Forever. (V)

Ik doe de deur open en klop de sneeuw van me af. Ik ril. Het is koud buiten, -1 graden maar. Binnen zit mijn moeder al te wachten aan de keukentafel, met een lekker kopje thee. Ik ga tegenover haar aan tafel zitten.
‘Vandaag de laatste dag,’ zeg ik droog, terwijl ik haar strak aan blijf kijken. Mijn moeder haalt haar schouders op.
‘Niet mijn schuld, die van je vader, die heeft werk ik Tilburg.’ Opeens word verschrikkelijk kwaad op mijn moeder. Ze is zelf accoord gegaan met de verhuizing.
‘Je kon toch ook néé zeggen,’ Zeg ik als ik zie dat mijn moeder verder wil praten.
‘Dan werd je vader werkeloos!’ Schreeuwt mijn moeder tegen me. Ik schrik van mijn moeders woorden. Werkeloos? Dat wist ik niet, ik dacht dat altijd alles op rolletjes liep, tot de verhuizing dan.
‘We hadden alles toch goed voor elkaar?’
‘Ja, tot je vader z’n baan kwijt raakte, in tilburg kan hij alleen nog zo iets vinden.’
‘Kan hij dan niks anders doen?’ Mijn moeder wil een arm op mijn schouder leggen maar kwaat sla ik hem weg.
‘Ik vraag wat!,’ roep ik boos.
‘Meis, dat ligt allemaal heel ingewikkeld, leg je eigen er nou maar bij neer, ga anders naar het café om afscheid van je vrienden te nemen, ik leg de volgende spullen wel in de verhuiswagen.’ Ik ren naar de gang en trek mijn jas van de kapstok, in gedachte verzonken fiets ik naar het café.
Ik wordt uit mijn gedachte gehaalt door het luide getoeter van een auto. Ik schrik op. Was ik nou door rood gereden? Ik kijk achterom waar ik een groep mensen boos naar me zie kijken, ja dus.
Gelukkig ben ik snel bij het café aangekomen. Ik zie dat mijn vriendje Noud binnen zit. Hij vrolijkt me altijd op, dat kan ik nu wel gebruiken.
‘Schatje!,’ roept Noud als hij me binnen ziet komen. Hij staat op en geeft me een knuffel. Opeens barst ik in huilen uit, of ik wilde of niet. Noud geeft me een kus.
Met een betraand gezicht kijk ik in Nouds ogen. Ook Noud heeft gehuild, zie ik nu. Vanaf morgen moet ik hem keihard missen, besef ik nu. Bij die gedachte begin ik weer te huilen, er komt geen einde aan.

Spelfaudten…
Ik word
Jij wordt
Hij wordt

spelfouten, niet faudten x’]

Dat was expres, maar dat snap je zelf ook wel denk ik x]?

ow, zal er op letten

Net zoals accoord, werkeloos, kwaat. Zullen er vast meer in zitten.

Oeps!
Ik let er eerlijk gezegt niet zo veel op:$
zal ik vanaf nu wel ff doen

Upp!

wnr ga je weer verder schrijven ?