geaardheid

Hallo iedereen,

Ik zit namelijk zwaar met de twijfel of ik hetero ben of bi…
Eerst dacht ik aan lesbisch maar dat heb ik inmiddels van de baan geschoven omdat ik toch bijna overtuigd ben dat dit onmogelijk is.
Ik weet dat het eigenlijk allemaal niet uitmaakt en dat ik gewoon mijn leven moet lijden en dat dan alles vanzelfs wel duidelijk wordt.
Maar dit kan ik niet, ik moet persee mezelf in een hokje kunnen steken pff…

Ik stop niet meer met hieraan te denken en blijf erover piekeren de hele dag.
Dit is nu al 2jaar aan de hang en ik ben 22jaar.

Het begon na dat ik gedumpt werd door mijn 1e liefde, ik was SMOORverliefd op die jongen (zal dit misschien nooit voor iemand meer voelen)
maar hij nam het niet serieus met mij. En sindsdien ben ik daar altijd blijven over nadenken.

Behalve de periodes dat ik een vriendje had ( eens 6maand en eens 8maand, dus ben geen 2j aan één stuk aan het piekeren ) was ik terug zeker dat ik hetero was en ook de periode na de relaties (wanneer ik kapot ging van de pijn).
Maar telkens dat ik terug op mijn pootjes terecht kom en vrijgezel ben en wanhopig dat ik nooit de ware tegenkom, dan komen de die piekergedachtes terug opdagen.

Eigenlijk duidt niet veel erop dat ik lesbisch ben, want daarvoor ben ik nog net iets te hetero. Maar de reden dat ik misschien toch voor vrouwen kan vallen komt door:
-ik vind vrouwen soms zo leuk dat ik hen bewonder.
-ik vind vrouwen soms heel knap dat ik jaloers word.
-Ik vind vrouwen soms zo sexy dat het me ergens opwind.

Maar toch denk ik dat ik realiteit geen seks zou kunnen hebben met een vrouw (dat voelt vreemd in mijn gedachten).
En ook als ik mastrubeer fantaseer ik over heteroporno.

Ook droom ik al heel mijn leven (al van kind zijn af) over een toekomst met een man (een echte man, spieren etc. ) en een kind. Een relatie met een vrouw lijkt mij ook minder spannend dan met een man.
Ik vond vroeger lesbische mensen zelfs vies.

Ik snap niet waar mijn gedachten vandaan komen en kom er ZOT van…
wel kan ik zeggen dat ik kalmeringspillen moet nemen omdat ik anders continue panikeer door al dat piekeren ( over eten, over dat ik een ziekte heb, over mijn leven, … )
Kan iemand zeggen dat hij/zij dit herkent of wat dit zou willen betekenen?
Aub geen nutteloze of kwetsende reacties, alleen reacties die helpen of tenminste serieus zijn :slightly_smiling_face:

Bedankt !
x

Ik denk dat meer mensen dit hebben hoor. Het zijn gewoon de hormonen die geen weg meer weten wanneer jij single bent denk ik. En wanneer jij single bent ga je er toch automatisch elke keer onbewust aan denken denk ik…

Ja die kans is inderdaad groot… Geloof me ik ben geen slet, maar heb toch al met verschillende jongens gekust sinds ik terug single ben ( zomaar…) Mocht ik lesbisch zijn zou ik dat niet doen denk ik, maar als mijn hormonen slaan dan op hol ofzo. Misschien heb jij dus inderdaad gelijk aangezien het dan telkens naar boven komt als ik single ben. Verder heb ik dat niet in relatie’s met mannen …

Ik denk dat je je veel te druk maakt. Dat je vrouwen mooi en sexy vind, betekent natuurlijk niet dat je er ook echt op valt als in dat je een seksuele, langdurige relatie mee aan zou willen gaan. En al zou je dat wel willen, is daar toch ook niets mis mee?

Mag ik vragen waarom je hier zo mee zit? Ik weet bijvoorbeeld ook zeker dat ik op mannen val, maar vind een hoop vrouwen ook gewoon aantrekkelijk. Maar ik zit er echt niet mee. Als ik op een vrouw zou vallen vind ik het oke, als ik op een man zou vallen ook. Ik identificeer me niet met een bepaalde geaardheid, ik zie het allemaal wel.

Ach meid, boeiend wat je leuk vindt. Als jij bomen heel mooi vindt en er verliefd op word, ga dan lekker met een boom trouwen (bijwijze van). Je geaardheid is zo’n klein onderdeel van je leven, leef je leven en als je verliefd wordt op een meisje, lekker boeiend. Maak je er vooral niet druk over.

Lastig, want als vrouw kan je andere vrouwen bewonderen en knap vinden hoor. Ik denk ook wel eens: goh, wat een mooie vrouw. Maar ik weet van mezelf dat ik niet verliefd kan worden op een vrouw. Of met haar wil zoenen of een seksleven mee zal hebben. Als je die laatste twee voor jezelf uitzoekt, zal je het zeker weten. Als je ervoor open staat zou je kunnen experimenteren met vrouwen.

ik heb vroeger nog gekust met vriendinnen , zomaar … dit deed me echter niets maar toen zat ik nog niet met die piekergedachten…
Ben nog nooit verliefd op een vrouw geweest ook , of toch niet gelijk op een man ( blozen, nerveus zijn, voortdurend aan die persoon denken, willen zien, horen,…)
toch ik snap mezelf eigenlijk niet zo goed…
Het is wel altijd zo als ik vrijgezel ben, eerst ben ik bang dat ik nooit meer de liefde
zal tegenkomen, bang en wanhopig omdat ik droom van het ideaal plaatje ( man en vrouw) maar dan na een tijdje komen de twijfels over vrouwen… Misschien komt dit dan meer uit wanhoop: misschien ben ik niet gemaakt voor de mannen, allerlei hormonen die opkomen? geen idee