Friends with benefits terwijl ik verliefd ben

Mijn zoooooveelste topic, sorry guys! Ik wil het gewoon ontzettend graag van me af schrijven, dat lucht altijd zo op… En misschien zijn hier mensen die ongeveer hetzelfde meegemaakt hebben en mij kunnen helpen door hun ervaringen te vertellen? Tot nu toe weet ik dat de mensen die dit nooit meegemaakt hebben me niet zullen begrijpen. Dat is ook niet erg, ik had het ook niet begrepen als het niet over mij ging…

Ik vind al meer dan twee jaar een jongen leuk, die de afgelopen 3 jaar ook een ontzettend goede vriend voor me is geweest. In die tijd heb ik niets laten merken, waarna hij een lange serieuze relatie had met iemand anders. Vorige zomer is dat (eindelijk) uit gegaan en heb ik met hem gezoend. Daarna heb ik hem verteld dat ik hem leuk vond maar hij heeft mij duidelijk gemaakt dat dit niet wederzijds was. Hierna was ons contact minder en sprak ik hem buiten het stappen eigenlijk nooit meer.

Ik kreeg hem alleen niet uit mijn hoofd, elke zaterdag hoopte ik hem te zien, en als ik hem zag stond ik te knikken op mijn knieën, het wende nooit. In maart heb ik hem gewhatsappt, ik vroeg hoe het met hem ging en wanneer we weer eens samen gingen stappen. Dit was het begin van elke dag whatsappen, meerdere keren stappen met een klein groepje vrienden. Begin mei zoenden we weer en appten we nóg meer. Ik durfde niet om duidelijkheid te vragen, was te bang dat hij me weer zou afwijzen en het was zo leuk juist! In één van onze gesprekken vertelde hij mij dat hij niet klaar was voor een serieuze relatie, hij vertrouwde zichzelf niet (vaker vreemd gegaan) en wilde geen meisjes meer pijn doen. Het was echt een ontzettend goed gesprek. Weken later, na weer vele gesprekken, spraken we met zijn tweeën af, dit was op hemelsvaartdag. Ik was dat eerdere gesprek al bijna weer vergeten, het leek zo goed te gaan! Die avond dat ik bij hem was was het echt heel leuk, het is geen moment ongemakkelijk geweest en we hebben zo ontzettend veel gelachen en ook serieuze gesprekken gevoerd, er is toen niet meer gebeurd dan zoenen en hij probeerde dit ook niet (hij wist dat ik geen ervaring had, hij heeft juist teveel ervaring). Ik ben nog nooit zo happy in slaap gevallen als toen ik na die avond weer thuis was.

Echter, de dag erna was ons whatsappcontact echt anders. En toen ik de dag erna weer wakker werd had ik een appje van hem dat het voor hem nu niet goed voelde en dat we beter vrienden konden blijven. Ik was ontzettend overstuur toen, ik wilde hem absoluut niet kwijt. Ik heb nog om duidelijkheid gevraagd, maar hij wist niet precies wat het was, het voelde gewoon niet ‘juist’. Die week erna heeft hij nog best veel contact gezocht, wat ik niet goed snapte, maar wel heel fijn vond. Maar dat werd steeds minder en op een gegven moment sprak ik hem niet meer.

Ik heb toen heel goed nagedacht over wat ik dan eigenlijk had verwacht, of wat ík zou willen. Een serieuze relatie met hem is eigenlijk onmogelijk, ik zou elk moment bang zijn dat hij vreemd zou gaan en volgend jaar wil hij studeren in den Haag, wat voor mij heel ver is, daar gaat in augustus ook wonen en ik wil absoluut geen verre afstandsrelatie, dat weet ik zeker. Maar toch miste ik hem zo verschrikkelijk, onze gesprekken, maar ook het bij hem zijn, in zijn armen liggen… En toen heb ik hem dat twee weken geleden gappt in een dronken bui… Dat ik niet uit was op een serieuze relatie met hem, maar dat ik ons vontact zo miste en dat ik het gewoon graag leuk wilde hebben zolang het nog kon. Hij reageerde hier verstandig genoeg de volgende dag pas op, en toen hebben we er goed over gepraat. Hij miste mij ook echt, maar wilde zich absoluut niet binden. Toen hebben we afgesproken dat we een soort van friends with benefits zijn. We mogen dus alles doen wat we willen, maar hebben altijd elkaar. Sindsdien appen we weer zoals eerst, en dat voelt heel fijn!

