Gedicht ...

Miljarden lichtjes, ze tellen kan ik niet
Wist het niet meer, is dit het verdriet
Waar ik al een eeuwigheid tegen vecht
Ja dit is het, hierdoor voel ik mij slecht

Maar nu ben ik hier, hier en niet daar
Op MIJN plaatsje, onvoorstelbaar
Op deze plek, hier ligt mijn hart
Hier komt alles op z’n plaats, ben niet meer verward

Met koele wind door mijn haren
blijf ik naar het beeld staren
Zo perfect, zo volmaalkt
Dat beeld, dat net ietsje zoeter dan anderen smaakt

Ik moet weer weg, zoals elke keer
Probeer het uitteleggen aan de buitenwereld, of toch ongeveer
Niemand kan het begrijpen, niemand kan het verstaan
Waarom het telkens zo’n pijn doet om hiervan weg te gaan

Dit onbeschrijfbare gevoel, zo apart
Is alleen van mij, want in deze stad ligt mijn hart,

wauwsie.

onschrijfbare = onbeschrijfbare

Owja dankje :slightly_smiling_face:

Mooi hoor. (:

waaauw ik vind hem mooi!

Dankjulliewel ^^

Wauw mooi! En herkenbaar geloof ik…
Welke plaats?

Hongarije… :heart:
Geen woorden genoeg om te zeggen hoe hard ik het mis…
Heb jij ook zo’n plaats?