Gelogen tegen mijn ouders

In het lang:

Laatst is een vriendin van mij uit huis gezet, omdat ze steeds vaker ruzie had met haar moeder. Die ruzies gingen dan om kleine dingetjes. Zo loog zij nogal vaak tegen haar moeder over waar ze was, wat ze aan het doen was en met wie ze omging. Haar moeder was nogal achterdochtig en kwam hierachter. Ze ging het huis uit, kreeg een eigen kamer, ging elke dag in haar eentje blowen, werd daar een beetje gek van en uiteindelijk vertelde ze dat tegen haar moeder. Nu is ze daarmee gelukkig wel gestopt, maar haar moeder heeft contact met mijn moeder en mijn ouders weten dus sinds kort ook dat ze blowde. (mijn ouders spreken dan al gelijk van ‘aan de DRUGS’)

Maarja, nu heb ik eigenlijk precies hetzelfde gedaan. Ik lieg ook over vet veel dingen tegen mijn ouders. Maar dat is gewoon, omdat mijn ouders zó tegen bepaalde dingen en keuzes van mensen zijn, dat er gewoon niet over te praten valt !
Je voelde hem misschien al aankomen, maar ik blow en rook ook. Ik heb hier zelf voor gekozen, omdat ik dat fijn vind en ik vind ook dat ik oud genoeg ben om dit te beslissen (ik ben tenslotte 18 en mag dit gewoon legaal doen volgens de wet).

Maar goed, mijn ouders begonnen vandaag dus over ‘drugs’ aan tafel en mijn vader fleurde het echt zo op, zo van: ‘Ja, ik vind dat jij zoals je nu staat in het leven, goed staat. Je werkt hard blablabla.’
en toen begon hij dus over dat hij wist dat een vriendin van mij ‘aan de drugs zat’
Ik zo: Jullie maken je toch geen zorgen om mij nu?
En mijn ouders zo allebei: ja, eigenlijk wel een beetje. Hopelijk begin jij er nooit aan, blablabla…

Ik praatte er maar een beetje omheen, want bekennen had niet echt zin, had ik zo het idee.
Mijn ouders zijn wat dat betreft nogal oppervlakkig. Ze vinden roken en blowen heel erg en ze denken dat alle mensen die eraan beginnen, uiteindelijk harddrugsverslaafd in de goot liggen.
Nu doe ik het niet heel vaak, max. 1 keer per week, en soms ook wekenlang niet! en ook nooit voor werk of school of andere belangrijke dingen! Maar ik doe het inmiddels toch wel al een tijdje.
Maar ik laat school er niet onder lijden, ik ben altijd best serieus met iets als ik ergens aan begin!

Maarja, moet ik het nu alsnog gaan bekennen tegen mijn ouders? En waarom juist wel of niet? En zo ja, hoe moet ik dat aanpakken?
Ik wil echt niet op straat gezet worden vanwege zoiets, maar ik denk dat ik wel een stuk in hun verwachtingen daal, een groot stuk!
Help please.

In het kort:

Ik ben 18 en blow en rook vrijwillig en mijn ouders weten dit niet. Ze maken zich sinds kort nogal zorgen dat ik dat ook ga doen, omdat een vriendin van mij dit heeft gedaan. Tot nu toe heb ik ontkent, maar ze blijven (vooral mijn vader) maar zeggen: We hopen dat je er nooit aan begint blablabla
Moet ik het nu gaan bekennen of niet? En met welke redenen? En zo ja, hoe moet ik dat dan aanpakken?

Tuurlijk moet je bekennen ? Ze komen er echt wel achter en dan vertrouwen ze je helemaal niet meer.
Daarbij ben je 18 en beslis je voor je eigen wat je doet. Maar je moet het wel vertellen, ook al is het moeilijk (:

Nee gewoon stoppen punt je helpt jezelf de afgrond in.

wat niet weet, wat niet deert :’)

@Obliviate
Blowen en roken, daar komen ze echt wel achter. Áls ze het al niet weten :’) Het stinkt en ouders zijn ook echt niet dom ofzo.

Ik zou het toch wel vertellen, en erbij zeggen dat je zorgt dat school er niet onder gaat leiden enz…

En weet je, het is miss wel lastig als je het gaat vertellen, maar als ze er achter komen zijn je ouders het vertrouwen in je kwijt en dat wil je echt niet, lijkt me!

zeker bekennen, als ze er via via achter komen ben je veel verder van huis! En dan natuurlijk wel erbij vertellen dat je het niet te vaak doet enzo. Je ouders zeggen dat je er goed voor staat nu, dus dat betekend dat je cijfers er niet onder leiden.

