Game verslaving - broer

Lieve meiden,

Ik zit ergens al een tijdje mee en besluit toch maar een topic te openen.
Mijn broer zit 24/7 achter de computer te gamen. Als hij niet aan het gamen is,
is hij chagerijnig en hij kan nooit normaal reageren op alles wat ik zeg en nooit
kan ik een normaal gesprek met hem voeren…
Dit maakt mij heel verdrietig en het lijkt net alsof hij niks om mij geeft

Het klinkt allemaal heel sneu, want het lijkt inderdaad alsof hij alleen maar om zijn
computer geeft. En dit vind ik echt héél erg.

Dus wat moet ik doen? Ik wordt er echt gek van.

Een gameverslaving is heel serieus, en voor zo ver ik weet zijn er ook hulpverlenende instanties die daarop gericht zijn. Dus misschien moet je eens rond kijken op internet om te kijken of hij mogelijk hulp kan krijgen.
En ik weet niet of de band met je ouders goed is, maar als die goed is, is het misschien fijn om hier met ze over te praten.

En ik vond dit, misschien helpt dit je wat op weg: http://www.novadic-kentron.nl/default.aspx?DocumentID=059a3f9f-1d55-4806-97ee-90a607dc737d

Je doet er helaas niks aan. Dat is wat hij leuk vindt om te doen, een andere is alleen maar bezig met bijvoorbeeld voetbal. Je kan wel een keer vragen of hij eens mee wil naar een film of pretpark om hem eens van het gamen weg te halen, maar je bent zijn zusje dus je kan hem niks verbieden. Bij sommige jongens is het ook een fase en zal het wegtrekken wanneer ze echt volwassen worden. Mijn vriend wordt echter 27 en die vindt het nog steeds heerlijk om te gamen, maar die kan ook nog andere dingen doen en wordt dan niet chagrijnig omdat hij niet kan gamen.

Ik denk dat het trouwens wel verstandig is het met mensen in zijn omgeving te bespreken, om te kijken of ze er ook iets van merken, en dat het niet iets is dat je onbewust wat overdrijft omdat je je het persoonlijk aantrekt. Dat is niet aanvallend bedoeld, maar gewoon om te zien of het inderdaad nodig is hulp van buitenaf te zoeken.

Ik lees even mee, want zo is mijn vader dus precies.

Echt hulp heeft hij niet nodig hoor… maar het ligt ook aan de puberteit enzo maar is wel vervelend…

Mijn moeder zegt precies hetzelfde erover! maar ze doet er niet echt iets aan ofzo

btw hij is 17 en ik ben 16.

Ik weet niet of je het programma ‘Van de straat’ kent? Daarin zat ook een jongen met een gameverslaving en er kwam heel goed naar voren hoeveel onbegrip er was van de kant van zijn familie, wat het er niet beter op maakte. Je kan beter eerlijk met hem praten dat je er mee zit, in plaats van zeggen: ‘Je zit alleen maar achter de computer blablabla’. Ook werd er in dat programma duidelijk dat een gameverslaving vaak onderliggende problemen heeft. Die jongen had bijvoorbeeld een hele slechte band met z’n vader en zo ken ik ook een jongen met een gameverslaving die gepest wordt. Ik denk dat je dus beter professionele hulp kan zoeken, wat een gameverslaving is dus een heel serieus probleem met vaak meerdere onderliggende problemen.

Jaa mijn broer lag ook nooit zo lekker in zijn klas, en is ook super onzeker enzo. En omdat ook al zijn vrienden gamen en hij skyped dan ook tegelijk. Dus dat doet hij zegmaar met zijn vrije tijd. Alleen ik wil wel met hem praten maar hij is altijd op zijn kamer en een echte prater is het niet. Dus een zinnig gesprek komt ook nooit voor, tenzij het over games of een over onze cijfers op school gaan.

Ik neem het zeker heel persoonlijk op als hij chagerijnig tegen me doet enzo,
Ook al weet ik wel dat van me houdt… Maar zo voelt dat gewoon niet altijd.

had mijn broer ook heel erg, je zag hem nooit omdat ie altijd op zijn kamer aan het gamen was. maar het is nu weer over. ligt denk ik ook aan de leeftijd want iedereen uit mijn klas is soort van gameverslaafd.

