First world problem over jongen die mij leuk vindt

Hee meiden,

ik zit in een situatie waarin ik heel veel over twijfel. Er is een jongen die mij leuk vindt. Er is helemaal niets mis met hem in mijn ogen. Hij is een jaar ouder (17), hij heeft een bijbaan, een opleiding, hij is lief en heeft humor. Het enige wat me in de weg zit is de aantrekkingskracht qua uiterlijk. Om het maar even in your face te zeggen, ik ben het soort meisje dat de brede, knappe, stoere, player gasten achter haar aan krijgt, maar nooit de lieve, zacht jongens. En ik ben blij dat het nu wel een keer gebeurd. Maar hij heeft precies dezelfde lengte als mij (ik wil nog weleens 15 cm hakken dragen) en hij ziet er wat onzekerachtig uit. Mijn hele omgeving kent mij ook als dat gekke wijf dat op een bepaald soort jongen valt en dat is absoluut niet iemand die er niet altijd tiptop en vol zelfvertrouwen bij loopt. Om nu maar even kort te zeggen waar ik mee zit. Kan die aantrekkingskracht nog komen, alhoewel ik nooit op de ‘lieve’ jongens qua uiterlijk val? Het is eerlijk waar een first world problem, maar ik zit ermee omdat ik absoluut verliefd ben op zijn innerlijk. Ik speel momenteel ook hot and cold, omdat ik niet weet wat ik wil en ik zie aan hem dat hij mij niet begrijpt. :’) Ik hoop trouwens ook dat als iemand ervaringen heeft, dat die hier worden gedeeld, daar zou ik heel veel aan hebben!

x.

als je al verliefd bent op z’n innerlijk waarom twijfel je dan nog? uiterlijk is echt niet alles! wat maakt type uit als jij op die jongen bent en hij op jou? niet teveel denken :slightly_smiling_face: gewoon genieten

Dat vraag ik mezelf dus ook af. Ik wil niet zo zijn, maar uiterlijk is echt belangrijk voor mij. Als ik hem in het echt zie dan voel ik me niet genoeg aangetrokken tot hem, en dat vind ik zo kut.

Het is dus eigenlijk niet dat ik hem lelijk vind, maar alleen die aantrekkingskracht mist.

Klinkt alsof je dus nog niet zeker bent of je wat met hem wilt. Doe dat dan ook niet. Misschien eerst meer gaan daten? Wie weet komt die aantrekkingskracht nog wel.
Daarnaast: wat maakt het uit wat mensen denken? En ik draag ook regelmatig hakken waardoor vriendjelief kleiner is.

Vind ik een heel goed idee om meer te daten. We hebben nog maar één echte date gehad, verder zie ik hem vaak op werk en praten we iedere dag/nacht met elkaar. Ik vind het alleen wel heel eng om weer op een date te gaan ghehe… Ik haat het als ik iets niet in controle heb.
En je hebt gelijk, dom van me om aan mijn omgeving te denken. Het is alleen al iets heel raars en zogenaamd sletterig om als meisje uit mij cultuur (ben verder christelijk, maar de mensen uit mn cultuur zijn beetje shitty) wat te hebben met een Nederlandse jongen (en uberhaupt om een vriend te hebben…). En daar heb ik totale schijt aan. Dan zal ik ook maar schijt in andere opzichten moeten hebben. (: Mijn gezin is heel open en ze vinden jongens stuff en vriendjes juist leuk voor mij en dat telt denk ik.

ik denk eigenlijk dat het nog wel kan komen, maar dat zou dan wel snel gebeuren lijkt me en anders ook gewoon niet meer.
Zelf ben ik niet per se verliefd geworden op het uiterlijk van mijn vriend en tot ik hem ontmoette viel ik op een ander type jongen (als ik al een type had), inmiddels vind ik hem absoluut de knapste jongen die ik ken. Maar wat ik zei, dat groeide heel snel bij mij

Oke duidelijk. Gewoon aankijken of die aantrekkingskracht nog komt en anders zal ik gewoon vrienden moeten blijven…

Iedereen iig bedankt voor jullie reactie, ik heb er echt wat aan! (:

Haha, ik reageer toch nog even want ik heb hetzelfde gehad.
Scharrelde wat met een jongen die nja, nou niet de allerknapste is en ook niet echt weet van aanpakken met een meid. Hij zegt lieve dingen, maar van afspreken etc. komt het niet zo snel.
Ik werd ook verliefd op zijn innerlijk, hij was echt gewoon perfect met de dingen die hij zei maar inderdaad, als ik hem zag/zie dan had ik geen aantrekkingskracht tot hem. Heb wel met hem gezoend en zn vrienden namen mij ook een tijdje ‘zijn vriendinnetje’, maar door zijn onzekerheid (wat ik totaal niet heb en dus ook niet zo’n jongen zou moeten hebben) is er nooit wat van gekomen.

En zoals jij zelf ook zegt, kijken of het nog komt en anders laten bij wat het is.