Vorige week hebben we goed gepraat over verder gaan dan zoenen enzo, en hij was zo ontzettend lief voor me, hij bleef maar doorgaan dat hij nooit iets zou doen wat ik niet zou willen en het dan ook echt zou moeten zeggen enzo. Vrijdagnacht hadden we buiten gemeet na het stappen, eindelijk weer gezoend en leuk gepraat. Verder heeft hij niets geprobeerd maar hij zou zaterdag na het stappen ook bij mij komen omdat ik die nacht alleen thuis zou zijn. Hij vroeg of hij bij mij mocht slapen, dat hij zich echt zou gedragen maar gewoon naast mij wakker wilde worden. Dat vroeg hij zo lief dat ik ja heb gezegd. Zaterdag sliep hij dus inderdaad bij mij, en hebben we het super leuk gehad. Het was echt heel gezellig. We zijn wél verder gegaan en eigenlijk nog verder dan ik van plan was toe te laten maar ik voelde me zo op mijn gemak bij hem en t voelde allemaal zo goed met hem dat ik er geen spijt van heb.
Ook nu was hij weer heel lief voor me, en heeft hij zoveel lieve dingen gezegd.

We appen nu nog steeds veel en hij heeft gezegd dat hij t echt heeeel leuk met me vond maar dat hij het wel belangrijk vond dat het duidelijk zou blijven dat we geen relatie hadden. Ik lach dat weg en zeg dat hij zich écht geen zorgen hoeft te maken, maar ondertussen word ik alleen maar verliefder op hem. Ik blijf bij mijn punt, ik wil geen relatie, hij gaat bijna verhuizen en hij is niet te vertrouwen, klaar. En ik kan ook echt niet zonder hem, dus eigenlijk is dit de ideale oplossing. Maar hij spoort mij juist aan om straks in Spanje jongens te gaan versieren terwijl ik bijna moet kotsen als ik denk dat hij met iemand anders zoent of meer.

Morgen ga ik op vakantie, en ik ben ook echt van plan om dit als vrijgezel te gaan doen, al voelt dat niet helemaal zo. Ik zie hem de komende twee weken dus niet, en ik ga hem echt missen. Hij mij ook zegt hij maar daar twijfel ik dan weer over… Pff ik denk echt teveel na sinds dit hele gebeuren.

Dit was mijn verhaal eigenlijk, sorry dat het weer zo lang moet zijn enzo :’)

-----------

Update 29 juli

Ik ben op vakantie geweest en me daar als een losgeslagen vrijgezel gedragen. Ik denk dat ik dat nooit had gedaan als dit hele gedoe er niet was en heb er best veel spijt van, maar kan het helaas niet echt terug draaien. Hij appte opeens nog meer dan normaal toen ik in Spanje was en zei ineens dat hij me miste en graag bij me wilde zijn. Na mijn vakantie heb ik hem twee keer gezien, twee weken geleden op een vrijdag, toen kwam hij speciaal voor mij naar de kroeg waar ik toen was. Dit was echt een super leuke avond, hij heeft me gezoend waar zijn vrienden bij waren (die niets van ons wisten/weten) en trok mijn aandacht toen het liedje ‘all of me’ van John Legend werd gespeeld. Die avond begon ik te twijfelen, de emotionele afstand zeg maar werd ineens zo klein. Die afstand die ik voor de veiligheid bewaarde was een beetje weg.

Die maandag erna ging ik naar hem toe, toen heb ik voor de eerste keer seks gehad. Het voelde gewoon zo ontzettend vertrouwd, ik heb er ook geen spijt van. Daarna hebben we nog een uur oid bij het water gezeten en gewoon super fijn gepraat en gelachen. Op die moment ben ik het gelukkigste meisje ter wereld en is er geen plek op aarde waar ik liever wil zijn. De dinsdag daarna ging hij op vakantie en dat is hij nog steeds. Voor nu nog twee weken… Lang dus :frowning_face:. Hij appt me veel, en hij is ook steeds liever, hij kan mij random 's nachts een berichtje sturen dat hij me mist, dat hij me graag bij zich wilde hebben, etc. Hij zei dat hij zodra hij terug was naar me toe zou komen. Ik ben het weekend van 15/17 augustus alleen thuis en zei dat hij de 15e of 16e wel mocht blijven slapen. Hij vroeg of t ook allebei mocht. Hij had het helemaal in zijn hoofd, konden we zaterdag gewoon chillen, 's avonds pizza bestellen, daarna vier ik mijn verjaardag voor een groepje vrienden, en daarna blijft hij weer slapen. Ik heb ja gezegd, maar again… Die afstand!! Ik kan het ook niet afwijzen, ik ben zo benieuwd hoe het is als we zo lang samen zijn. Maar dit voelt niet meer dan friends with benefits en hij maakt me in de war. Ik wil er niet over praten, want ik ga er vanuit dat hij dat wel zou doen als hij echt van gedachten zou veranderen. En daarbij woont hij over een paar weken in Den Haag, ik kan het niet nu nog gaan verpesten… Arghh…

^ weet ik, daar heb ik iets gepost laatst maar ik weet ook gewoon niet zo goed wat ik ermee moet. Ik zoek eigenlijk gewoon iemand die iets soortgelijks heeft meegemaakt, of iemand met ontzettend goed advies ofzo, ik ben gewoon een beetje in de war zeg maar.

