Gedicht: 'beste' vrienden

‘Beste’ vrienden.
[i]
Niet alles is zoals het lijkt.
Je denkt dat het je beste vrienden zijn.
Maar via via hoor je dat het niet zo blijkt.

Je krijgt een koud en een alleen gevoel.
Heb ik nou echt geen beste vriend?
De angst om in de toekomst alleen te zitten in mijn rolstoel.
Wat doe ik fout? Misschien heb ik dit wel verdiend.

Ik word onzeker, onzeker over mijn toekomst.
Waar moet je heen zonder armen die je kunnen opvangen.
Maar ik ben het stomst…
Want uiteindelijk heb de vriendschap zelf opgegeven.[/i]

mooi :slightly_smiling_face:.