Extreem jaloers... :(

Hoi iedereen! Ik vind het fijn dat ik hier mijn verhaal kwijt kan en ik hoop dat jullie mij kunnen helpen of tips hebben! Ik ben een meisje van 21 jaar en mijn vriend is 24 en we hebben iets meer dan 3 jaar een relatie! Maar ik zit ergens heel erg mee en dat is dat ik extreem jaloers ben, ik wil ook echt absoluut niet zo zijn maar het gebeurt gewoon. Als m’n vriend eens naar een ander meisje kijkt gewoon zoals je ook naar andere mensen op straat kijkt word ik gek, als er maar een film is waar er veel meiden in voorkomen dan wil ik dat al niet met hem kijken, ik droom er zelfs over en word ik wakker met een rotgevoel. Als er meiden tegen hem praten, als hij naar iets kijkt, als zijn telefoon gaat, als hij iets zegt over een vrouw op tv, ik word gek! je kan het niet verzinnen en mijn jaloersheid speelt op alles wat met anderen vrouwen te maken heeft of wat dan ook dat kan heel mijn dag verpesten. Ik vraag ook 10 x per dag of me vriend wel van me houd en met wie die praat en of die geen rare dingen doet. Hij zegt me altijd dat ik alles voor hem ben en dat die niets of niemand liever wilt en dat die alleen mij wilt en dat die van me houd en dat die gelukkig met mij is. Maar dat helpt voor een bepaalde tijd en daarna ga ik me al weer rare dingen in mijn hoofd halen, ik ben zo jaloers… ik word er helemaal gek van het speelt heel de dag in me hoofd. Ik wil niet zo zijn… echt niet :frowning_face:

extreem jaloers zou ik het niet nomene.
Extreem onzeker: ja.
Waarom vertrouw je hem niet?

ik weet niet hoe ik het moet noemen
geen idee hij heeft nooit iets gedaan wat mijn vertrouwen in hem naar beneden heeft gehaald maar ik heb dit gewoon en het lijkt gewoon niet minder te worden maar juist erger

Het kan zijn dat ie niets heeft gedaan om je vertrouwen te schaden maar waarom zou je hem niet willen vertrouwen terwijl ie zegt dat ie van je houdt?
Ben je bang dat ie je niet goed vind?
Bang dat ie je gaat verlaten ? (terwijl er nauwelijks redenen/signalen zijn dat ie zoiets zou doen)

Zie je jezelf als minderwaardig of iets dergelijks?

Ik zou er met hem over praten en er zelf eens aan werken.

ik kan er gewoon niet tegen ik krijg een rot gevoel bij al die dingen
terwijl ik dat echt helemaal niet wil, en ik ook me best doe dat in te houden
maar dat lukt gewoon niet altijd. ik ben gewoon bang dat die bijv,
een ander leuker vind en noem maar op… want ik ben zo gek op hem en ik doe alles voor hem
ik kan me geen leven voorstellen zonder hem hij is mn alles en ik zou dat voor geen goud willen verliezen

leer er wat aan te werken.

Vertel het ook tegen jezelf dat ie jou ook niets heeft aangedaan en je jezelf er alleen gekker mee maakt.
Als het ook zo doorgaat, kan je hem eventueel kwijtraken.Het is ook vrij lastig met iemand samen te zijn als ie zegmaar constant je bewegingen checkt en hoe ie naar anderen kijkt.

dit is meer een self fulfilling prophecy, Als je er maar blijft aan denken van ‘Oh nee straks raak ik hem kwijt door die onbekende meid in de winkelstraat.’

jaja, dan raak je hem ook kwijt.
praat ermee met iemand,
Waarom praat je jezelf zo naar beneden. Want als ik het zo lees: is ie bijna de reden van je bestaan (om het zo te zeggen), en waarom is ie samen met jou? sinds ie zo fantastisch is en je zo bang bent dat ie niet lang zal blijven…

Meer een combinatie van onzekerheid en jaloezie. Hij heeft je vertrouwen nooit geschaad en hij zegt zelf waarschijnlijk elke 10 keer dat je het hem vraagt op een dag; dat jij de enige voor hem bent. En zelfs als je hem keer op keer vraagt of hij nog van je houd, of hij geen rare dingen doet en met wie hij praat dan nog wilt hij niemand liever dan jou. Ik zou gek worden.

Wat wil je van ons horen? Ik heb namelijk geen idee wat je hiervan verwacht want waarschijnlijk is het zelf ook al in jezelf opgekomen dat je misschien wel hulp moet zoeken. Bijvoorbeeld met iemand praten.

Ik begrijp je gevoel! Ik ben ook heel erg jaloers door onzekerheid. Dit is niet heel makkelijk maar gelukkig gaat mijn vriend er goed mee om. :slightly_smiling_face: Ik kan je helaas geen tips geven omdat ik het zelf ook heel moeilijk mee heb helaas.

Ik zou hier hulp voor gaan zoeken en er met iemand over gaan praten. Ik denk ook dat het een combinatie van jaloezie en onzekerheid, maar het zou niet gek zijn als je vriend het op een gegeven moment niet meer trekt. Om die reden zou ik echt hulp gaan zoeken om dit te verminderen.

Ik was zelf vroeger ook zo en ik heb er bijna mijn relatie mee kapot gemaakt. We zijn een paar dagen uit elkaar geweest en toen we weer samen waren wist ik dat het anders moest dus wat ik heb gedaan: Professionele hulp zoeken. En dan ook daadwerkelijk actief bezig gaan met het aanpassen van je gedachtenpatroon, want een paar gesprekjes met een psycholoog op zichzelf staand doen niets, je moet er zelf moeite en tijd in steken. Anders kan je er donder op zeggen dat je vriend, ondanks dat hij van je houdt, het niet trekt als hij alleen maar moet geven, geven, geven. Maar uiteindelijk doe je het voor jezelf, want je levenskwaliteit gaat er een stuk op vooruit als je mentaal gezond bent.