Gossip and catfights

Hoi meiden,

Op school heb ik redelijk veel moeite met Engels. Daarom heb ik met bijles de volgende opdracht gekregen: schrijf een verhaal. Het moest een verhaal zijn, dat jij (ik dus) leuk vindt om te lezen, en natuurlijk in de verleden tijd.

Gelukkig vind ik schrijven erg leuk om te doen, en heb dan een opzetje in het Nederlands gemaakt. Ik wilde aan jullie vragen om het volgende fragment (in het Nederlands) te lezen, als jullie het leuk vinden post ik daarna mijn Engelse vertaling. En dan zou het leuk zijn als jullie de engelse grammaticale fouten eruit willen halen.

Gossip and catfights.

◊ Een nieuw leven, eens kijken wat het te bieden heeft ◊

Jess Montreal werd wakker van het geluid van haar wekker, opende slaperig één oog en zag dat het al zeven uur 's ochtends was. Ze sloeg haar lichtroze deken van zich af, schoot haar pantoffels aan en ging opgewonden voor de spiegel staan. Vandaag ging het gebeuren, vandaag begint haar leven als ‘rijk meisje op kostschool Cat-Academy’! Jess is twee weken geleden samen met haar zus Alyssa en haar ouders naar de Upper East Side van New-York verhuist. Ze woonden eerst in het oersaaie Ohio, maar toen op een gelukkige dag kwam haar vader thuis met de mededeling dat ze naar New-York moesten verhuizen in verband met zijn werk. Alleen Jess had een gat in de lucht gesprongen, dit was precies waar ze van gedroomd had! Ze zag het al helemaal voor zich; ze ging natuurlijk naar een kostschool waar ze bij de populairste meiden hoorde, de knapste vriendjes had en de duurste designer kledingstukken droeg. Jess zag er braaf en onschuldig uit met haar grote groene ogen en haar rode haar. Ze heeft altijd dat lieve imago gehad, en dat is ze zat. Ze ging veranderen, het leventje leiden waar ze al zo vaak over gefantaseerd had. ‘Ja Jess, om te beginnen zou ik maar iets doen aan je uiterlijk’, mompelde ze tegen haar spiegelbeeld. Ze trok haar zwarte truitje van Lacoste aan, samen met haar donkere Pepe Jeans en zwarte ballerina’s van Prada was het dé combinatie voor de eerste dag op haar nieuwe school. Ze had ergens gelezen dat je uiterlijk je visitekaartje is, en alles draait om die eerste indruk. Vandaar dat ze al dagenlang nieuwe combinaties aan het bedenken was en tot de conclusie kwam dat dit de meest geschikte outfit was. Natuurlijk had ze al precies uitgezocht welke kleren goed genoeg waren om mee te nemen. Haar roze bloemetjes badjas liet ze maar thuis, ondanks haar moeder benadrukte dat hij haar altijd zo beeldig stond. Sure, beeldig – voor een kind van drie. Ja nog zoiets, haar familie, soms had ze het idee dat ze geadopteerd was. Om te beginnen met haar tweeling zus Alyssa. Vanaf jongs of aan was het duidelijk: ze mochten elkaar niet. Gelukkig leken ze niet op elkaar, vooral nu Alyssa haar haren zwart geverfd had, een kinpiercing had laten zetten en voornamelijk band-shirts droeg. Maar ook hun karakters verschillen. Jess was echt het ‘meisje-meisje’, wat houdt van roze, de nieuwste parfum en van lipgloss met aardbeiensmaak. Haar zus gaf daar niets om, nee Alyssa is meer het rock-type. Altijd had ze vrienden met lang zwart haar, overal piercings en die – zo te ruiken – de douche nog niet uitgevonden hadden. Precies de mensen die Jess het liefste meed. Nee Alyssa was geen lieverdje, ze spijbelde vaak van school om dan met haar vrienden te gaan blowen. Tja men vond haar een alternatief iemand en vaak kreeg ze de term ‘gothic’ naar haar hoofd gegooid. Je begrijpt wel dat aardbeienlipgloss en afgetrapte All-Stars geen combinatie is, en dat zou zomaar eens kunnen verklaren waarom ze net zo goed met elkaar konden opschieten als water en vuur. En dan had je ook nog haar ouders. Haar vader bezat geen Hilton-hotels, en haar moeder was maar een gewoon iemand die op kantoor werkte. Toch beweerden mr en mvr Montreal altijd dat ze gelukkig zijn geweest. Jess kon dat onmogelijk begrijpen, hoe kan een mens gelukkig zijn zonder minstens één paar schoenen van Prada in zijn of haar kast te hebben staan? Maar – nam ze zichzelf voor – ik laat mijn familie niet in de weg staan om een onverwoestbare reputatie op te bouwen! Als ze een vraag stelden over mijn familie hang ik vol overtuiging een verhaal op waardoor ze belangstelling en ontzag voor me tonen. Jess voorzag haar wimpers uitgebreid van Dior mascara, deed extra rouge op en grijnsde tevreden naar zichzelf in de spiegel.

