Goede geheimen en slechte waarheden&Andersom.

Goede geheimen en slechte waarheden& Andersom.

Mijn eerste verhaal ever.
Ik wil graag tips&kritiek of reacties. >-<

‘Brenda, ik ga vanavond weg. Dus jij moet alleen thuis blijven.’ roept mijn vader. Ik heb een hekel aan alleen thuis blijven, vooral in de avond. Het is dan altijd zo stil en eenzaam, en ook wel een beetje eng. Vooral in ons nieuwe huis, waar we zijn gaan wonen nadat mijn moeder is overleden.
Ik zucht diep. ‘Ja, dat is goed pap. Hoe laat ben je thuis?’ vraagt ik en hij antwoord dat hij pas na middernacht thuis zal zijn. Hij heeft volgens mij gezien dat ik er heel erg tegenop zie om alleen thuis te zijn want hij zegt; ‘Anders vraag je aan een van je nieuwe vriendinnen of ze vanavond komen slapen?’ Welke nieuwe vriendinnen?denk ik bij mezelf. Ik heb mijn vader verteld dat ik veel nieuwe vriendinnen heb gemaakt op mijn nieuwe school, om het hem niet nog moeilijker te maken. Ik wou dat we nooit helemaal naar de andere kant van het land waren verhuisd, helemaal van Groningen naar Limburg toe. Maarja, mijn vader vond het huis te groot en te duur voor hem alleen. Toen ik hem vroeg waarom we niet gewoon in dezelfde stad bleven wonen antwoordde hij heel droog dat hij dichter bij zijn werk wilden wonen. Maar hij werkt in Gelderland, en ik geloof niet dat we nu veel dichterbij zijn werk zitten. Hier in Maastricht. Volgens mij is de echte reden dat we zo ver weg moesten verhuizen dat nadat hij samen met Mamma een auto ongeluk heeft gehad de titel van alcoholist heeft gekregen. Terwijl hij niet eens gedronken had, het was gewoon een dom ongeluk. Een dom ongeluk, waar mamma aan is doodgegaan.
En nu zit ik hier, ver van mijn echte vriendinnen.
‘Brenda, ben je daar nog?’ vraagt mijn vader terwijl hij met zijn hand voor mijn gezicht heen en weer zwaait. Ik schrik zogenaamd op, ik probeerde net te doen alsof ik weg droomde zodat hij de vraag zou vergeten. ‘Ja, ik sta toch voor je.’ probeer ik grappig te doen, alweer in de hoop dat hij zijn vraag zou vergeten. ‘Antwoord dan op mijn vraag.’ lacht mijn vader, wanhopig bedenk ik iets om onder deze vraag uit te komen. ‘Nou, daar kom ik dan nu wel een beetje laat mee, en mijn meeste nieuwe vriendinnen hebben hele strenge ouders dus mogen ze niet afspreken in een huis zonder ouders laat in de avond.’ antwoord ik na lang nagedacht te hebben. ‘Nou dan vraag je of je daar naar toe mag.’ antwoord mijn vader rustig. Ik voel mijn wangen rood worden. En de rest van mijn gezicht volgt bijna meteen op mijn wangen. ‘Nou, dat is ook weer zo’n gedoe.’ stamel ik. ‘Je had toch zoveel nieuwe vriendinnen gemaakt, dan wil er vast wel één iemand dat je bij haar komt logeren. Je had toch zoveel vriendinnen?’ zegt mijn vader. Ik schrik, als hij doorvraagt komt hij er misschien achter dat ik helemaal geen vriendinnen heb! ‘O ja, ik zal wel iemand bellen.’ mompel ik instemmend maar volledig tegen mijn zin, maar dat mag mijn vader echt niet weten. ‘Goedzo.’ zegt mijn vader tevreden.
Fijn, een avond ronddwalen op straat, en een nacht slapen in de berm.

