Geluk om de hoek

Hallo iedereen :slightly_smiling_face: Ik ben nieuw hier, en ik ben bezig met een verhaal. Ik probeer zo veel mogelijk te schrijven. Ik heb hier alvast het eerste deel, kijk maar wat jullie vinden. Ik begin bij 3 ups :slightly_smiling_face:

“Neeeeeeeeeeee!!!”Schreeuwde Daisy. “Jawel, je kunt er niets meer aan doen.” “Please, doe het niet!” Riep Daisy weer. “Dees, ik laat je niet verslaafd raken aan een of ander duf tv progamma waar een of andere debiel een of andere hond trouwt of zoiets.” Zuchtte Anouk en ze zette de tv uit. Daisy keek haar aan met grote ogen en trok een pruillip. “Nee Dees, laat het gaan.” Zei Anouk. “Wat er nou zo leuk is aan een progamma dat Hondenliefde heet…” Daisy zuchtte. “Ik weet het, ooit zal ik je dankbaar zijn.” “Geloof me, anders zit je over een paar jaar dag en nacht voor de tv als een… een…” Anouk kon zo snel geen woord bedenken. “We wachten…” Zei Daisy. “Achja, je weet wat ik bedoel.” “Ja, ik weet wel wat je bedoeld. Een tv verslaafde kluizenaar.” “Precies ja.” Lachte Anouk. Daisy en Anouk zijn altijd al vriendinnen geweest, ze vullen elkaar aan. De gedachten van Anouk zakte terug naar die keer toen Daisy moest verhuizen. Ze hebben elkaar na die verhuizing drie maanden niet kunnen zien, de saaiste drie maanden van haar leven. Gelukkig kwam ze na die maanden weer terug, haar vader was ontslagen en vond een baan ergens vlakbij hun oude huis. Ondertussen stond dat ook weer te koop, de bewoners konden de huur niet betalen of zo iets. “Anouk? Anouk? Noekie…? Aarde aan Anouk?” “Aha, sorry ik moest weer even denken aan die verhuizing. Man, dat was saai.” “Ja, ik heb je zo gemist. Maar alles is weer goed, en ik heb zin in chips.” Anouk lachte, en liep naar beneden en vulde een bak chips. Opeens klonken er stemmen. “Oh Henk, waarom verlaat je me voor die hond?” Anouk zuchtte, en liep naar boven. Daisy zat glimlachend op het bed. “DAISY VAN BRODERBURG!” Riep Anouk. Daisy vloog omhoog van schrik, en zette snel de tv uit. “En laat ik het niet weer zien! “ Lachte Anouk.

Ik stopte al na de eerste zin. Eén uitroepteken is genoeg, en twee e’s bij het woord ‘nee’ ook. Zet er dan achter; schreeuwde Daisy zo hard als ze kon.
En als de ander praat, doe het dan op de volgende regel, dus zo:

‘‘Nee!’’ schreeuwde Daisy, zo hard en verontwaardigd als ze kon.
‘‘Jawel,’’ zei Anouk en ze greep naar de afstandsbediening maar Daisy sprong er voor en probeerde hem zelf te pakken, ‘‘je kunt er niets meer aan doen!’’ Anouk had de afstandsbediening te pakken.
‘‘Please, doe het niet!’’
‘‘Dees, ik laat je niet verslaafd raken aan een of ander duf televisie programma.’’ Anouk zuchtte en zette de televisie uit. ‘‘Waar gaat het nou over? Over een of andere debiel die met een of andere hond trouwt? Wat een onzin.’’

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~[quote author=Anonymous link=topic=190168.msg7663874#msg7663874 date=1302882817]
Ik stopte al na de eerste zin. Eén uitroepteken is genoeg, en twee e’s bij het woord ‘nee’ ook. Zet er dan achter; schreeuwde Daisy zo hard als ze kon.