Voordat jullie reageren wilde ik nog even het volgende duidelijk maken. Als je commentaar geeft, houd er dan rekening mee dat dit verhaal niet van goede kwaliteit geschreven is. Geen ingewikkeld verhaal, waar gedachtes achter schuilen. Ik heb gewoon een simpel opzetje gemaakt, dat voor mij het makkelijkste te vertalen is naar het Engels.

Alvast bedankt!

Leuk verhaal! ga je verder schrijven?~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

het is maar net wat je een simpel opzetje noemt!
wauw! hey, met dit talent moet je echt iets gaan doen. je bent echt super goed. elk detail dat er in moet zitten zit er in!
super!

Ik vind het leukk, heel gossip girl-achtig natuurlijk maar toch wel heel leuk om te lezen. Alleen is het niet echt een verhaaltje, meer het begin van een groot verhaal… was dat de bedoeling?
Maar echt heel leuk geschreven :slightly_smiling_face:
Maak Jess trouwens maar bf met Jenny Humphrey want ze lijker erg op elkaar, haha.
succes met je engelse vertaling x.

woah ik vind het verhaal leuk hoor ^^

Hey meiden, wat leuk dat jullie zo positief reageren! Voor school hoefde ik alleen maar het bovenstaande stuk te vertalen. Toch ben ik verder gaan schrijven en ben nu drie hoofdstukken verder. Met interesse zal ik ze posten. Ik begin vandaag alvast met een stukje.

Let wel: Zoals Chocoluv al opmerkte, het is ‘Gossip Girl-achtig’ ik vind het zelf altijd leuk om Chicklitachtige boeken te lezen. (Fifth Avenue, It-Girl, Chanel Chic, The Dirty Girls Social Club, Shopaholic, Sex And The City, Lipstick Jungle en ja, Gossip Girl.) Je zult mij daarom ook nooit zeggen dat dit honderd procent mijn eigen verhaal is, want zonder het lezen van die boeken het het zien van al die films, had ik dit niet kunnen schrijven.

