Faalangst!

Hey… Nadat ik het stukje op Girlscene gelezen had vroeg ik me af of er een topic over was met nog meer tips… Maar de topics die ik heb gevonden waren nogal verlaten.

Dus hier.
Ik heb faalangst. Altijd. Overal. Examens of niet. Ook thuis. Ook als ik alleen ben.
En ik vind het k*t en ik wil ervan af want het beheerst mijn god ganse leven.

Herkent iemand dit?
Heeft iemand tips?

(Ik weet niet zeker of is dit nu bij lifestyle of health hoort)

dus je hebt ook sociale faalangst of niet?

-kun je bepaalde dingen niet eerst samen met je vriendinnen doen
zodat je weet hoe alles is en werkt
-en je moet er gewoon aandenken dat niet iedereen op je let, en iedereen maakt wel eens fouten
-misschien kun je proberen om elke keer kleine dingetjes te doen die je normaal niet durft, en langzaam durf je dan steeds meer

maar ik begrijp je heel goed hoor, ik begin er nu ook pas met bepaalde dingen overheen te groeien, bij mij kwam het juist omdat ik dingen niet kende en wist hoe het moet en hoe ik me dan moet gedragen

@ Cecipas:
Normaal gezien niet. Dan kan ik nog best brutaal zijn ook. Maar als ik me ergens de mindere voel dan klap ik dicht en zeg ik geen woord.

@ Nameless2:
Vooral je tip dat je gewoon moet denken dat niet iedereen op je let is eigenlijk wel handig… Kga het eens proberen!

Ik heb ook faalangst. Met Frans ben ik heel erg bang en ik ben altijd erg verlegen in groepen, ik doe helemaal niks. Het heeft een paar maanden geduurd totdat ik een beetje met mijn vriendinnen ging praten, maar in de klas heb ik nog steeds zo’n houding. Ook als een leraar wat vraagt, dan ben ik bang dat ik het niet weet. Dan weet ik het ook niet. Dat vind ik echt heel erg vervelend. Ik heb laatst een test gedaan voor faalangst, maar ik weet de uitslag nog niet. Vandaag even aan mijn mentor vragen. Ik heb verder geen tips, ik heb het hele internet afgezocht maar het werkt gewoon niet…

Ik ben er redelijk vanaf gekomen na een cursus op school. Niet zozeer dat ik dingen leerde, maar inzicht in bepaalde dingen heeft mij geholpen.
Ik zag bijv. in dat ik net zoveel waard ben dan anderen en anderen niet beter zijn, ik maar een keer leef en er van moet genieten. Ik ben de enige persoon die altijd bij mezelf is en mezelf dus gelukkig moet maken, waarom zou ik dan bang zijn, gewoon doen.

Waar je goed op moet letten is: Is dit realistisch wat ik denk?
Als je bang bent, moet je gewoon alles op een rijtje zetten. Wat denk ik? Waar ben ik bang voor? Is de kans groot dat dit gebeurt? Is dit realistisch? Hoe kan ik het voorkomen?