Kap er gewoon mee.

Stop er gewoon mee. Dan hoef je niks meer te bekennen.

[quote author=ICExCOLD link=topic=191054.msg[quote author=sissel3105 link=topic=191054.msg[quote author=sissel3105 link=topic=191054.msg7716723#msg7716723 date=1303581109]#msg[quote author=sissel3105 link=topic=191054.msg7716723#msg7716723 date=1303581109] date=1303581109]#msg[quote author=sissel3105 link=topic=191054.msg[quote author=sissel3105 link=topic=191054.msg7716723#msg7716723 date=1303581109]#msg

Nee, daarvoor ben ik echt al te vaak gaar thuisgekomen of net thuisgekomen nadat ik een peuk had gerookt. Ik kan dit heel goed verbergen en daar kan ik ook nog wel mee doorgaan als het moet, dat is het punt ook niet zo zeer…

[quote author=ICExCOLD link=topic=191054.msg[quote author=sissel3105 link=topic=191054.msg[quote author=sissel3105 link=topic=191054.msg7716723#msg7716723 date=1303581109]#msg[quote author=sissel3105 link=topic=191054.msg7716723#msg7716723 date=1303581109] date=1303581109]#msg[quote author=sissel3105 link=topic=191054.msg[quote author=sissel3105 link=topic=191054.msg7716723#msg7716723 date=1303581109]#msg

dit klopt, maar die wat niet weet wat niet deert ook. Het zit er een beetje tussenin.

Ik zou het ze wel vertellen, en dan ook zeggen dat je school etc. er niet onder lijdt. Biedt je excuses aan dat je het zolang verzwegen hebt. Als ze er namelijk zelf achter moeten komen vertrouwen ze je sowieso niet meer en zijn ze teleurgesteld. Als je het ze zelf vertelt zullen ze ook wel even teleurgesteld zijn, maar het getuigt ook van volwassenheid en betrouwbaarheid dat je het ze vertelt.

Hoe denk je dat ze gaan reageren als je het zou vertellen?

Daar ben ik dus bang voor.

Want het zou kunnen zijn dat ze het helemaal niet erg vinden, idd omdat school er niet onder lijdt en ik oud genoeg ben om dit zelf te beslissen.

Maar het zou ook kunnen zijn, dat ze me verbieden om naar dingen toe te gaan, verbieden met bepaalde mensen om te gaan en dat ik mijn rijbewijs terug moet betalen en die shit. Dat vind ik btw nog niet eens het ergste. Heb het geld toch op de spaarrekening staan. Maar ik wil niet dag in dag uit horen dat ik slecht bezig ben. Het gaat nu net lekker goed thuis, ze zijn eindelijk (na lange tijd) weer eens trots op mij, ik wil dit moment gewoon niet verpesten eigenlijk…

Als je ouders vinden dat je nu goed in het leven staat, dan zou ik het ze niet vertellen. Hieruit blijkt namelijk dat je het prima kan combineren.
Ik ga zelf ook vaker uit dan dat ik tegen mn ouders zeg, maar dat is omdat ik anders echt nooit zou mogen en ze vinden ook dat het prima met me gaat :slightly_smiling_face:. Dus ik zie geen reden om het te vertellen.

Ik lieg ook vaak over waar&met wie ik ben, en ik rook soms. Ben 14, ga het echt niet tegen m’n ouders vertellen.
Ik zou het idd niet vertellen aangezien ze vinden dat je goed in het leven staat. Als je school en werk er onder gaan leiden, zou ik beginnen met; ja ik rook af en toe een sigaretje ofzo.
Denk nu btw niet dat ik zo’n uggs, bb, nickelsonjas type ben, ben ik namelijk absolúút niet.
:wink:

stop er gewoon vanaf nu mee, en als je er nu mee stopt heeft et tog geen toevoeging meer om te zeggen dat je hébt gelogen want dan geloven ze toch nooit meer dat je ook echt bent gestopt en dan vertrouwen ze je denk ik niet meer en argwanend enzzz

Hoewel ‘wat niet weet, wat niet deert’ ontzettend verleidelijk is, is het verstandiger om het gewoon te zeggen.
Zoals al is gezegd, als ze er later of via via achterkomen, vertrouwen ze je daarna minder.

Ik zou er ook mee stoppen, of als je het echt te lekker vind gewoon vertellen

je ouders komen er vanzelf wel achter denk ik! ik bedoel, dat ruik je echt wel!