Met een zucht slofte Alyssa Montreal naar haar kast, rukte de deur open en gelijk de helft van de inhoud stortte naar beneden. Ja haar moeder had gezegd dat ze haar kast moest opruimen, net zoals de rest van haar kamer. Kribbig had Alyssa haar duidelijk gemaakt dat het haar kast was en zij dus zelf bepaalde hoe het eruit zag. Na wat graaien en zoeken vond ze een t-shirt van haar favoriete band en vond dat dat wel geschikt was voor de eerste dag op haar nieuwe school. Ze zou die kak-kinderen eens goed laten merken dat zij geen één van hun was. Nee zij was geen hersenloos tutje dat zich de hele dag bezighield met haar nagels, nee ze was niet zoals haar zusje. Ze had het verschrikkelijk gevonden dat ze moesten verhuizen. Haar vrienden, haar vertrouwde blow-plekken, en niet te vergeten de band waarvan zij de drummer was had ze moeten achterlaten. En Alyssa huilde niet snel maar toen ze in de auto zaten op weg naar het vliegveld, had ze tranen in haar ogen staan. De twee weken die volgden waren een hel voor haar geweest, ze heeft niets anders gedaan dan muziek geluisterd en gebeld met haar vrienden. Of beter gezegd, haar oude vrienden. Vandaar dat haar beltegoed nu op was, en aangezien ze al haar geld aan cd’s had verspild, was ze nu zo goed als blut. Lekker dan, hoe moest ze nu aan wiet komen? Ze zag het allemaal somber in en waar ze het meest tegen opzag, was haar nieuwe school, Cat-Academy. Natuurlijk want hoe kon het ook beter, was het ook meteen een kostschool, waar ze dus dag en nacht kon blijven. Nou – dacht ze bij zichzelf – als het haar niet beviel, ging ze zo hup naar huis. En niemand hoefde haar proberen tegen te houden. Op haar telefoon zag ze dat het al laat was, over een kwartier vertrokken ze. Toen pas kwam ze tot de conclusie dat ze nog moest inpakken.

Heeel leuk ! Je hebt zeker talent. Het juist heel erg leuk dat het een beetje lijkt op de It-Girl boeken !

leuk =) ookal is het een beetje een standaard verhaal, ik hou gewoon van chicklits á la gossip girl etc.!

heb wel wat kleine spelfoutjes ontdekt maar die storen niet zo :stuck_out_tongue:

heeeel leuk!
ik hou zelf ook veel van chicklits :grinning:

Bedankt! Hier weer een stukje.

‘En, ben je er helemaal klaar voor?’, vroeg mevrouw Montreal toen Jess met een verhit gezicht twee tassen de trap af zeulde en vervolgens bijna naar beneden viel. ‘Waarom neem je dan ook twee tassen tegelijk mee lieverd?’, ging ze verder toen ze haar dochter zag stuntelen. Jess slaakte een diepe zucht en antwoordde: ‘Omdat er nog een heleboel tassen volgen, en ik geen zin heb om honderd keer de trap op-en af te moeten lopen.’ Toen stak meneer Montreal zijn hoofd om de hoek. ‘Pardon, hoor ik dat goed? Nóg meer tassen, ik dacht dat dit alles was!’ Maar Jess was alweer naar boven gehold om een nieuwe lading te halen. Hoe kon haar vader denken dat ze aan twee tassen genoeg had, terwijl al haar kleren mee moesten? Uiterlijk was alles op de Cat-Academy, zonder er goed uit te zien kon je het wel vergeten. Op de gang botst ze tegen haar zus Alyssa op, die met een weekendtas haar kamer uitkwam. Meteen kreeg ze naar haar toegesnauwd dat ze moest uitkijken waar ze liep. Jess besloot te doen alsof ze het niet hoorde en met een uitgestreken gezicht liep ze door. Ze was van plan Alyssa te negeren en mijden op school. Zo’n rock-type als zus was vast niet bevorderlijk voor haar imago. Vroeg of laat zouden ze er toch wel achterkomen, maar daar zou ze zich dan wel druk over maken. Alyssa smeet haar tas in de gang neer en plofte op de bank. Met vijf minuten was ze klaar met inpakken; wat kleren, haar cd’s en haar mobiel, dat was alles. Ze had maar weinig nodig aangezien haar verblijf van korte duur zou zijn. Een half uur later zaten ze met zijn drieën in de Peugot van haar moeder, na uitgebreid afscheid te hebben genomen van hun vader waren ze dan eindelijk op weg naar de Cat-Academy. Jess had het schoolboekje meegenomen en bestudeerde alle schoolregels zorgvuldig. ‘Alle leerlingen van de Cat-Academy dienen deel te nemen aan een sport.’ Ook daar had ze al over na gedacht en ze was er al helemaal over uit: hockey. Al heel haar leven hockeyde ze al, de perfecte sport voor rijke meisjes. Op Cat-Academy zal ze er ook alles aan doen om aanvoerster van het team te worden, voor een nog hogere status. Gretig las ze verder tot haar oog viel op de bijbehorende folder van het terrein. Het complex bestond uit: een meisjesgebouw, een jongensgebouw, een gebouw met alle klaslokalen, een eetzaal, een bibliotheek een grote binnenplaats… En zo ging de folder nog wel even verder. Jess zag het helemaal zitten, ja het gaat geweldig worden. Toen ze de geschiedenis van de school begon voor te lezen viel haar zus haar in de rede met de mededeling dat ze niet geïnteresseerd was in die ‘kakker-shit’. Na ruim een uur arriveerden ze op de parkeerplaats van hun bestemming. Jess stapte de auto uit en het immense gebouw van de Cat-Academy toornde hoog boven haar uit. Het spierwitte steen, de oogverblindende grasvelden, de kletterende fonteinen, het zonlicht dat in haar ogen flikkerde, het heldere meer en de grote sportvelden. Het was nog mooier dan in haar domen.

