Gedichten analyseren??

Hoihoi,

Aankomende vrijdag heb ik mijn mondeling voor Nederlands over boeken en gedichten.
Nou heb ik een paar gedichten waar ik echt niet zou weten waar het over gaat. Het me al kapot gezocht op het internet maar niks er over gevonden. Misschien dat iemand hier mij erbij kan helpen? Ik wil alleen weten wat de inhoud van de gedichten is. Rijmschema’s en allliteratie dat lukt dan wel zelf :slightly_smiling_face:.Het zijn 4 gedichten, als je ze niet allemaal kunt analyseren, maakt niet uit. Alle hulp is welkom!

Heeeeel erg bedankt alvast!

Dit zijn de gedichten, ze zijn allemaal van de dichter Hans Andreus:

Er zullen anderen komen of niet
Er zullen anderen komen of niet.
De aarde zal altijd wel bijna rond zijn.
En ieder mens heeft een open wond, pijn
aan wat er niet meer is of bijna niet.

Ik heb de vlammen op het ijs zien dansen,
hoorde de klokken die onder de grond zijn.
En wáár ik ben staan de schimmen nog rond mijn
wereld - of schimmen? ik zie hun huid glanzen

en ieder gebaar watervalt van licht.
(Zij galopperen te paard op het licht
en hun lichaam buigt als een boog van licht.)
Genoeg daarvan. Ik kan in een mens leven
en uit de ruimte. Ik noem alles leven.
Er komen anderen om mee te leven.

Of hoe dat heet
Gelukkig dat
Het licht bestaat

en dat het met
me doet en praat

en dat ik weet
dat ik er vandaan

kom, van het licht
of hoe dat heet.

Geschiedenis
Hier en daar een dorpsgek
vecht nog zijn eigen oorlog,
leunt nog tegen zijn leeggeruimd
toneel van de wereld en wacht nog
op volgende week betere komedianten.

Waarom is het
Waarom is het dat de liefde zo is:
een razende en gevlekte zon,
een blauwe maan komend uit een witte zee,
een omgekeerde wereld, een uiteenvallend woord,
een angst en een sprong in het licht van de nacht?

Het is waar dat ik zoveel mensen
die vrouwen waren liefste heb genoemd.
Het is waar dat ik mijn ogen steeds dicht wou doen,
niet wou denken, nooit meer denken,
maar wilde proberen de zwaartekracht met een nieuw en scherend soort vliegen
na het diepste en zwartste punt -
belachelijk te maken. Maar waarom, waarom
is het dat liefde zo is; een tekort in de wereld,
een te veel in de lucht, in de stemmen der goden
wanneer zijn zingen en slechts gelukkig zijn?

Liefde is geen geluk. Is een poging
tot vallen, zwemmen, vliegen, onwaarschijnlijk stilstaan .
De mensen leven met de poppetjes van hun angst
en noemen dat liefde. Maar liefde is
anders, is een bestaan dat verandert,
dat door lagen van nacht en van licht
daalt of stijgt naar het langzaamste muziekmaken van de tijd,

ten laatste zonder muziek, ten laatste zonder tijd
en zonder dit menselijk begin:
te zien naar de liefste en de oude woorden te spreken,
die dan misschien alleen kleine ballonnen van licht zijn.