Geen Huisje Boompje Beestje?

Ik heb gezocht naar een topic maar kon er geen vinden dus als er wel een is sorry!

Ik heb altijd het idee dat er een bepaald beeld is over hoe mensen hun leven er uit hoort te zien en daarbij bedoel ik vooral mee dat dit het leven is van heel veel mensen: Je gaat jaren naar school dan studeer je misschien nog verder misschien niet dan ga je werken krijg je een relatie ga je trouwen en krijg je kinderen.

Een meisje uit mijn klas heeft mij aan het denken gezet. Ze zei tegen me dat ze nooit kinderen wil dus ik vroeg waarom, zei ze dat zonder kinderen kan je veel meer je hebt meer vrijheid meer geld ( alles word natuurlijk duurder en duurder)
Vroeger dacht ik ook ja ik wil trouwen ik wil kinderen maar nu, nu denk ik nee waarom zou ik rond mijn 20/30 kinderen krijgen die blijven dan 20 jaar ong. bij je en staan altijd op nummer 1.
En ik vroeg me dus af of hier mensen zijn die helemaal geen huisje boompje beestje willen? Die zo iets hebben ik ga lekker de hele wered rond reizen me eigen ding doen en niet settelen?

Ik ja, ik wil geen kinderen, ik wil nooit trouwen. Het leven is kort, en ik wil daar zo veel mogelijk uit halen zonder ergens aan vast te zitten.

Ik ga deze zomer waarschijnlijk samen wonen met mijn vriend, maar verder hebben we nog geen plannen. Op dit moment zou ik ook voorlopig nog geen kinderen willen (ben pas 20.)
Verder zie ik het allemaal wel.

Ik heb ook geen kinderwens. Sowieso die ik altijd al gewoon waar ik zin in heb =)
Wil veel reizen als ik klaar ben met studeren en zie wel waar het schip strand.

Eerst dacht ik ook zo, totdat ik in een bejaardentehuis een vrouw zag waarvan haar man was overleden (op vroege leeftijd) en ze hadden nooit kinderen gehad. Die vrouw had niemand, iedereen om haar heen (zussen en broers bijvoorbeeld) waren al dood.
Ik wil echt niet zo alleen eindigen, dus vanaf toen is mijn idee om zeker kinderen te krijgen ook begonnen. Gewoon die vrouw al zien, en weten dat er in dat tehuis een hele hoop mis was met de verzorging… Die vrouw kon helemaal niks, niet eens iemand bellen van familie die een klacht zouden kunnen indienen bij het tehuis voor de slechte verzorging. Toen pas zag ik in hoe belangrijk familie bijvoorbeeld is. Ze had niemand om mee te praten, nergens om heen te gaan, niemand kwam haar opzoeken, het was echt heel zielig en hartverscheurend. Zij zat daar om dood te gaan, ze had niks en niemand meer.

Ik wil zeker nog heel wat gaan reizen, maar ik wil ook het werk doen wat ik leuk vind om te doen, en een langdurige relatie hebben. Trouwen hoeft van mij niet, maar een partner hebben vind ik belangrijk, gewoon omdat ik zelf niet goed alleen kan zijn en het fijn vind dat er iemand voor me is.
Reizen kan je alleen betalen door hard en veel te werken, of ja, mijn ouders hebben me dat laten zien. Zij werken kei en kei hard, maar kunnen wel elk jaar lekker ver weg reizen, hebben geen geldzorgen, wonen in een mooi, groot, en vrijstaand huis en hebben, nu beide kinderen uit huis zijn, genoeg tijd om een hele hoop te doen.
Dus ergens vind ik dat huisje, boompje, beestje idee wel een goede basis om dat het niet betekent dat je automatisch in een sleur zit en niks meer mee maakt.

Ik wil ook niet het standaard huisje, boompje, beestje. Ik kan niet te ver in de toekomst kijken, maar ik heb wel een idee van wat ik wil gaan doen en daar past een kind gewoon niet bij. Ik heb wel een vriend waar ik samen mee zou willen wonen en eventueel mee zou willen trouwen, maar of ik mijn hele leven in Nederland blijf weet ik niet.

Daar heb je absoluut gelijk in. Om veel te willen reizen moet je hard werken en is een goede en leuke baan belangrijk. Een goede basis is essentieel.
Ik ken ook mensen die hun hele toekomst hadden gepland waarna er vervolgens een drastische gebeurtenis plaatsvond en alle toekomstplannen van de baan waren. Dat is waarom ik zelf altijd doe waar ik zin in heb.
Al heb ik zelf wel al een goede basis. Bijna afgestudeerd (heb al een diploma), een leuke en goede baan… dus dat maakt het allemaal ook wel wat makkelijker natuurlijk.

Ik wil me wel settelen maar zonder kinderen inderdaad. Ik kan het niet als iets positiefs zien. In mijn ogen zijn ze alleen maar een last :’)

Ik heb als kind nooit huisje,boompje,beestje gehad, dus ik wil dit later zelf wel, maar aan de andere kant wil ik ook gewoon veel reizen en ik ben wel snel iemand die zijn eigen gang gaat.

Ik weet ook niet 100% zeker of dit wel is waar ik voorga. Ik haat het om ergens aan vast te zitten, om niet mijn eigen ding te kunnen doen. Ik wil zo graag wat van de wereld zien, rond trekken, en gewoon mijn leven leven zoals ik het wil.

Als er 1 ding is dat me écht depressief maakt, dan is het sleur.

Wow jouw plaatje! Ben jij dat? Nee toch?

Waarom zou je niet gewoon je leven leven en leuke dingen doen en dan kijken waar het leven je brengt?

Ik denk dat het niemand wat uitmaakt hoor als jij niet aan het beeld voldoet. Ik weet niet waar jij woont, maar hier in Amsterdam is het percentage ‘single 30’ers met een leuk en hip leven’ behoorlijk groot… en daar kijkt niemand raar van op.

Als jij dan een partner vind en op je 35e ineens besluit dat je alsnog kinderen wil is dat toch nog steeds niet raar?

Leef je leven gewoon en doe wat je op dat moment leuk vindt…

Je kan ook veel uit je leven halen met kinderen en een man hoor. Vind ik wat kortzichtig.

Kinderen krijgen omdat je niet alleen wil zijn is een zeer slecht idee. Je kunt ook gewoon vrienden maken, zelfs in het bejaardentehuis nog. Daarnaast zijn er genoeg bejaarden met kinderen waarvan de kinderen nooit op bezoek komen, dus het verzekert je niet eens van een niet-eenzaam leven.

Daarnaast is de band die je met je kind hebt niet gelijkwaardig, zoals met een partner of een vriendin. Jij bent de moeder en dat zul je altijd zijn, ook al is je kind 40. ‘Ik ben beste vriendinnen met mijn moeder/dochter’ is naar mijn mening echt grote onzin en slecht voor de ontwikkeling van je kind.

Mijn vriend en ik zijn dan wel opzoek naar een huisje en dat zie ik wel graag gebeuren,
Maar trouwen dat zeker niet en met 1 kind heb ik opzicht geen problemen mee maar ik kijk zo negatief tegen de zwangerschap en bevalling aan dat ik nog niet zeker weet of dat wel een kind waard is aangezien ik zo ook wel gelukkig ben met mijn vriend.
Alleen wel 1 probleem mijn vriend wil dolgraag trouwen en binnen 5jaar het liefst ook wel een kind (en later wel 1of2 erbij) want dan is hij 28 en ik 23 maar dat vind ik veel te vroeg om dan al al mijn vrijheid op te geven als ik nog geen eens zeker weer of ik ook wel een kind wil.

Ik wel :slightly_smiling_face:

Ik wil trouwen en een kind. Lijkt me super :slightly_smiling_face: eerst nog ff een vent vinden

Nee joh! Hahahaha

Dat kan ja. Maar zo’n leven is niet voor mij weggelegd.

Mooi verhaal Eksterrr!
Ik wil zelf wel graag kinderen en een leuk huis samen met mijn vriend. En trouwen wil ik ook graag. Maar ik denk dat hoe vrij je bent ook af hangt van je vriend. Want als je vriend en jij allebei avontuurlijk zijn en willen blijven ben je daar zelf bij. Dat kan ook met kinderen. Je kan hard werken en dan genoeg geld verdienen om iedere week een avondje een oppas te laten komen of een van de ouders te vragen op te passen. Voor een kind ook leuk een logeerpartijtje bij opa en oma. Het is net wat je zelf wilt. Ik vind trouwens wel dat als je voor kinderen kiest je er wel echt voor ze moet zijn. Maar dat betekend niet dat je hele leven om de kinderen moet draaien. Het moet draaien om je kinderen, jezelf en je relatie. Je moet er samen met een partner die hetzelfde wilt gewoon een goede middenweg in zien te vinden.

Als dat zo is dan is dat toch prima? En als jij later ineens denkt dat je het toch wel wil dan is dat toch ook oke?

Ik snap niet waarom mensen hun leven altijd zo proberen te plannen want dat kan helemaal niet. Ik denk dat ik later wel graag een kind wil, maar als ik ineens ernstig ziek wordt/geen baan vind of daar gewoon geen zin meer in heb gaat dat ook niet door.

Ik bedoelde ook niet dat ze dat niet mag zeggen hé, ik vind het ook prima voor haar. Het kan gewoon over op mij als ‘Met een man en kinderen zit je opgesloten.’.