Familie gelooft niet dat ik ziek ben.

De laatste tijd voel ik dat mijn gezondheid achteruit gaat. Ik ben altijd duizelig en moe en meestal heb ik hoofdpijn of steken rond mijn hart. Daardoor vind ik het moeilijk om naar school te gaan, omdat het ontzettend veel energie kost om me te concentreren en te bewegen. Maar mijn ouders en familie nemen het niet zo serieus, ze denken dat het niet zo erg is als het lijkt, omdat ze “het niet van de buitenkant kunnen zien”. Dan zeggen ze dat ik als ik ziek was wel minder zou praten en wat rustiger zou zijn. Ik kan me hier ontzettend boos over maken, omdat ik me verschrikkelijk lusteloos en moe voel en het niet over kan brengen.

Gisteren bleef ik bijvoorbeeld thuis omdat ik de energie niet had om naar school te gaan, en mijn oma belde op om te vragen hoe het ging. Dus ik zeg dat ik thuis bleef omdat het niet zo goed ging, en toen vroeg ze of het kwam doordat ik niet naar school durfde te gaan. Ik heb haar duidelijk uitgelegd dat het daar niet door komt, maar telkens blijft ze het maar vragen en preekt ze over dat ik toch moet gaan en of ik wel genoeg eet enz.
Ik word hier ontzettend moe van en ik weet écht niet meer wat ik moet doen om het nog duidelijker te krijgen.

Mijn ouders zijn eergisteren wel meegegaan naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken, dus ze willen er wel moeite voor doen.

Maar wat kan ik ze nog zeggen of doen om het duidelijk te krijgen?

Niets meer dan dat je nu doet, wachten op de uitslag…
En misschien toch meer proberen naar school te gaan.

hmm dat is heel vervelend, maar inderdaad gewoon
wachten op de uitslag en dan als er daadwerkelijk iets
is hopen dat ze dan zien dat het wel zo is!

in elk geval beterschap en sterkte! <3

wat vervelend als mensen je niet geloven, ik ken het.

ik zou echt allang een verschrikkelijke woede-aanval hebben gehad… het spijt me ik kan je niet helpen.

beterschap!

Ik heb precies dezelfde gehad, en toen zei m’n verstandige mama : " We gaan je ogen laten bekijken." Toen kreeg ik een bril, en ging alles goed.

(Maar dat heeft volgens mij niets met steken rond het hart te maken.)

Blijven aangeven wat je voelt, waar je last van hebt.
Dat lijkt mij het belangrijkste.

Ja, morgen moet ik naar school van mn moeder dus dat moet dan maar.
Eigenlijk vind ik mezelf best wel verwend nu ik mjn post terug lees, omdat ik op z’n minst kan proberen om naar school te gaan.

Verder dankjewel voor de ander reacties : )
Ik weet nooit hoe ik moet reageren op reacties, maar ik hoop dat het zo goed overkomt :blush:

misschien een rare vraag maar het je het ook benauwd? en tintelende gevoels in je benen /armen?

Neehoor, helemaal niet verwend.
Je kunt het natuurlijk proberen maar je moet jezelf niet echt te ver gaan uitputten.
Straks heb je helemaal geen krachten meer over.

Nja idd dus blijven aangeven dat je ziek bent. En wachten op de uitslag ja.
Succes <3

Geen benauwdheid, wel tintelende handen, voeten.

Ik zou een keer een gesprek met ze aanknopen, en dan echt alleen met je ouders.
Zeg dan duidelijk dat je het niet faked of je aanstelt, maar het echt meent, dat je echt pijn hebt en je je heel erg moe voelt de laatste tijd.
Je zou ze, als je niet weet hoe je het moet zeggen, ook je beginpost kunnen laten lezen in dit topic.
Als ze zien dat het je echt raakt hoe ze er over denken omdat je echt de waarheid spreekt, lijkt mij dat ze je wel moeten geloven.

Nou, ze zijn meegegaan toch, of geloven ze je nu nog steeds niet?

dat had ik ook toen ik in Italië zat. Niemand geloofde me toen ik zei dat ik ongelooflijke buikpijn had en amper kon lopen. toen zijn we naar een dokter geweest en toen bleek dat ik nierbekkenontsteking had.
PWNED

maar je moet misschien zeggen dat jij het toch echt beter voelt dan zij.
sterkte!

Gelukkig geloven ze me nu wel, maar ze denken nog stees dat het niet zo erg is.

Bv: Als ik niet meer durf in te ademen omdat ik pijn op mijn borst/hart heb, dan vragen zij of het gaat, en het maakt niet uit wat ik zeg, het komt er altijd op neer “dat ik wel erg veel ziektes in mijn hoofd haal die ik zou kunnen hebben”.

Misschien zit het achter je oren?
Oke klinkt heel lullig, maar dat had ik ook echt steeds (maar ga nou maar eerst naar de huisarts)

Ik had ook een tijd lang last van mijn borst/hart (dacht ik), maar het bleek mijn rug te zijn (tussen m’n schouderbladeN).

Ik denk wel dat je een hoop in je hoofd haalt, en het misschien wat erger maakt dan het is. Je zult vast wel wat hebben, maar misschien praat je jezelf ook wel wat aan.
Wat zei de dokter?

Volgens mij heb ik dat ook wel een keer gehad alleen dan in veel minder mate, Bij mij ging het vanzelf over. Maar wat ik wil zeggen is dat ik niet vind dat je je aanstelt hoor ! Ik hoop dat de dokter straks kan zeggen wat je hebt!

Je kan niet veel zeggen je moet maar hopen dat er uit de diagnose komt dat je je niet aanstelt (maar dat diagnose op zich zelf niet zo erg is en het makkelijk te genezen valt =))

Misschien haal ik me ook wel dingen in mijn hoofd, maar ik heb nog nooit gezegd dat ik denk dat ik eenofandere ziekte heb. Ik geef alleen maar aan dat ik op dat moment ergens pijn heb of dat ik denk dat ik flauw ga vallen.

Maaroke, uit de bloedtest is helemaal niks naar voren gekomen en nu weet ik echt niet wat ik moet denken. Ik wil er gewoon vanaf.

KUT.

Thja raar van je familie maar ja wachten op de uitslag. misschien heb je de ziekte van pfeiffer als je moe bent en zo en misschien ligt het ook wel aan je eetpatroon want ik weet niet wat je eet. iig sterkte!

Krijg je genoeg slaap? De ene persoon heeft minder energie dan de andere.
Toen ik je post las dacht ik dat je misschien bloedarmoede of ijzertekort hebt, maar dat zou in je test duidelijk zijn geweest. Heb je een lage bloeddruk?