Reacties ofzo?

hmmm ik weet het niet
het pakt me niet echt zoals bij andere boeken
het wil me niet echt boeien, ik droom erbij weg
misschien nog een stukje?
ik vind wel dat het eerste stuk van een boek, je moet pakken om het echt boeiend te maken, dat je verder wil lezen en dat doet het niet bij mij
snap je?

Ja ik begrijp ongeveer wat je bedoelt, ik zal het volgende stuk iets boeiender proberen te maken.

meer reacties?

k vind de titel een beetje raar. xD

voorderest heb k het verhaal neit gelezen omdat ik misselijk werd van zwart dikgedrukt xD

dus up

werd je misselijk van het lettertype? :pensive:

Dan zal ik hem voor je veranderen. :grinning_face_with_smiling_eyes:

als je nog een laaang stuk schrijft dan kan ik kijken of het me boeit :grinning:

het heeft wel iets, alleen het is een erg kort stuk en er gebeurt nog niet zoveel interessants. Maarja, misschien kun je het volgende stuk wat opleuken?

Wanhopig sta ik een half uurtje later boven op mijn kamer om mijn tas in te pakken. Ik kan ontzettend slecht liegen, dus dat zogenaamde telefoon gesprek met Merel ging me niet goed af. Al is Merel wel een echt persoon, ze zit bij mij in de klas. Maar het enigste dat ze ooit tegen me heeft gezegd was ‘Hee Brenda, durf je nog wel bij je vader in de auto te stappen na dat hij je moeder heeft doodgereden?’ Ze zei mijn naam op een manier alsof ik een rat was, en haar woorden raakte mij diep. Maar wat ik nog het gekst vond, was dat ze het wist van mijn moeder. Ze wist niks van mij, alleen hoe ik heten. Hoe kan ze dat dan ineens weten? Ik had haar genegeerd, maar haar vrienden negeerden de paar tranen die ik niet kon tegenhouden niet. ‘Huilebalk, het is jullie eigen schuld hoor.’ Riepen ze. Ik kon me niet meer houden en ben naar de wc gerend. Waarom vonden ze dat het mijn schuld was. Waarom vonden ze dat het de schuld van mijn vader was? WAAROM BEMOEIDE ZE ZICH MET MIJN LEVEN?!
Maar ik moest nog steeds mijn tas inpakken, mijn vader zou me afzetten bij een willekeurig huis dat ik uit zou zoeken. Ik zou via de achtertuin naar binnen lopen, en hij zou wegrijden. Dan zou ik weer naar buiten komen. Als hij maar niet met me mee wou lopen. Wat moest ik mee nemen? Het was buiten erg warm geweest vandaag, maar er werd gewaarschuwd voor zwaar onweer. Dan moest ik dus een kleine regenponcho mee smokkelen, en een goed bushokje zoeken. Mijn MP3 speler moest ook mee, al had ik er nog geen nieuwe liedjes op gezet sinds drie maanden geleden. En wat te eten, een paar krentenbollen ofzo. En omdat het vast nog wel even warm bleef, ook een flesje water. Een deken hoef ik denk ik niet.
O mijn god, waar ben ik eigenlijk mee bezig? Ik ga op straat slapen, omdat ik mijn vader niet kan vertellen dat ik geen vriendinnen heb.
‘O mamma, waarom ben je nu niet hier?’ fluister ik en ik voel tranen in mijn ooghoek branden, ‘Huilebalk.’ Hoor ik mijn klasgenoten weer zeggen. ‘Brenda, houd eens op met dat gejank, en sla je boeken open.’ Had meneer Jozefs gezegd toen ik de klas binnen kwam terwijl mijn tranen nog zichtbaar waren.

VERDER!

Beter. (H)

nee ga verder,
het boeit me wel en ik wil wel weten waar je naartoe wilt gaan
met dit verhaal

kan hij toch gesloten worden? Sorry…

verder!