Dit is (helaas) tussen mij en hem ook het geval…

Dankje voor je reactie livelovelaughx. Ik heb de afgelopen paar dagen/nachten non stop met hem gepraat. En hij heeft me zelfs ‘zijn meisje’ genoemd… Ik heb hem vandaag na een week weer gezien (we hadden niet afgesproken, hij is een collega). En ik voel de aantrekkingskracht gewoon niet… Via internet praten we alsof we getrouwd zijn, maar in het echt krijg ik een ongemakkelijk gevoel en komen er niet zoveel woorden uit mijn mond. Ik vind het zo kut, maar zijn uiterlijk is t gewoon niet voor mij. Ik ga nog even aankijken, maar ik moet wat minder met hem gaan praten. Ik ben nu al te ver gegaan om hem niet te kwetsen en k voel me daar zo kut over. :frowning_face:

Weet je zeker dat je hem echt niet leuk vind? Het lijkt me nogal bot om te denken dat je niks met hem moet beginnen omdat hij niet het uiterlijk heeft wat jij bij je vriendje in gedachten hebt. Hij kan er ook niks aan doen dat hij er op een bepaalde manier uit ziet. Als jij hem echt leuk-leuk vindt om wie hij is, dan moet niks je laten stoppen. Als je zeker weet dat je hem echt niet leuk vindt, dan moet je hem laten gaan en vooral niet doorgaan met dit soort gesprekken. I’ve been there.

het innerlijk is al perfect zeg je, dat kun je ook niet veranderen.
Uiterlijk wel! naar de kapper, ga met hem kleren kopen, sporten zodat hij wat gespierder wordt (gewoon zeggen dat je het ‘leuk’ vindt om samen te sporten, en dan er voor zorgen dat hij gespierd wordt hihi)

ga voor hem!

Ik had ook een vriendje waarvan zijn uiterlijk niet geweldig was , maar innerlijk wel een schatje , uiteindelijk hebben we maar 2,5 maanden gehad omdat ik toch het uiterlijk / de aantrekkingkracht ook heel belangrijk vind . Maar dit is bij iedereen denk ik anders

hmm same here, ik date nu met DE ideale jongen maar ik mis die aantrekkingskracht ik die ik bij mn “bad guy” exen wel had

Ik weet zeker dat ik zijn innerlijk leuk vindt. Ik heb vandaag nog met een vriendin over mijn situatie gepraat. Zij vindt t ook een moeilijke situatie. Ze zegt ook, zijn innerlijk is helemaal goed, maar inderdaad, hoe hij er uitziet is niet bepaald knap. Hij is zelf niet lelijk, maar zoals ik vgm al had gezegd. Hij is even lang en ziet er wat onzeker uit. Iets wat totaal niet bij me past. Andere vriendinnen van mij zeggen dat ik ervoor moet gaan en daarna kijken wat ik ermee aan moet. Maar straks hebben we wat en vind ik het niks, dan doe ik hem nog meer pijn dan dat ik nu zeg dat het niks wordt…

Ik kan me voorstellen dat dit onzettend arrogant overkomt, maar ik zit ermee dat het uiterlijk minder is dan ik me bij een vriend had voorgesteld. Ik wil zoooo graag dat die aantrekkingskracht komt, maar hoe de fuck kan ik iemand aantrekkelijk gaan vinden?

Hij is al naar de kapper geweest haha, dat zie er al beter uit. Zijn kleding kan ermee door. Maar inderdaad, z’n lichaam kan beter. Na de vakantie begint hij met sporten. Maar ik kan hem helaas niet langer maken. :’)

nou kijk ik heb een probleempje ik ben nu bijna een half jaar weer single maar ik heb er nou alweer strond genoeg van! haha en het raare is ik vind nu 4 mensen leuk

en nou weet ik niet of het gewoon zo is omdat ik heel graag een vriendje wil of dat het echt is… en ik werk samen met een van de 4 achter de bar en dan gaan we wel eens s´avonds wat drinken (en geloof me er gaat dan behoorlijk wat in

) dan zoent hij altijd met een vriendin van mij

maar als ik alleen met hem ben dan dan flirt hij veel en zit hij aan me (niet dat ik dat heel erg vind

) maar toch ik snap het niet meer en ik snap mezelf niet meer kan iemand mij helpen please

kijk en die ene die achter de bar werkt en een andere die zijn niet echt heel knap ofzo maar heel leuk en lief maar nu weet ik niet wat ik moet doen help please ?! alvast bedankt x

Zo herkenbaar dit verhaal. Ik val dus ook altijd op de ‘players’ en ‘foute jongens’. Laatst had ik dus besloten om niet meer met zulke jongens uit te gaan en toen er een keer een ‘lieve’ jongen (maar niet zo’n hele knappe) met me wilde afspreken, heb ik dit gedaan. Ik bleef maar mezelf inwrijven; zijn innerlijk is mooi. De buitenkant is maar de buitenkant. En toch, na een paar keer had ik al geen zin meer om weer af te spreken omdat ik nooit de behoefte had om hem te knuffelen en te zoenen. Ik ben erachter dat ik dus uiterlijk haast net zo belangrijk vind als het innerlijk. Heel ‘laag’, ik weet het… :bored:

Pff ja precies dit dus. Ik heb nu zo’n beetje iedereen om raad gevraagd. De ene helft zegt spreek met hem af. De andere helft heeft geen idee wat voor raad ze me moeten geven. Maar ik weet niet wat ik wil en en ik ben ook ontzettend ‘laag’ ik kan me niet over zijn uiterlijk heen zetten.

Als je iemand sympathiek vindt, dan kun je vrienden zijn. Pas als je iemand sympathiek én aantrekkelijk vindt, kan er een goede relatie uit voortkomen, volgens mij.