Gevaarlijke liefde - Zelf geschreven verhaal.

Heee,
Ik ben laatst begonnen met het schrijven van een verhaal, en nu wil ik hem graag hier plaatsen. Ik ga steeds een stuk plaatsen en dan hoor ik wel of jullie meer willen.

Het verhaal gaat over Tess. Een zelfverzekerd meisje die verliefd wordt op haar gym instructrice. Hierdoor komt ze erachter dat ze lesbisch is. (Even voor de duidelijkheid, een gym instructrice is iemand van wie je les krijgt bij de sportschool maar is niet je officiële gym-leraar.) Maar Tess weet niet of Yvon (de gym instructrice) ook lesbisch is. Onder de les klikt het al snel tussen hun en er wordt wat geflirt. In het begin van het verhaal is nog een beetje een cliché ding maar later wordt dat anders. Als je verder vragen ofzo hebt kun je dat gewoon vragen dan probeer ik het uit te leggen :wink:

.

[b][i][size=2]
Ik kan niet wachten tot dinsdag en het is nu nog maar vrijdag. Dat gaat nog lang duren. Dinsdag hebben we weer gym en dan gaan we weer naar de sportschool. Dat betekend weer les van Yvon. Meteen toen ik haar zag dacht ik : Wauw. Ze is zo spontaan en vrolijk. En dan dat lijf. Ik heb de hele les naar haar gekeken. En dinsdag kan ik dat weer doen. Ik krijg het al warm als ik eraan denk.

Eindelijk gaat de bel. Ik kan wel gillen van blijdschap. 12 uur. Eindelijk weer gym. Eindelijk kan ik Yvon weer zien. Op de fiets naar de sportschool begin ik opeens te denken. ‘Wat schiet ik hiermee op? Ik weet niet eens of zij wel op meisjes valt en ze is trouwens ook veel te oud voor mij.’ Ik begin slomer te fietsen en mijn gezicht betrekt. Wat ben ik ook een sukkel. En opeens leek alles weer gewoon een normale saaie schooldag in een normale saaie schoolweek. Ik stapte van mijn fiets af en zette hem in het rek. Ik liep naar binnen en toen zag ik haar. Ze zat aan de grote tafel op haar mobiel. Mijn hart maakte een sprongetje. Toen ze ons hoorde aankomen stond ze op en begroete ons. Ze knipoogde snel naar me. Wacht. Was dat echt? Of heb ik me dat ingebeeld? Tijd om er over na te denken had ik niet want mijn klasgenoten kwamen er aan en we werden naar de kleedkamers gebracht. Toen ik als eerste de zaal binnenkwam en een matje, gewicht en een step pakte was Yvon er al. Ze kwam naar me toe en ik merkte dat ik rood werd. Ze lachte me lief toe en begon te praten “Ik merk dat je het heel leuk vind, als je wilt kan je je aanmelden voor de stepgroep hier voor maandag en woensdag avond’’ Ik dacht na over wat ik zou zeggen en zei toen ‘Lijkt me heel leuk maar dat gaat helaas niet. Ik heb namelijk op maandag avond training en op woensdag heb ik fysio, ik weet alleen niet hoelang de fysio nog duurt maar daarna zou het wel kunnen ja’ We keken elkaar een tijdje aan en ik smolt weg. Totdat de rest luidruchtig binnenkwam. ‘Waarom moet je naar de fysio dan? Heb je een blessure?’ Ik knikte. ‘Ja aan mijn knieën. Ze zijn overbelast en ze draaien telkens op slot.’ Ze trok een pijnlijk gezicht en zei dat ik maar contact moest opzoeken. ‘Kom na de les maar even bij me dan geef ik je mijn nummer en e-mail adres, als je dan toch nog een keer tijd hebt moet je het maar laten weten’ Ik zei dat ik het zou doen en ze liep weer weg. Ik keek haar na. Totaal betoverd door haar glimlach. Ik keek naar de grond en schudde lachend m’n hoofd.

Leuk! Ik zou alleen wat meer enters gebruiken, bijvoorbeeld als iemand wat gezegd heeft of gaat zeggen, dat is wat overzichtelijker :slightly_smiling_face: