Gedoe gedoe gedoe, hulp nodig.

Ik heb hier al vaker een topic geplaatst over mijn vriendje met zn enorm erge stemmingswisselingen en onzekerheid. Het gaat dus niet goed, hij heeft er nog steeds alle vertrouwen in en ik irriteer me kapot. Ik probeer het kort uit te leggen;

We hebben nu bijna een halfjaar en al verschillende “ruzie’s” gehad, ik zet het tussen haakjes omdat er geen reden voor is… Als hij een “bui” heeft wordt hij gemeen en gaat hij extreem kortaf doen, vervolgens switcht zijn humeur helemaal en is hij weer vrolijk… Ik deed voorheen altijd vrolijk mee terwijl ik het eigenlijk heel kut vond en er mee bleef zitten. Dit ging zich de heletijd ophopen bij steeds kleinere dingetjes, ik kan nu ook geen “ik hou van je” zeggen, ik krijg het gewoon niet over mn hart om zoiets te zeggen terwijl ik eigenlijk weet dat ik het niet 100% meen… Vandaag kwam dit er dus uit, ik heb alles gezegd; dat ik er heel erg mee zat en dat ik echt echt echt even tijd nodig had om over dit alles na te denken, dat ik ook niet helemaal zeker wist of het goed kwam, dat ik een verschrikkelijk knagend gevoel heb dat niet weggaan… (korte samenvatting haha)

Vervolgens kreeg ik een heele preek dat ik een probleem om niks maakte, dat hij dacht dat net alles weer goed was en dat ik hier opeens mee kwam. Dat we nog maar 15 zijn en dat we hier veel te serieus mee bezig zijn, dat waar ik meezit eigenlijk helemaal niks is. Hij zei; ik snap wel dat je tijd wil maar wat wil je dan in die tussentijd doen, niet praten? doen alsof er niets aan de hand is? Dat hij het snapte maar hij nog wel overmorgen met me wilde slapen, en wilde doen alsof er niets aan de hand was. Dat ik “oude koeien uit de sloot haalde”

Dit was allemaal aan de telefoon, ik heb m daarna nog even op whatsapp gehad en hij zei heletijd en jaa we komen er wel uit en ik hou van je onthoud het enz enz… Maar dat zijn eigenlijk de dingen die ik juist niet wil horen omdat ik op t punt sta het uit te maken… Maar hij zei ook de heletijd van ja en je moet ook aan mij denken, als je het uitmaakt ga ik echt kapot enzo. Maarja anders hou ik hem aan t haakje, dat is ook niet goed.
En ik krijg van iedere vriendin te horen; meid, je bent niet eens meer vrolijk sinds dit speelt, dat zegt genoeg, maak het uit.
Dus ik ben echt ra de loos, wil hem ook niet kwetsen…
Sorry voor het zeurverhaal, moest er echt even uit

Hm, het klinkt echt alsof jij aan deze relatie onderdoor gaat. Hij wordt boos om niks en gaat daarna weer vrolijk verder alsof er niets is gebeurd. Ja sorry, maar dat zou ik ook niet kunnen. Ik zou er dan ook mee blijven zitten.
Ik weet niet of je het uit moet maken maar je moet even nagaan hoeveel je van die jongen houd en of je het waard vind om ondanks de vele problemen bij hem te blijven.

Wat zij hierboven zeggen inderdaad. Maak anders een lijstje met plus en min punten van jullie relatie? Ik zou inderdaad even die pauze nemen en kijken hoe het gaat. Maar je moet er zeker niet zelf aan onderdoor gaan, daar is een relatie niet voor. Succes!

Ik weet dan ook echt niet wat hij gaat doen, hij heeft iig wel duidelijk gemaakt dat hij zwaar ongelukkig wordt, dat moet ik m toch niet aan doen?

Hij heeft ook de meeste geweldige familie, broertje en zusje zijn echte schatten en ze hebben me super ontvangen, maar toch kan ik dit denk ik niet aan… Maar als ik het zou uitmaken, moet ik het dan direct doen of nog even 3 weken afwachten wanneer hij van vakantie terug is…?

Toen ik je verhaal las was borderline ook 1 van de dingen die in mijn hoofd opkwam.
Ik zou hem hulp laten zoeken of testen met borderline valt er heel goed te leven je kan medicijnen slikken en/of DGT-trainging doen dat helpt heel goed.

En dat hij dan constant aan het twitteren is; Facking boos, zoveel stress, fack dit, agressie eruit gooien, wat doe ik fout… etc etc! Ik bedoel, niet heel de wereld hoeft mee te genieten met onze relatie haha…

Ik ging even de symptonen opzoeken en ze komen heel dicht in de buurt, heb er al vaak wat van gezegd, dat hij er wat aan moet doen, en dat dit niet goed is maar het enige wat ik krijg te horen is; zo ben ik gewoon

Wauw, lotgenoot haha ik ga het dan denk ik toch uitmaken, hoe moeilijk het ook is

Dat is ook zo irritant! Haha. Nee ik begrijp hoe je je voelt en ik denk dat je voor jezelf moet kiezen.

Hij heeft eigenlijk alles behalve de zelfmoordneigingen, of tenminste daar weet ik niets van. Alleen het; niemand mag mij, dus wat doe ik eigenlijk hier? Maar daar doet hij verder niets mee

Ik zou het echt uitmaken dan, jij maakt jezelf alleen maar ongelukkiger hierdoor.
Ik had ook zo’n ex en daar heb ik het 3,5 jaar mee volgehouden…
Ik heb het toen ook uitgemaakt en nu zegt ie dat ie depressief is en weet ik het allemaal maar ik ben blij dat ik het heb uitgemaakt want ik ben nu veel gelukkiger.

Zo, het is ook wel weer heel extreem om meteen een van de ernstigste psyche van de menselijke geest erbij te halen :’). Die diagnose mag geneens gesteld worden voor z’n 18e en het zou kunnen dat z’n stemmings wisselingen gewoon door de pubertijd komen.

Maar, je moet voor jezelf kiezen, als jij er niet meer tegen kan en er niks meer aan doen moet jij het uitmaken, hoe lief die ook kan zijn.

Vraag jezelf af of je daar voor de rest van je leven mee zou kunnen leven? Als je daar nee op antwoord, dan lijkt het me logisch dat je het uitmaakt. Het is altijd moeilijk maar je moet er ook echt geen 3weken mee wachten. In een relatie ben je niet alleen, als een van jullie ongelukkig is met elkaar dan werkt het gewoon niet. (tenzij je natuurlijk samen een oplossing voor ervoor kan vinden)

Sterkte!

Je bent inderdaad nog een beetje te jong om al door zo’n drama te moeten. En ik wil er ook even bij zetten dat ik het enorm fout vind dat je je problemen aankaart en hij dan doodleuk zegt: ok, maar morgen mag ik toch nog met je slapen?
Ik bedoel, wtf? :confused:

Het is heel jammer voor die jongen, maar het ding is dat hij absoluut nog niet klaar is voor een relatie. Daarvoor moet je eerst jezelf gelukkig kunnen maken. Hij mag daarvoor niet op jou rekenen.

Morgen ga ik met m praten, moeilijk moeilijkk