Oh jeetje, wat lastig. Ik denk dat je voornamelijk heel realistisch moet zijn. Ik snap wat je bedoeld, I mean, je krijgt op deze manier juist de aandacht van hem die je wil en als hij daar geen labeltje ‘relatie’ op wil plakken, vind jij dat prima. Echter gebruikt hij je min of meer, spoort je aan met anderen wat te doen, zodat als hij iets met anderen doet, jij daar net zo over hoort te denken.
Ik snap dat het superlastig is, maar ik ben het ook eens met Incognito: dit gaat niet werken. Ik zou als ik jou was de voor en nadelen eens op een rijtje zetten van hier mee doorgaan en stoppen, ik snap dat die jongen veel voor je betekent, maar straks heeft hij een andere fwb of vriendin en laat hij je gewoon vallen, want hij zit nergens aan vast. Ik weet niet of je dat jezelf wel aan moet doen.

Jij wordt steeds verliefder en het is duidelijk dat hij geen relatie wil. Ik zou ermee stoppen, hoe moeilijk het ook is. Het laatste wat je wil is met ruzie uit elkaar gaan. Ik snap dat het heel fijn voelt zo, maar dit blijft wss niet goed gaan.

Mjaa ik zeg dit als buitenstaander, dus ik kan het ook verkeerd opvatten, sorry.

Maar alvast heel veel plezier op vakantie!!

^dankjewel! Ik weet dat jullie gelijk hebben en dat dit niet gaat werken als fwb, dat hoor je te doen zonder gevoelens en nouja, die zijn er dus wel. Maar ik denk niet dat hij me zomaar laat vallen want die gevoelens moeten er toch ook wel een beetje van zijn kant zijn? Het voelt zooo goed en fijn als we met zijn tweeën zijn en dat zegt hij ook steeds. We kennen elkaar ook al te lang en te goed om elkaar nu veel pijn te gaan doen. Al hoewel, uiteindelijk gaat dit me vast wel pijn doen…

Die was voor nobodyknows trouwens. Maar geldt ook wel voor hierboven haha. Ik weet niet of ik kan stoppen, toen we niet praatten was ik echt ongelukkig, nu voel ik me weer helemaal goed en blij. Hij is echt mijn drugs ofzo… En ja, dankjewel!

Ik heb niet echt geweldig advies, maar stop ermee! Jij ‘gebruikt’ deze situatie om alsnog bij hem te zijn maar je verdient zoveel beter,iemand die echt om je geeft, hij is gewoon op zoek naar iets tijdelijks. Ik zou er dus mee stoppen, hoe goed het ook voelt. Zodra hij iemand anders heeft gevonden waar hij wel een relatie mee wil, komt de klap nog harder!

Stoppen met iemand is nooit makkelijk, helemaal niet als je diegene leuk vindt. + het kost enorm veel tijd voor je er overheen bent. Ik denk dat je voor jezelf moet beslissen of jij met deze situatie kan leven, wetende dat het niet meer wordt dan het nu is en tot die tijd lekker geniet samen met hem, of dat je er beter nu mee stopt voor je verliefdheid nog erger uit de hand loopt en hij er misschien op den duur (evt. onverwachts voor jou) klaar mee is.
Het klinkt alsof hij je wel echt een leuk meisje vindt, maar als hij echt gevoelens voor je had zou hij je nooit aansporen tot met andere jongens zoenen ed. op vakantie. Meer dan vriendschappelijk zal het dus niet zijn, als hij je leuker vond dan dat, had hij je denk ik wel voor zichzelf geprobeerd te houden.

Ik ook denk dat je hier beter mee kunt stoppen. Hoe moeilijk het ook is, heb het idee dat je anders ontzettend gekwetst gaat worden en dan zit je met de gebakken peren.

Friends with benefits werkt niet als je verliefd bent, en je kunt het beter nu aangeven en gewoon vrienden blijven dan gekwetst worden en elkaar helemaal niet meer spreken lijkt me zo.

Oja, ik spreek uit ervaring.