Up !

Weer Leuk =)
Dooor dooor door , haha!

leuk dat je er nog een stuk bij aan maakt, ga je dat ook vertalen in het engels of niet?
up

De opdracht van mijn docent was om alleen het eerste stukje te vertalen, dat in mijn allereerste post staat. Omdat ik ontdekte dat ik het schrijven toch best leuk vond ben ik verder gegaan. Ik weet nog niet of ik dit ook allemaal ga vertalen, misschien wel als ik er zin in heb. Maar het móet dus niet.

Verder bedankt! :relieved:

ik vind het een leuk verhaal, je schrijft erg goed voor een verhaal wat als ‘kleine opzet’ moest voorstellen. Heel gedetailleerd en ook geen spelfouten, ga zo door :slightly_smiling_face:

Ik vind het echt een goed verhaal!!! Heel leuk geschreven ga zo door!!! :slightly_smiling_face:

Superleuk! Verder!

◊ Het weerzien, is alles weer zoals het was? ◊

‘Bedankt’, zei Lauren Mackenzie toen ze de Mercedes van haar moeder uitstapte en haar bagage aan de man gaf die haar braaf stond op te wachten. Dit was alleen nog maar haar handbagage, alle andere koffers waren al naar haar kamer 812A gestuurd, die ze samen met haar beste vriendin Chloë Edison deelde. Lauren en Chloë waren beste vriendinnen sinds dat ze aan het begin van hun eerste jaar op Cat-Academy samen een kamer toegewezen kregen. De eerste drie jaren hebben ze samen een fantastische tijd gehad, vaak kropen ze er 's nachts stiekem tussenuit om samen met de jongens nachtelijke feestjes te houden. Ja ze hebben met z’n tweeën al een hoop meegemaakt. Beiden hebben ze een reputatie hoog te houden, daarom zul je ze nooit dronken over straat zien lopen, of blowen in het openbaar. Nee alle twee kwamen ze uit rijke families, en deden daarom alsof ze beschaafde meisjes waren. Ze wisten wel dat ze er goed uitzagen, en verborgen dat ook niet. Je kon maar beter geen ruzie met ze maken, want dan was je leven op Cat-Academy compleet over, en kon je naar een andere school. Lauren ademde de frisse lucht in, ze vond het geweldig om weer terug te zijn en kon niet wachten om aan haar vierde jaar te beginnen. De vakantie was verschrikkelijk geweest, samen met haar moeder en haar moeders nieuwe vriend zijn ze met hun privé-jet naar Ibiza gevlogen, waar hun zomerhuis staat. Lauren mocht die man niet, hij was dik en stonk verschrikkelijk naar bier. Het liefst wilde ze dat haar ouders gewoon weer bij elkaar kwamen, maar zelf wist ze ook wel dat dat niet meer zou gebeuren. Haar moeder zwaaide nog even en toen klonk het knisperende geluid van de banden op het grint, en weg was ze. Lauren Mackenzie, beter bekend als: de godin van Cat-Academy. Meisjes tonen ontzag voor haar, maar ondertussen werden er hatelijke roddels verspreid. De jongens vechtten om haar, en zagen haar als als een verovering. Maar wat wil je, met haar lange