Gevoelens voor mijn ex

Ik zit weer met een dilemma en ik weet niet wat ik moet doen en of ik nu wel de juiste beslissing heb genomen. Met me vriendin kan ik er niet echt over praten want zij kijkt er heel anders naar als ik, dus ik dacht misschien heb ik hier meer succes :slightly_smiling_face:

ik had 20 maanden met me ex, hij had het toen uitgemaakt omdat hij het niet meer wist. Het is nu bijna 2 maanden uit. We hebben elkaar nog wel een paar keer gezien en een beetje contact gehouden. Elke keer als we elkaar ook zagen gebeurde er weer dingen en was het gewoon alsof het aan was. Ook is het iedere keer super leuk, alleen af en toe een ruzie omdat we niet weten wat we willen en zo frustraties krijgen. We houden allebei nog van elkaar en we missen elkaar ook, maar toch komen we er niet uit om een relatie te nemen. Ik was heel erg hebberig en verbood hem alles en ik ben nu veranderd in de afgelopen 2 maanden maar hij durft t niet aan, want hij wilt vrijheid. En ik weet eerlijk gezegt ook niet of ik hem wil, want we hadden best wel vaak ruzie omdat ik hebberig was en ik ben bang dat ik weer terug val in de oude ik zeg maar. We hebben er gister over gepraat en zijn tot de conclusie gekomen dat we maar moeten wachten en nog niks moeten beginnen, toen voelde het opzich goed, maar ik werd vanmorgen weer wakker met een omgekeerde maag en ik voelde me echt kut. Hij is gewoon echt me grote liefde op dit moment en ik wil hem echt niet kwijt, ook al hebben we elkaar alleen maar als vrienden. Maar ik ben bang dat ik naar hem ga verlangen of wat dan ook. Ik denk dat ik hem ook terug wil omdat ik nog van hem hou en dat een relatie dan de makkelijkste optie is, maar wij denken beide dat t niet slim is en dat we t dan alleen maar meer verpesten omdat we elkaar gaan irriteren ofzo, ik weet niet zo goed hoe ik het moet uitleggen. Ik heb doordat mijn oude vriendinnen mij hebben laten vallen niet echt veel vriendinnetjes meer en zit dus vaak thuis en heb bijna nooit wat te doen. Dit is vaak ook een probleem, want zo denk ik sneller aan hem omdat hij er altijd voor me was en we bijna altijd samen waren. Hij is zooooo ontzettend belangrijk voor me maar ik kan mezelf niet meer opdringen want dan verpest ik sowieso ook de vriendschap. Ik weet gewoon echt niet meer wat ik moet doen of zeggen, hoe ik me moet gedragen en wat ik het beste kan doen om afleiding te zoeken ofzo. Ik ben denk ik ook bang om alleen gelaten te worden want zijn aandacht 20 maanden lang heeft me heel erg verwend op dat gebied. Ik mis hem op dit moment en zo heb ik er wel meer. Ik hoop dat jullie wat tips hebben en me een beetje kunnen helpen. Ik kom er zelf niet uit en me vriendinnen kunnen me eerlijk gezegt niet helpen want ze snappen het niet.

? help

Geef hem de tijd om erover na te denken wat hij wil & laat zien dat je veranderd bent…
Denk dat dat de enige manier is om eruit te komen.

Ik denk dat dat wel normaal is allemaal na zo’n lange relatie, het is vervelend maar tijd heelt alle wonden. Mij lijkt het slim om in zo’n geval gewoon even geen contact te hebben, even helemaal over hem heenkomen. Gewoon uitleggen dat je 't er erg moeilijk mee hebt en dat zo jullie vriendschap ook niet werkt (als je gevoelens voor hem hebt en nogsteeds op die manier contact hebt, gaan ze niet zo snel weg en het is puurkut om altijd iets voor iemand op die manier te voelen die wel gewoon door is gegaan met leven). Dus geef het tijd, kruip niet te snel weer bij hem terug, want het is uit om een reden. Ik snap dat 't echtechtecht kut is om liefdesverdriet te hebben, ik ken het, net als (bijna) iedereen hier! =(