gewoon een gedichtje

ONWETEND
Er zijn tijden
Vraag mij niet wanneer
Dan voelt het leven zwaar
In die momenten
Weet ik het niet meer
Ben ik het fijne even kwijt
Niet zo snel het antwoord klaar
Twijfels in het heden en verleden
Anders zo normaal normaal
Onzeker over zekerheden
Zaken die vanzelfsprekend leken
Waar ik nu zomaar om maal
Roepen zoveel vragen op
Heb ik goed geluisterd
Heb ik goed gekeken
Voel ik mij gelukkig
Of is wat ik voel juist eenzaam
Groei ik wel als mens
Of blijf ik nukkig
Onvolgroeid
Halverwege steken
Er zijn tijden
En vraag niet hoe
Soms vaak
Soms een enkele keer
Ben ik in mijn hoofd
Gewoon wat levensmoe
Dan dooft het licht
En weet ik het niet meer

Mooi hoor :slightly_smiling_face:

Ik vind het allemaal wat ‘snel’, om het zo maar uit te drukken. Het is niet echt mijn smaak wat gedichten betreft.