gemaakt toen ik depressief was..

heel even…

Heel even zou ik gelukkig willen zijn,
Alles vergeten in mijn leven,
Weg van alle pijn,
En niet altijd in een hoekje zitten beven.

Mijn leven is een zooi,
Een mooi masker heb ik op om mezelf te kunnen verstoppen,
Zo lijkt voor veel mensen mijn leven mooi,
Zal dit ooit nog stoppen?

Veel mensen proberen het te begrijpen,
Alleen ze meeste kunnen dat niet,
Een hand om vast te grijpen,
Zodat ik los kom van al dit verdriet.

Heel even zou ik alles willen vergeten,
En weer helemaal opnieuw beginnen,
Mijn verdriet niet meer wegvreten,
Maar gewoon eens gelukkig zijn van binnen.

Heel soms valt mijn masker af,
Al wil ik dat helemaal niet,
Het voelt voor mij als een zware straf,
Dat mensen zien, al dat verdriet.

Ik wou dat ik gelukkig was, al was het maar… heel even…

woow, mooi!

Mooi.

bedankt… ik heb even zitten twijfelen of ik hem er wel op moest zetten. :slightly_smiling_face:

Mooi gedicht , echt mooi dat je toch in zo’n periode zoiets moois kan schrijven.

ik hoop dat het nu beter met je gaat!

zeker veel beter :grinning:

zeker veel beter :grinning:

Ik vind het goed dat je het erop gezet hebt, ik vind dat je er echt trots op mag zijn, zo kan ik in ieder geval niet schrijven :’)

zeker mooi :slightly_smiling_face:

wauw egt mooi,
en respect dat je dit toen geschreven hebt;)
xxx

Wauw, mooi dat je zo je gevoelens kan uiten :slightly_smiling_face:

idd!

Heel mooi, ik herken me er precies in.
Goed dat het nu beter gaat zeg :slightly_smiling_face:.