Gameverslaving

Hey meiden,
ik zou even jullie visie hierop willen weten, want ik maak me de laatste tijd nogal zorgen over een vriend van mij.
Ik heb al heel lang dezelfde vriendengroep, sinds onze kindertijd, en een jongen van onze vriendengroep is altijd al een beetje anders geweest. Met anders bedoel ik, een beetje een sukkeltje zegmaar. Hij was altijd bij ons degene met hoogwaterbroek, sandalen die elke dag alleen maar op zijn nintendo zat te spelen. Hij is heel erg op zichzelf. Wij accepteerden hem gewoon altijd, want hij is onze vriend vanaf het begin. Op de basisschool en de middelbare school werd hij ook weleens gepest. Nu, 10 jaar later, zijn we allemaal rond de 18 jaar en iedereen is heel erg veranderd. Behalve hij. Hij heeft nog steeds hoogwaterbroek, slippers aan, zit nog steeds de hele dag achter zijn computer te gamen. Hij heeft geen vrienden behalve ons. Hij zit de hele dag echt alleen maar achter zijn computer, op zijn kamer, te gamen. Als hij daar niet is, dan zit hij achter de wii in de woonkamer. Hij doet de moeite niet om wat aan zijn uiterlijk te doen, hij draagt gewoon kleren die hij al 3 jaar heeft, im not joking, scheert zich niet, doucht zich slecht, hij verwaarloost zijn hygiëne gewoon.
Sociaal is hij heel slecht, hij heeft amper vrienden dus, behalve wij. Soms gaan we weleens langs hem en hij zegt heel vaak dat hij geen tijd heeft en aan het gamen is. Soms als ik naar zijn kamer toega en ik hem dus stoor terwijl hij aan het gamen is, dan word hij gewoon chagrijnig of soms zelfs helemaal boos. Uit zichzelf komt hij eigenlijk nooit meer met initiatief om dingen af te spreken met onze vriendengroep.
Hij heeft geen werk, doet geen moeite om werk te zoeken. Hij zit wel op school, en doet uiteraard iets wat met computers en gamen te maken heeft.
Ik weet zeker dat hij op een dag minstens 8 uur achter zijn computer zit, want als ik tussen half 9 s’ochtends en 1 uur s’nachts op msn zou komen, dan is hij 9 van de 10 keer online. Ook op school zit hij constant achter de computer natuurlijk. Ook in de weekenden, en in de vakantie. Hij doet niks anders dan dat. Ik vroeg laatst aan hem, hoelang het geleden was dat hij 1 dag niet op zijn computer was geweest. Dat is sinds juni, omdat hij toen met familie een paar dagen op vakantie ging. Like, wtf?
Die jongen heeft niks anders om handen en vaak vind ik het een beetje zielig. Ik denk ook vaak, waarom zeggen die ouders er niks van? Die ouders vinden werkelijk alles goed, en ik weet zeker dat IK me nog meer zorgen om hem maak dan hun bij elkaar. Ik denk gewoon weleens, zou hij wel gelukkig kunnen zijn zo, is het niet slecht om zoveel te gamen? Is hij gameverslaafd? Ik ben zowat de enige die soms probeert te praten met hem over dingen maar er komt niet echt veel uit, hij zegt altijd dat hij gelukkig is zo. Ik hoop dat jullie een beetje jullie visie hierop met me kunnen delen.

XXX

Ik vind het heel lief van je dat je om hem geeft en hem wil helpen en natuurlijk is het niet goed om zó veel achter de computer te zitten. Je hebt al geprobeerd om met hem te praten, maar dan komt er niet veel uit en zijn ouders doen er niks aan en hij zegt dat hij gelukkig is zo. Ik denk dan dat er niet veel is dat je kunt doen eerlijk gezegd. Misschien gaat het over een paar jaar wel over, want 18 is ergens nog best jong.