Bedankt voor jullie reacties! Ik wist van te voren dat dit het advies zou zijn en ik weet ook dat dit het beste is wat ik kan doen. Maar tegelijk weet ik dat ik het niet kán. Ik heb nog een maand om het leuk te hebben, om herinneringen te hebben waar ik twee jaar lang alleen maar over kon dromen zeg maar. In mijn verhaal lijkt het ook een jongen die gewoon seks wil en verder niet, maar dat is niet zo, ik wilde dat ik heeeel goed kon verwoorden hoe het is als we samen zijn zijn en hoe híj is, maar dat is gewoon niet met woorden uit te drukken ofzo. Heel heel heel stiekem hoop ik ergens dat hij zo meer gevoelens voor me krijgt. Maar ik weet hoe dom en naief dat klinkt. En als dat zou zijn, wat dan nog? Zit ik nog steeds met mijn eigen issues over wel of geen relatie. Ik denk dat ik het nu laat voor zolang het kan, omdat ik niet anders kan. En ook dat klinkt stom, ik weet het. Maar ik wil het gewoon zo graag leuk hebben.

Ik heb al eerder op je gereageerd en ik blijf bij mijn standpunt: Stop hiermee.
Voor voelt het heel fijn omdat iedere keer dat je (nog) bij elkaar bent leuk is en je het zo aanstelt. Maar dit gaat een keer en de kans is groot dat dat snel is eindigen.

Ik kan het niet…

Vertel hem de waarheid, en verwijder hem overal.
Je eerste keer moet speciaal zijn. Hij wil geen relatie, en jij bent wel verliefd. Het is geen eerlijke situatie. Als hij later er mee stopt ben je alleen maar meer gekwetst.
Hoe eerder je stopt hoe beter. Tuurlijk doet het pijn, maar als je langer wacht doet het alleen maar meer pijn.

Nee Nee Nee Nee Nee. Geen FwB als 1 van de 2 verliefd is, hell no. Dom plan, gaan jankbuien van komen, je word gekwetst, jemig alsjeblieft zeg, gewoon niet doen.

Hem overal verwijderen is sowieso geen optie, daarvooZijn we veel te goed bevriend, hebben we veel te veel dezelfde vrienden en kom ik heb tevaak tegen. Wil ik ook echt niet, ondanks dit gedoe enzo, die vriendschap is me heel dierbaar. En nouja die relatie wil ik ook niet. We hebben nog een maand, dan stopt t voor het grootste gedeelte sowieso. En de eerste keer moet speciaal zijn… Ja, vind ik ook. Ik heb ook nog geen seks met hem gehad. En toch, met hem zou ik het wel willen. Niet alleen omdat ik nou zo verliefd op hem ben, maar vooral omdat ik me zo op mijn gemak voel bij hem, en t was zo leuk en grappig en gezellig. Het is zo moeilijk uit te leggen aan anderen, al helemaal als ze t niet al twee jaar volgen en hem niet kennen enzo haha.

Meis, er wordt hier heel goed advies gegeven en dat is wat je wilde. Maar je luistert er niet naar? Dat hoeft natuurlijk ook niet, maar dan had je net zo goed niet om advies hoeven vragen. Ik bedoel dit absoluut niet gemeen, maar ik wil je laten inzien dat je er beter wél naar kunt luisteren. Je denkt niet zonder hem te kunnen, maar geloof me, als je echt je best doet kan je dat wel! Probeer die gedachten van ‘ik kan niet zonder hem’ eens te laten varen, want hoe vaker het je jezelf verteld, hoe meer je erin gaat geloven. Ik snap heus wel dat dit heel moeilijk voor je is, maar het gaat niet werken zo. Als je langer doorgaat zal het je waarschijnlijk alleen maar meer pijn gaan doen. Probeer er nog eens goed over na te denken.

Weet ik, misschin heb ik dat wel nodig, advies krijgen en dan beseffen dat ik dat toch niet ga doen. En ik snap het advies wel en had dit zelf ook gezegd tegen iemand hier, maar het is allemaal zo makkelijk gezegd voor buitenstaanders snap je?

Ik ben geen buitenstaander, ik heb hetzelfde meegemaakt. Maar ik wou wel luisteren naar het advies van anderen, en zag wel in dat dit hoe dan ook pijnlijk voor mij zou worden. Dus overal van verwijderd, ondanks de ‘‘goede’’ vriendschap, en check dit; ik ben er over heen gekomen. Na een jaar, dat wel, maar toch.

Ik denk dat iedereen wel eens een liefde heeft gehad wat niet mogelijk is. Of het kent hoe het is om iemand los te laten. Iedereen weet hoe enorm lastig dat is.
Het is echt het beste, en de eerste tijd is super moeilijk en wil je niks liever dan terug naar hem gaan.
Maar hoe langer je wacht, hoe meer pijn het doet.

Zoals Rosedaley zegt, het duurt echt lang voordat je over iemand heen bent. Dat kost niet een paar dagen.
Je moet ook moeite doen om hem te willen vergeten. Je kan jezelf wel wijsmaken dat je niet zonder hem kan. Maar ik weet zeker dat jij het wel kan.