven bij de teamleader. Was mooi geweest als die die jongen ook nog gewoon had gecorrigeerd, maar goed.

Ik zou eventueel wel met een professional gaan praten als het je na een jaar nog steeds zo dwars zit.

1 like

Arme schat, wat naar dit. Waarom denken veel mannen maar dat alles mag? Je hebt zelf niks fout gedaan en juist gehandeld, ik hoop dat dat je kracht geeft.

Wat ik net zo raar vind is dat de teamleider dit kennelijk gewoon accepteerd. Die rare Max kan gewoon een ander slachtoffer maken, die had op staande voet ontslagen moeten worden.

1 like

Altijd lastig. Persoonlijk heb ik weinig moeite met dubbelzinnige of seksuele opmerkingen, maar de context maakt wel veel uit. Als ik je verhaal lees, dan voelt het onveilig. Er zijn drie personen die fors over de grenzen zijn gegaan. Seksueel geweld is ook verbaal. Wat Max deed gaat een stuk verder en valt onder aanranding. Hij raakt je seksueel aan.

Ga in gesprek met een vertrouwenspersoon van je werk, of bespreek het met je huisarts. Bespreek het eventueel met de manager van je werk. Je zou ook aangifte kunnen doen bij de politie.

In ieder geval, nee, je stelt je niet aan.

1 like

Nee je stelt je echt niet aan! Echt walgelijk gedrag van hem en ook heftig om te horen dat je er een jaar later nog steeds last van hebt. Misschien helpt het als je er met iemand over praat? Ik weet niet of je dat nog bij dit bedrijf werkt?

Men zegt dat praten inderdaad kan helpen, maar vaak bezorgt het me extra stress, daarom praat ik zelden over mijn gevoelens/emoties. Jullie meningen/kijk op de situatie zijn zeker van meerwaarde en doen me alvast goed! En nee ik werk er niet meer, heb er slechts een maandje gewerkt als vakantiejob.