[gedicht] Kom als een boot uit de horizon varen

Hee,

Vroeger schreef ik nog wel verhaaltjes en gedichtjes. En ik kwam er een tegen uit de 1ste klas. En ik dacht ik deel het gewoon en ik kijk de reacties af.

Kom als een boot uit de horizon varen

Kom als een boot uit de horizon varen
kom kom uit die diepe blauwe zee.
Kom voordat de zon ondergaat,
en neem alle vogels mee.

Hij komt steeds dichterbij,
of gaat hij toch weer weg?
Ik weet het niet, jij weet het niet,
wie weet het wel?

Ik loop op het strand,
wachtend en wachtend…
De uren vliegen voorbij,
net zo mooi als de vogels in de avondgloed.

Ik voel de gure wind,
het wordt koud.
De boot is verdwenen,
net zoals hij plotseling verscheen.

Mooi! :slightly_smiling_face:

Mooi, ik heb er echt een beeld bij hoe mooi het moet zijn op het strand en hoe mooi de zee/zon is. Maar zit er een gedachte achter?

Het is mooi, maar (nu kom ik als een professional :stuck_out_tongue:) soms is het ‘ritme’ zeg maar een beetje raar.
Ben er zelf ook niet goed in, maar zeg maar dat de ene zin veel langer is dan de ander en het dus soms niet lekker loopt.
Metrum heet dat geloof ik.

Wel mooi beeld verder :slightly_smiling_face:

En ik sluit me aan bij degene hierboven. (:

Bedankt allemaal!

@Marijnn_db Ik weet niet welke gedachte ik erbij het toen ik dat 2 jaar geleden schreef. Maar nu geeft het me een gedachte van iemand die eenzaam op het strand geniet van het mooie van die avond.

@TUtBolkAk ja ik snap wat je bedoeld. Sommige stukjes klinken daardoor ook iets minder mooi als je het leest.

Ja dat beeld had ik er ook gewoon bij. Niks figuurlijks, zeg maar.

Heel mooi (: