[Gedicht] Ruitjes en lange rokken* + Regen*

Ruitjes en lange rokken

Als jongere maak ik een buffer met piepen
Een vrouw met een lange rok
Onderbreekt voortijdig
Het verblijf aan de kassa

Tien euro terug
Volgens een meneer met ruitjes
Wordt de mevrouw
Zo niet erg rijk

Mijn roep weerhoudt haar pas
De opmerking van meneer gehoord,
Voegt ze toe bij haar uitstekende hand;
‘‘Beste mijnheer, met rijkdom koop je geen geluk’’

Waarom ik van de regen houd

De regen dwingt niet, speelt alleen, is onderdeel van, zo zacht en lieflijk. Geeft rust en ontspant, laat zelfs een kale ruimte opbloeien.

Zet de pijn van een brandnetel om in de geur van rozen. Verwelkomt de regenboog die zelfs na ruzie, haat en pijn opnieuw verschijnt zonder weeklaag.

Als de tranen van de hemel op de aarde vallen. De bloemen worden gevoed, en het onder de bomen beschut is.

Leg ik mij neer op een bedje van zachte waterbloesem. Luisterend naar het ritmisch geluid van een waterval van boven. Als de kraan weer dicht is gedraaid. Wacht ik met mijn ogen dicht.

Op weer een nieuwe lading, waar een levend standbeeld zich mee wast.

Ontzettend mooi :slightly_smiling_face:

Thanks!

alhoewel ik moet toegeven dat ik het niet helemaal begrijp, ik vind het mooi!

Dat hoor ik vaker inderdaad. Als jullie willen dat iets moet worden toegelicht doe ik het graag! x