Uh ik had toch nog even een vraagje, mijn vader heeft hier ook vrij veel last van denk ik. En dat kan dus niet ‘aan de leeftijd liggen’. Hij is constant bezig met de computer/telefoon/tv. Zelfs tijdens het eten staat ie soms op en gaat ie gewoon achter de computer zitten om iets aan zijn spel te doen. En als je 'm stoort in een spelletje of de computer afsluit als ie bijvoorbeeld in een spelletje zat (wat mensen dan niet weten) dan wordt 'ie ontzettend boos. Dan scheldt en schreeuwt 'ie echt de boel bij elkaar. Ook is hij heel dominant over de tv en wordt hij boos als ie niet kan kijken wat hij wil. Soms is het zelfs zo erg dat hij dan gaat schelden of in de rondte gaat slaan.
Ik vind het echt heel erg, want hij neemt meer tijd voor zijn spelletjes en zo dan voor mij. En hierdoor krijg ik het gevoel dat ik minder belangrijk voor hem ben. Dat zal wel niet zo zijn, maar ik vind het echt heel vervelend. Weet iemand hier misschien iets meer van?

Op RTL4 krijg je dat nieuwe programma Verslaafd.
Idee om je broer op te geven?

Anders zou ik hem een brief schrijven en deze bij zijn computer leggen.
Schrijf hierin je gevoel en gedachte over zijn verslaving.

misschien van tevoren afspraken maken over wanneer jij en wanneer hij tv mag kijken? het is hier ook altijd oorlog over de tv en ik vraag al tijdens het eten bijvoorbeeld of ik een programma mag kijken zodat ik zeker weet dat mn vader niet stiekem de afstands pakt.

Was die reactie op mij, always?
Het probleem is dat mijn vader echt z’n zin doordramt. Nee nee nee. Dan gaat ie schreeuwen en als hij 't niet meer heeft verkoopt ie gewoon een klap.

Ja, ik ken ook iemand die echt heel erg game verslaafd is. Hij zat er ook letterlijk dag en nacht achter, hij speelde een een of ander spel waarmee je 's nachts ook online moest komen om afspraken te maken ofzo… Hij had ook helemaal geen sociale contacten meer en hij kon de hele dag nergens anders aan denken als aan dat spel. Maar ja, die ouders zagen ook in dat het echt helemaal mis was. Dus toen kwam die vader kwam 's nachts een keer binnen of hij niet ging slapen. Maar die zoon werd helemaal agressief toen en begon met alles te smijten en hij heeft zijn vader toen geslagen.
Maar ik weet niet hoe erg het met jou broer is, maar die jongen hebben ze toen echt ‘opgesloten’. Hij mocht toen de eerste tijd niet meer gamen en werd daar ook echt streng op gecontroleerd. Nu gaat het wel beter met die jongen gelukkig.
Hij heeft nu ook een vriendin en hij is van die verslaving af. Maar zien jouw ouders dan wel hoe ernstig het is? Of nemen die het niet echt serieus?

Zo erg is het ook weer niet met mijn broer, hij wordt wel boos soms als we hem storen
en kan al helemaal nooit komen als hij midden in een game zit. Dus helpen doet hij niet als ik
om iets vraag. Verder zie ik hem bij het eten en als hij wat drinken haalt.

Mijn moeder probeert altijd wel te zorgen dat hij andere dingen doet, gewoon afspreken met vrienden
of dat hij even een avondje op de bank tv komt kijken ofzo. Dat doet hij af en toe nog wel is.
Mijn ouders zijn gescheiden en om t weekend zijn wij het weekend bij onze vader,
daar hebben we geen computer met zijn games maar dan zit hij letterlijk de hele dag
achter zijn telefoon allemaal filmpjes te kijken over games… en ook letterlijk de heeeele dag.

Aww dat is ook echt heel vervelend! Maar wat zegt je moeder hier van ?

Misschien moet je eens samen met je ouders gaan praten en eerlijk zeggen hoe vervelend je het vindt. Misschien dat zij nog een oplossing hebben of anders gewoon verbieden om te gamen. Is misschien helemaal niet leuk voor je broer, maar wel het beste.

Ik weet verder niet hoe je gezinssituatie is en of je er met je moeder/ander familielid over zou kunnen praten (op een rustig moment etc. etc.), anders zou ik het er in elk geval met een buitenstaander over hebben. Ik vind dit soort dingen altijd lastig in te schatten zo via internet, maar het klinkt alsof er een serieus probleem is.

(Sorry TS voor het off topic gaan ;S)