[fanfictie verhaal] Femke Argentum.

Voorwoord;
Deze fanfiction gaat over een meisje genaamd Femke die in haar 3’de jaar op Zweinstein zit. Ze hoort bij Zwadderich, en heeft en hekel aan alles wat niet bij Zwadderich hoort, modderbloedjes, halfbloedjes en dreuzels (ze is zelf dus een volbloed). Ze zit in hetzelfde jaar als Harry, Ron en Hermelien, waar ze helemaal niks van moet hebben. Tot dat ze strafregels moet schrijven in het zelfde lokaal als George Wemel, en ze opeens heel veel optrekt met de Griffoendors.

‘Schatje, je moet je hutkoffer nog inpakken, ik wil vroeg vertrekken. Je vader en ik willen niet weer tussen al die halfbloedjes, modderbloedjes en bloedveraders staan.’ zei mijn moeder. Ik knikte, zelf wilde ik dit namelijk ook niet. Gatver nee zeg, ik vond het al erg genoeg om in de grote zaal te zitten. Eenmaal op mijn kamer aangekomen zocht ik naar mijn toverstok, en al mijn nieuwe spullen die ik gisteren had gekocht. Ik kon toch niet net als de Wemels twee jaar hetzelfde gewaad aan? Dacht het niet. Dieren hoefde ook niet mee, want daar had ik een hekel aan, behalve Terzielers dan. Zou ik de enige zijn die ze kon zien van Zwadderich? Ik had geen idee wie iemand had zien sterven en wie niet. Zelf had ik mijn broer zien sterven, toen ik 10 was.
Toen eenmaal alles in mijn hutkoffer zat, sleepte ik hem twee trappen naar beneden, en liet hem met een plof op de grond vallen. ‘Doe je jas aan, dan gaan we oké?’ zei mijn vader haastig, die waarschijnlijk dezelfde reden had als mijn moeder, dat hij optijd wilde zijn. Ik trok mijn zwarte jas aan. Had ik mijn handschoenen en sjaal eigenlijk wel in mijn hutkoffer gedaan? Waarschijnlijk wel.
Het was maar een kwartiertje lopen naar het station van London, en eenmaal daar aangekomen pakte ik mijn hutkoffer over van mijn vader (ik ging dat ding echt niet zelf dragen hoor!), en zocht naar perron 9 3/4. ‘Perron nummer 8, 9, aha daar.’ hoorde ik een bekende stem zeggen. Ik draaide me om, ‘Oh, hallo Draco. Ook al zo vroeg?’ zei ik toen ik zag dat het Draco was. Hij knikte en legde uit dat hij niet tussen al die modderbloedjes wilde staan. ‘Wie wel?’ zei ik lachend. Gelukkig stond de trein er al, en konden we beide meteen instappen. Ik nam afscheid van mijn ouders, en stapte dus in. We liepen helemaal naar de achterste wagon, waar de Zwadderaars altijd zaten. Draco begon te praten over zwerkbal, dat we dit jaar toch echt wel moesten winnen. Vorig jaar hadden we verloren van Griffoendor in de finale, omdat onze wachter niet kwam opdagen (daarna ook nooit meer gezien trouwens). Na een kwartier over zwerkbal te hebben gepraat liepen er wat mensen de trein in. Draco en ik deden de deur van onze wagon open, en keken wie het waren. ‘Alweer die bloedveraders en dat modderbloedje.’ zei Draco. Ik maakte een kots geluid, en deed de deur van de wagon dicht.

Lijkt me lastig om zoiets te schrijven, je met heel veel dingen rekening moet houden die al in de boeken zijn beschreven. Maar ik vind het tot nu toe wel leuk (en een heel leuk idee!!), dus ik ben wel benieuwd naar meer (:

leuk idee.
vind het wel jammer dat het in de ik vorm geschreven is

oh, en de naam femke vind ik echt niet bij die achternaam passen x]
ik had een iets raardere naam uitgekozen

‘Waarom is er dan ook geen school waar alleen volbloeden op kunnen zitten?’ zei Draco. Ik haalde mijn schouders op. Eigenlijk zou dat wel een goed idee zijn. Dat zou tenminste een goede school zijn. En een goed schoolhoofd. De trein begon onderhand al wat voller te raken, en ook mensen van Zwadderich kwam naar de laatste wagons toe gelopen, terwijl ze een stel eerste jaars van Griffoendor weg duwde. Toen de trein vol was, en hopelijk alle leerlingen er in zaten, begon hij te rijden. Ik had altijd een hekel aan deze reis; je kon alleen maar stilzitten en praten, een uur lang. ‘Ik ga even wat snoep kopen hoor.’ zei ik, toen ik het karretje met snoep hoorde. ‘Wat jij wilt.’ zei Draco, die weer verder begon te lezen in de ochtendprofeet. Ik liep de gang op, en zag Ron Wemel ook bij het karretje staan. ‘Moet jij niet gewoon brood van thuis mee nemen ofzoiets, Wemel?’ zei ik, toen hij wat wilde kopen. ‘Ach, houd je mond toch.’ zei Ron, die wat kocht, (wat waarschijnlijk bijna niks kostte, dus ook automatisch vies of lelijk was) en weer zijn wagon in liep. ‘Vijf pompoentaartjes.’ zei ik, en gaf de vrouw wat geld, en liep met mijn pompoentaartjes weg.

Femke is mijn eigen naam, haha. Als ik een andere naam kies moet ik steeds heel hard nadenken dat ik geen Femke maar bijv. Piet moet typen.
En Argentum is Latijns voor zilver; wat een van de twee kleuren van Zwadderich is.

meer? ben wel benieuwd!

dat klopt niet helemaal, ze worden op school pas gestorteerd toch? of in jouw verhaal niet?
ik ben wel benieuwd naar meer, i luvv harry potter (: