geen relatie kunnen aangaan

Hi meiden!
Ik heb 2 problemen waarmee ik best wel zit.
Probleem 1:
Vorige week heb ik een jongen leren kennen. Sinds de eerste keer dat ik hem zag had ik echt al vlinders in mn buik en dacht ik echt elke dag non stop aan hem. Deze week had ik hem weer gezien en was het gevoel nog meer geworden. Die dag heeft ie m’n nummer gevraagd en sinds die dag appen we elke dag. Over app is ie ook echt heel erg leuk. Alleen merk ik dat m’n gevoel steeds meer verdwijnt… Het vervelende is dat dit al eerder is gebeurd. Een paar jaar geleden was ik echt hopeloos verliefd op een jongen, toen vroeg ie mn nummer, gingen we appen en verdween m’n gevoel gewoon. Ik dacht dat dit gewoon met m’n leeftijd had te maken, omdat ik nog best jong was toen en dat ik later (nu dus) wel klaar zou zijn voor een relatie. Het lijkt dus zeg maar net of m’n gevoelens verdwijnen vanaf het moment dat ik ‘m’n doel heb bereikt’. ‘M’n doel’ als in dat ik weet dat ie ook interesse in mij heeft.

Dan nu m’n 2e probleem: Ik ben echt ongelofelijk onzeker over mezelf. En dan vooral over m’n uiterlijk. Er zijn echt 1000 dingen van mezelf die ik zo ongelofelijk lelijk vind en ik schaam me er dood voor. Ik heb altijd met deze dingen gezeten, maar ik heb altijd zoiets gehad van ‘als ik ooit een vriend krijg zal het allemaal wel goedkomen of ben ik er minder onzeker over of wat dan ook’ Maar nu is het dus eindelijk zover dat ik misschien een relatie zal krijgen, want ik heb het er dus nu met die jongen over wanneer we gaan afspreken enzo (en ik ben nog nooit zover gekomen met een jongen haha) En nu zit ik echt nog meer met mn onzekerheden. Elke dag onder de douche kan ik echt wel janken gewoon en als ik uit de douche kom ontwijk ik de spiegel, omdat ik er dan aan wordt herinnert dat hij me misschien ooit zo zou zien.

Het klinkt misschien een beetje vaag allemaal, aangezien ik eerst zeg dat m’n gevoelens steeds minder worden en ik daarna zeg dat er een kans is dat we wat krijgen. Maar ik ben bang dat de 2 problemen zeg maar met elkaar te maken hebben en dat ik mn gevoelens automatisch blokkeer ofzo doordat ik zo onzeker ben. Dit is dus (denk ik) met die eerste jongen gebeurd en nu heb ik weer precies hetzelfde met die jongen van nu en eerlijk gezegd ben ik bang dat dit altijd zo zal blijven en dat ik hierdoor nooit een relatie zou kunnen aangaan…
Sorry als dit allemaal heel onduidelijk klinkt, maar het komt erop neer dat ik denk dat ik diep van binnen wel gevoelens heb voor die jongen, maar m’n onzekerheid alles verpest. Nu is m’n vraag dus wat ik hier aan kan doen… Ik heb dit probleem trouwens ook al aan een goeie vriendin van me verteld en zij zegt dat ik mn onzekerheid gewoon moet uitschakelen, maar dat lukt gewoon echt niet zo 1 2 3. Dus komt mn probleem iemand misschien bekend voor? Zo ja, wat heb je er tegen gedaan?

upje

Ik heb het eerste probleem ook, kan je er dus niet echt mee helpen. Je bent in ieder geval niet degene!

Precies dat eerste! Zo herkenbaar! Heb dit nu ook voor de tweede keer en eerst had ik altijd het idee dat het dan de ware niet was (dat denk ik eigenlijk nog steeds) Maar nu heb ik een jongen die ik wel heel leuk vind en ik denk dat ik em niet snel zat wordt (met andere woorden ik zou der best oud mee willen worden haha) en ik denk dat dat toch wel belangrijker is dan alleen een paar kriebels. Maarja ik weet niet of het normaal is. Denk het wel. Ben ook wel onzeker hoor, maar vooral door eerdere ‘relaties’ die stom zijn geeindigd. Gewoon dat ik de hele tijd zeg van ah hij vind je toch niet leuk, zie je wel, terwijl dat eigenlijk gewoon 10/10 keer niet klopt… (tot nu toe dan :bowing_man: ) Maaar het is geen wereld probleem, ik ga me niet zomaar binden en dit zal echt niet allesbeslissend zijn. ’
Ik heb namelijk altijd weer een nieuw probleem waar ik nooit denk uit te kunnen komen, maar na een paar maanden hooguit of gewoon een jaartje verder denk ik er niet eens meer aan, of is het opgelost, of is het niet belangrijk meer voor me en dus gewoon geen punt meer. :slightly_smiling_face: Mijn vader was ook pas 28 toen die trouwde, m’n moeder wel 21 dacht ik maar weetje, het komt allemaal wel goed als je jezelf maar openstelt. Iedere relatie gaat weer anders. Onzekerheden kun je overheen groeien door positief te denken, of iets daadwerkelijk er aan te gaan doen! Dit kan je zelfverzekerder maken. Of ga iets doen wat je ontzettend leuk vind, en dan ook echt doen:) Ik zit te denken om maar weer naar mn ietwat helaas verlaten hobby paardrijden terug te gaan! Heerlijk hoofd leegmaken met buitenritjes. En weer gaan werken na m’n examens, om te gaan sparen voor iets ontzettend leuks volgend jaar. (ik zeg niet dat je dit allemaal moet doen hoor, gewoon wat extravagante ingevingen of ideetjes misschien die voor mij werken:) ) Wat ik bedoel te zeggen is, leg je focus op iets anders en wees er niet té veel mee bezig, want dan ga je rondjes draaien in je hoofd. :slightly_smiling_face: Haha sorry voor dit ellendelange (misschien iets te uitgebreide) verhaal, had het zelf misschien ook even nodig :cold_sweat: :couplekiss_man_woman:

Ik denk absoluut dat de twee problemen die je omschrijft met elkaar te maken hebben!
Ik denk persoonlijk dat iedereen die bindingsangst heeft, een onzekerheid heeft die hem/haar tegenhoudt om closer te worden met iemand.
Dat kan zoals in jouw geval een persoonlijke onzekerheid zijn maar dat kan ook onzekerheid zijn over je thuissituatie etc.
Ik denk dus dat onzekerheid bewust of onbewust voor iedereen de oorzaak is van bindingsangst.
Wat betreft je aandacht verliezen nadat je je doel hebt bereikt: Deze jongens vind jij volgens mij helemaal niet zo leuk. Volgens mij is het de aandacht van deze jongens die jij leuk vindt. Het zal wel veranderen wanneer je een echt interessante jongen tegen komt.

Voor nu zeg ik werk aan je onzekerheid. Niet iedereen is perfect. Kijk maar op GS zelf.
De een na de ander heeft problemen of is onzeker over zichzelf. Je bent dus niet ‘apart’. Zet gewoon een act op voorjezelf dat je totaal niet onzeker bent. Doe maar gewoon alsof, en op een gegeven moment wordt het dan echt minder.

^thanks meiden!
en Valar Morhulis, ik ben ook bang dat ik interesse verwar met aandacht, maar ik weet het gewoon echt niet. Bij die jongen van nu heb ik echt het gevoel dat ik hem leuk vind. Ik denk ook gewoon elk moment van de dag aan hem, maar zodra die me dan appt is het gevoel weer weg ofzo…

Ik had dat ook altijd. De kans is groot dat je spijt krijgt als je hem laat gaan. Praat nog een tijdje met hem en spreek met hem af, misschien dat het dan wel goed komt. Ik denk dat je bang bent om jezelf te hechten aan iemand, vooral omdat je als zo onzeker bent over jezelf.

dit zijn precies de 2 dingen waar ik mee te maken heb :flushed:
ik ben ook heel onzeker en als ik het nummer van een jongen krijg ben ik alweer klaar met hem :flushed:

Dat eerste is echt herkenbaar en heb ik ook al een paar keer bij jongens gehad, wat denk ik inderdaad deels met onzekerheid te maken had. Ook heb ik wel eens gedacht dat het door whatsapp kwam wat ik kut vond haha, maar dunno :’)

Het eerste probleem kan wel eens gewoon met whatsapp te maken hebben, spreek met hem af en kijk of je nog hetzelfde voor hem voelt. Op whatsapp komt alles anders dan in het echt.
Met het tweede probleem moet je gewoon echt van jezelf gaan houden, je zal uiteindelijk toch met dat uiterlijk door moeten en dan kan je er beter maar het beste van maken: door gewoon jezelf soms een complimentje te geven, en jezelf soms is helemaal op te maken, maak wat mooie foto’s van jezelf, en vooral denk eraan hoe mooi je bent, zeg tegen je zelf ook al heb ik (waar je minder blij mee bent) heb ik wel (iets van jezelf waar je heel blij mee bent) heel veel succes liefs xo