glanzende kastanjebruine haar, helderblauwe ogen waar je in verdronk, en een lichaam waar je u tegen zegt – je moest er wel naar kijken. En elke dag kreeg ze het voor elkaar om er weer fantastisch uit te zien. Vandaag droeg ze een chique wit bloesje van satijn, met een jeans van Levi’s, gecombineerd met lakschoenen van Roberto Cavalli creëerde ze de ‘preppy-look’ waar ze dol op was. Met haar handbag om haar arm en een enorme pilotenbril op, zag ze er onmenselijk goed uit. Ze smeerde haar lippen in met wat extra lipgloss, en liep met ferme stappen het terrein op. Zoals gewoonlijk waren alle ogen op haar gericht. De jongens die verderop met een potje basketbal bezig waren, stopten zelfs even om haar beter te kunnen bekijken. Tevreden liep Lauren het gebouw binnen waar haar kamer was, er was sinds vorig jaar niets veranderd. Ze drukte het knopje van de lift in en wachtte, de deuren vlogen open en ze stapte naar binnen. Toen de deuren boven weer opengingen liep ze de gang op. Ze groette voorbijgaande mensen en liep door naar haar oude vertrouwde kamer, die Chloë en zij al drie jaar in hun bezit hadden. Vlak voor de deur stond ze stil, vreemd, ze hoorde stemmen. Ze trok de deur open en daar zat Chloë samen met twee van haar vriendinnen Faith Johnson en Taylor Kennedy, op de grond tijdschriften te lezen en hun nagels te lakken. Lauren vroeg zich af wat die twee hier deden en keek Chloë aan. Chloë staarde terug en naar een tijdje stond ze op, Lauren omhelsde haar. ‘Hoe was je vakantie?’ Vroeg Lauren, met een lieflijk lachje, ze hadden op een paar SMSjes na, geen contact gehad aangezien ze beiden de hele zomer weg waren. ‘Fantastisch, Luke was mee, heb echt genoten!’ Dat wist Lauren niet, en snel wist ze haar verbaasde en verwarrende blik te veranderen in een geforceerde glimlach. ‘Wow! Leuk hoor, je eerste vakantie met je vriendje. Jullie moeten vast een leuk tijd gehad hebben samen.’ Ze bracht het expres met een sarcastische ondertoon in haar stem, waarom had Chloë haar dat niet laten weten? Chloë keek haar met een ijzige blik aan. ‘Zeker, en hoe was jouw vakantie. De nieuwe vriend van je moeder was mee hè?’ Ze wist dat Lauren een hekel aan hem had. Lauren hief haar hoofd op en antwoordde: ‘Mijn vakantie was heerlijk, heb hem beter leren kennen en ik moet zeggen dat hij erg mee valt.’ Ze deed haar zonnebril op. ‘Als jullie mij willen excuseren dames, ik moet nog wat regelen.’ Met die woorden verliet ze de kamer en trok de deur met een klap dicht. Wat was er aan de had met Chloë? Wat had ze verkeerd gedaan? Die koude blik in haar ogen waarmee Chloë haar aankeek had ze nog niet eerder gezien.

Nog tips, op/aan-merkingen?

leukleukleuk!

Echt weer leuk! <3
Snel verder svp (:

Leuk geschreven! Ik ga het volgen! :relieved: