Geen vriendje!

Hee Allemaal!

Ik ben de laatste tijd heel erg close geworden met een jongen! En volgensmij kan het wel meer worden dan vrienden, alleen er zit mij 1 probleem dwars: Ik mag geen vriendje van mijn ouders :frowning_face: Zijn er hier meerdere meiden die het zelfde probleem hebben?! En zo ja: Hoe dealen jullie er mee?! En zo nee: Heb je misschien nog tips voor me?! Mijn ouders zijn HÉÉL erg streng , dus er over praten is totaal geen optie!

Alvast Bedankttt! (L)

Hoe oud ben je? Misschien kan je hem een keer gewoon als vriend mee nemen naar jullie thuis, zodat je ouders hem kunnen ontmoeten… als ze hem kennen vinden ze het misschien niet meer erg? (mits ze hem aardig vinden xD)

kan je het er echt niet over hebben met je ouders? dat lijkt me de enige optie namelijk… of dat je hem een keer thuis uitnodigt, misschien dat je ouders hem wel een hele leuke jongen vinden!

Als je die jongen echt heeeel erg leuk vind moet je er gewoon voor zorgen dat jullie niet bij jouw thuis afspreken… Maar wel erg vervelend!

Neem hem een keer spontaan mee naar huis en praat een keer goed met je ouders. En misschien is het wel handig voor ons om je leeftijd te weten.

ik was 14 toen ik mijn eerste rviendje kreeg, mijn ouders vonden dit absoluut niet goed. We spraken wel vaak af enzo, ze begonnen er aan te wennen en het te accepteren maar ze deden nog steeds erg moeilijk…

Nu ben ik 17 en heb ik een ander vriendje, en nu doen ze nog steeds wel moeilijk, maar het is wel minder…
Ik denk dat naarmate je ouder wordt, zij ook minder streng worden

Hee Iedereen!
Dankjewel voor het reageren! (:
Ik ben 15 jaar oud! Met mijn moeder valt er wel te praten maar met mijn vader totáál niet! We waren laatst op vakantie en ik ging hele tijd om met zo’n jongen ( het was niet eens close) gewoon bevriend en mn vader begon helemaal om mij te zeiken enz.

Moet je vragen aan je vader hoe hij aan zijn vriendin is gekomen (je moeder dus). Waarschijnlijk niet omdat ie NIET omging met vrouwen.

Jaa daar heb je gelijk je in, maar we ouders kennen elkaar pas sinds hun 25e! Dus dat is wel 10 jaar verschil, denk niet dat dat argument gaat werken! Maar toch bedankt!

Weet je ook wat de reden is? Want als je die weet kan je argumenten tegen gaan bedenken :slightly_smiling_face:

Jaa! Ik ben als een moslima opgevoed en dat is dus verboden in onze geloof :pensive:
Echt geloof me, het liefst zou ik er echt alles aandoen, maar mijn vader is zooo streng!

ik had het, ben ook moslima.
hoe oud ben je? hoe serieus is het?
als je ook maar de gedachte hebt dat het niet zo serieus is, vertel het NIET.
wanneer het wel serieus is , en je geen 13 bent ofzo (ja sorry, dan nemen ze je wss al helemaal niet serieus), wacht nog even om te kijken hoe het gaat en vertel het daarna. vertel erbij hoe serieus is het is, hoe belangrijk het voor je is. en dan maar wachten tot ze het ooit accepteren.

oh ik lees dat je 15 bent.
nja dan hetzelfde advies, breng hem NIET zomaar mee. absoluut niet doen. ik ken echt geen enkele moslima bij wie dat goed heeft uitgepakt :’).

praat er ook met die jongen over, als hij niks serieus wil dan is iets vertellen lekker onnodig.
haast dus niet, denk goed na, praat met die jongen en kijk dus een tijdje aan hoe het tussen jullie gaat, praat DAN met je moeder…

edit: ik zeg dus dat je er achter moet komen hoe serieus is het is , omdat veel meisjes zegmaar eerst een stuk of 5 relaties hebben waarbij ze dan zelf zeggen ‘‘ja het is voor de lol, ja is toch niet erg’’ en achteraf geven ze aan dat het meer oefen relaties waren en ze al geen toekomst in die jongen zagen.

ik weet je afkomst niet, ik ken je ouders niet, maar dat is sowieso in de islam absoluut de bedoeling niet dus ik neem aan dat je ouders het ook zo zien.

