Gelukkig zijn

Weet je wat ik altijd heb? Dat ik maar een kort moment echt gelukkig kan zijn. Dat het dan echt voelt alsof alles perfect gaat en dat ik dan zooo blij ben.
Maar ik vind altijd wel iets om me zorgen over te maken, en dat kan echt het kleinste dingetje zijn. Soms zelfs over dat m’n vader misschien wel een ongeluk kan krijgen op weg naar z’n werk :’).
Oftewel: ik zoek altijd iets om me zorgen over te maken. En nu is er niks om me zorgen over te maken, niks belangrijks, en dan ga ik over elk klein dingetje nadenken en het is heeel vervelend. Ik voel me nu niet eens vrolijk, maar vrij … nouja niet echt down maar niet blij zegmaar, en ik weet niet waarom en het is irritant :’).

Oftewel, ik wil gewoon blij zijn en niet over die kleine dingetjes nadenken, maar als je je dat bedenkt (‘ik moet er niet aan denken want het slaat nergens op’) dan ga je er júist aan denken.

Heeft iemand dit ook weleens XD?

Jij beschrijft echt precies hoe ik me vaak voel.

Nee, eigenlijk niet.
Ik heb ook nooit dat ik denk van er kan wel eens een ongeluk gebeuren ofzo ;o

De enige momenten wanneer ik me niet gelukkig voel is als ik onder druk sta en veel stress heb. Maar ik ga geen redenen zoeken om me ergens zorgen over te maken.

Had dat wel, maar nu niet meer. Ik neem tegenwoordig elke dag minstens een half uur/uur voor mezelf waarin ik mezelf helemaal ontspan: dat betekent geen computer, geen televisie, maar gewoon naar muziek luisteren, in bad gaan, een boek lezen, thee drinken etc. Dat werkt kalmerend en dat kan ik de hele dag eigenlijk nog wel merken.

Ik voel me vandaag dus echt heel … vervelend zegmaar. Het is echt irritant. =\

Dat heb ik nou ook bijna altijd.
Vaak denk ik ook juist over tig dingen tegelijk, waardoor ik helemaal moe van mezelf wordt. Natuurlijk ook juist over de dingen waar je toch geen invloed op hebt. :hammer:

Als er echt gewoon niks is waar ik aan hoef te denken,
huiswerk of andere dingen,
dan voel ik me echt gelukkig!

Maar als ik me wel om iets kleins druk maak, dat doe ik meestal m’n raam wijd open (ookal is het koud :stuck_out_tongue:) en beetje naar buiten kijken, en dan zeg ik tegen mezelf dat het vanzelf wel goed komt, gewoon de tijd z’n werk laten doen.

Ja, dat heb ik ook.
Er is altyd wel iets eigenlijk, waar ik me zorgen over maak.
En als dat er dan niet is, zoek ik wel weer iets.

@ooii en LovelySaskia: precies :’).

@MrsAtoZ: ik doe dan nooit m’n raam open, maar zeg wel vaak tegen mezelf dat het geen nut heeft om er aan te denken. Maar zodra ik dan weer verder ga met m’n bezigheden, probeer ik er niét aan te denken en dan doe ik dat juist wel :’).

Precies. Maar dat gebeurd bij mij niet zo bijster vaak.

Hehe, ik weet het ook niet,
maar werkt heel ontspannend en oppeppend tegelijk…

Ik heb in eent tijdschrift gelezen dat echt langdurige geluk, waarbij geen enkele zorgen en problemen zijn niet bestaat. Het zijn meestal momenten van geluk waarin alles goed gaat. Daarmee bedoel ik niet dat je de rest van je leven ongelukkig bent, maar dat er dan wel zorgen zijn.

Zoiets heb ik ook altijd, maar dan komen de kutdingen gewoon vanzelf :stuck_out_tongue:

Maar als je jezelf de hele tijd deze zin aan praat ‘ach,zo belangrijk/erg is het nou ook weer niet’ begin je weer te relaxen

Nouja, ik geloof dat het wel bestaat hoor,
maar dan wordt het een beetje zweverig haha :stuck_out_tongue:
Zo van dat je moet leren tevreden te zijn met wat je hebt in plaat van wat je wilt.
Ja, misschien zijn dan je zorgen en problemen nog niet opgelost, maarja, als je het positief bekijkt: het komt toch allemaal wel goed :wink:
En dat je gewoon alles accepteert zoals het is, de fijne en die niet-fijne dingen.

Ik pieker niet zoveel eigenlijk. Het zijn altijd hele korte momentjes dat ik me rot voel (door dat piekeren) de rest van de dag denk ik niets. Maar dat komt misschien omdat ik altijd wel wat aan het doen ben, dat ik het te druk heb om uberhaupt te kunnen nadenken.

Dat heb ik ook wel hoor maar soms ook periodes dat ik heel gelukkig ben zoals op het moment en ik weet amper waardoor het komt maar ik heb ook periodes dat het een beetje schommeld maar dat is best normaal denk ik hoor je kan nooit dag in dag uit gelukkig zijn.

Ik pieker mijn hele leven stuk x’] Het is alsof ik niet normaal durf te leven en omdat ik over zoveel onnozele dingen nadenk wordt ik ook voor de domste dingen bang enzo. Echt kut

Ik ben echt gelukkig als het lente is, en de zon schijnt, en ik ben in mn eentje aan het fietsen, met leuke muziek in mn hoofd/op mn ipod. En als ik geen huiswerk/andere stressende dingen moet doen die dag.
Maar het is niet zo dat ik als ik dat niet heb ongelukkig ben, gewoon… ik weet niet. Gewoon niet blij.

ja soms heb ik dat ook wel eens!
een paar maanden geleden lag ik bijv. in bed en toen dacht ik ineens ‘wow, ik ga over paar jaar het huis al uit en ga dan niet meer met mijn ouders op vakantie’ etc. etc. en het is idd écht irritant als je daarover helemaal gaat doordenken.

maarja verder heb ik er nooit last van =) ik weet niet echt iets wat je eraan kan doen, sorry! upje dus…