Sorry dat ik je niet verder kan helpen

Hey meid,

Speelt hij online-games of niet? Want als hij online-games speelt, dan heeft hij wel vrienden daar zo.
Ik ben in 2009-2010 ook slachtoffer geweest van online-games, en ben 1,5 jaar lang verslaafd geweest aan World of Warcraft. Alle tijd die ik had besteed ik aan het gamen, ik had zelfs niet eens zin om met vrienden af te spreken omdat ik graag “de wereld wil redden” en met mijn prijzen pronken tegenover mijn online-vrienden.

Nu nog steeds, zit ik elke dag achter de computer. Ik volg ook een game opleiding, maar ik ben niet meer verslaafd aan games omdat ik daar geen tijd voor heb.

Het afkicken van gamen is heel lastig, dat was mij gelukt omdat ik toen stage liep en dat was gewoon te zwaar om beide te combineren.

Als hij online spel speelt, kan je, als je wilt zelf ook dat spel kopen en met hem in dat spel samen gaan spelen en samen levelen. Je kan hem vragen of hij jou wilt boosten.
Die jongen leeft in een ander wereld, maar als je met hem in een online-spel samenspeelt en met hem daar omgaat dan zal de vriendschap ook groeien.
Misschien dat je hem vanuit daar, met hem wat kan afspreken om wat te gaan doen. Uiterraard met vrienden. En als afleiding een chick voor hem regelen, wie weet, als hij interesse heeft (vast wel als zij ook gamed) dan dat hij wat aan zijn uiterlijk wilt doen.
Je kan met je vrienden kleren voor hem kopen, en een scheermes.

Ehm ja. dat is mijn tip. Als je hem in REAL LIFE gaat bezoeken en hem "storen"tijdens het gamen dan is dat voor hem irritant. Maar als je van binnen naar buiten werkt (dus dat zelfde spel koopt wat hij speelt en In-Game met hem samen speelt en praat) dat het communiceren wel makkelijker gaat.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Succes! En hou me op de hoogte.

ik wil alleen zeggen dat me broer ook geen vrienden had ja op wow en al die zooi

zo erg verslaaft dat die zn kamer niet meer uit kwam piste in flessen maar nu is het ook allemaal goed gekomen en heeft die vrienden en werk maar hij blijft raar

blijf met hem erover praten zeg anders van ja als je wat netter uitziet krijg je dadelijk sneller een baan

nou misschien wil hij wel helemaal niet achter zun computer vandaan komen en wil hij alleen maae spelletjes spelen want dan hoeft hij niet sociaal te zijn. Je kan hem wel vertellen dat je het irritand vind dat hij de hele tijd op zyn computer zit weten ze ouders dervan? Wantdan kan je hun ookaanspreken maar vraag eerst maar gewoon of hij een keer wat leuks met jullie wil doen

Wauw thanks! Echt een goede tip.
nou hij speelt allerlei verschillende spelletjes maar de laatste tijd wel meer online ja, valt me op. Ik hou hem zeker in de gaten en als ik echt merk dat hij niet eroverheen groeit uit zichzelf dan zal ik het spel gaan kopen haha

Je bent echt een hele goede vriendin, wist je dat?
Dat je zoveel moeite wilt gaan doen voor hem. Hij heeft echt geluk.

Als hij online spellen speelt, leeft hij idd in dat wereldje en heeft hij daar vrienden,
Verder heeft Nobody echt goede tips (: haha

Aah vind je dat? Bedankt, lief van je :slightly_smiling_face:.
Hij vind het zelf eerder irritant als ik met hem probeer te praten XD

Ik vind het echt heel lief van je dat je zo op hem let. Je zou kunnen proberen met zijn ouders te praten. Werkt dit niet, kun je met jullie vriendengroep een soort van ‘interventie’ doen. Dat klinkt overdreven, maar als hi niet naar jou alleen luistert moet je misschien ‘drastische’ dingen gaan doen.

Hmm, ja, met zijn ouders praten is geen optie die mensen zijn nogal apart en het maakt hun niks uit, ze zien de ernst denk ik niet van een game verslaving. Maar het komt wel goed met hem, als het echt tever gaat dan zal ik maatregelen ondernemen haha