Hee @ elKebaba !
Ik heb hem dit jaar beter leren kennen en ik ben erachter gekomen dat hij een relatie heel erg serieus neemt! Het is nog niet zo dat wij wat hebben, maar ik vind hem heel erg leuk en hij mij (denk ik) ook. Het is echt een jongen die je kunt vertrouwen en naar je luistert! Haha jaa dat had ik al door! Ik was eigenlijk van plan om het aan mijn moeder te vertellen, als we pas echt een relatie hebben na een paar maanden…

Jaa ik snap je punt helemaal! Maar we zijn zo goed bevriend en hebben echt zelfde humor en muziek smaak! We zijn over alles mee eens en ik neem zeker geen relatie voor de lol!

dat is iig al goed :slightly_smiling_face:.
ik zelf heb ook zoiets meegemaakt.
ik was ook 15 en leerde een jongen kennen op school. we hebben ongeveer 4 maanden lang alleen gepraat en vooral op school en via onze mobiel contact gehad.
ik heb in die tijd ontdekt dat hij wel snapte dat ik niks wil beginnen als hij het niet serieus neemt en dat ik geen relatie wilde allen voor even en voor de lol…

daarna ben ik meer gaan afspreken en toen kregen we wel iets… een maand later heb ik het mn moeder verteld. ze reageerde normaal en heeft het mn vader verteld.
hij werd niet boos, ik dacht dat ie dat wel zou worden… nja hij vond het goed omdat die jongen ook islamitisch is (en van dezelfde afkomst dus hij snapt de normen en waarden van mn vader wel). we zijn niet heeeel streng gelovig en ik zelf doe ook niet heel veel aan geloof, maar mn vader wil alles het liefst een beeetje zoals het hoort natuurlijk…

nadat we afspraken, ben ik nog eens 4 maanden later met die jongen meegeweest naar zn ouders. met hun gepraat… en toen mocht ik daar thuis komen.
toen we elkaar bijna een jaar kenden is hij voor het eerst hier geweest met zn ouders. sindsdien komenw e gewoon bij elkaar thuis.

nu was mijn vader opzich nog best makkelijk… ik mocht bij hem thuiskomen enzo en zoveel meisjes mogen dat dan alsnog niet. grote kans dat jouw ouders er veel strenger in zullen zijn ofzo.

maarja, nu heb ik bijna 2 jaar iets met die jongen en alles gaat goed. ik wil me als het kan over een jaar ofzo verloven (maar ik weet niet of dat dan lukt , onze ouders willen liever dat we wachten tot na onze studies ) .

het KAN dus wel goed gaan haha. maar ik denk dat je het goed aanpakt.
het is gewoon een beetje lastig omdat dit nederland is en alles zo anders is dan het volgens de islam moet.
maar als jullie elkaar echt leuk vinden en serieus iets willen, dan moet je dus goed nadenken over wat je wanneer doet en wat je wanneer vertelt. misschien worden je ouders wel heel boos, misschien houdt die boosheid lang aan. misschien ook niet… dat is lastig te zeggen :wink:

edit: moslim of niet, alle ouders zijn heel anders. misschien heb je wel helemaal niks aan mijn ervaring hiermee en aan mijn advies, maar ik hoop dat je er iets aan hebt

Heey, heel erg bedankt voor je advies!
Jaa ik ken deze jongen 3 jaar! Waarvan 4 maanden heel erg close zijn!
Maar deze jongen is geen moslim…
Ik denk dat als mijn vader hier achter zou komen, mijn vader heel erg boos zou zijn! Alleen het probleem is deze jongen is heel erg verlegen, hoe kan ik het 1e stap zetten?!?!

aha ja ik denk dat het dan wat lastiger is… maar misschien vindt je vader dat juist geen probleem.
praat met je moeder, als je vader er niet is.
vertel haar dat je t zegt omdat je haar vertrouwt en niet omdat je haar boos wil maken, vertel over wat je voor hem voelt en hij voor jou, vertel dat je het zo lastig vindt omdat je bang bent dat je vader boos is.
vertel alles rustig, onderbreek haar niet, ga niet schreeuwen… en vraag haarr om advies.

je moeder kent je vader toch wel het beste, toch?
succes :slightly_smiling_face:

HEEL erg bedankt voor je advies! <3

geen dank! wat ik zeg is geen garantie voor succes… maar wie weet werkt het een beetje