(ex)vriend heeft met een vriendin gezoend.

Hey meiden!

Het is een tijd geleden dat ik hier actief ben geweest op artikelen na :wink:
Ik zit met een klein ding… Voor het gemak noem ik mijn (ex) vriend K.
Ik probeer het zo kort mogelijk te houden voor jullie :slightly_smiling_face:

K. is altijd heel duidelijk geweest over zijn grenzen met vreemdgaan, zou ik vreemdgaan zou hij me zonder pardon verlaten, of t nou zoenen was of seks. Vreemdgaan is verkeerd in zijn ogen.
Ik heb altijd gezegd dat het verschild per situatie en dat een keer zoenen met een vreemde eerder te vergeven was dan met een bekende. (seks vind ik onvergefelijk…)

Op de nacht van Konings dag is mijn vriend (nu ex) vreemdgegaan met een vriendin van hem. Ze waren beide dronken en wilden in een andere stad verder feesten. Ze zijn op de fiets gegaan, na een tijd kwamen hun sturen in elkaar en zijn ze gevallen. Toen K. haar omhoog hielp hebben ze gezoend… Daarna hebben ze elkaar aangekeken van dit is niet zo slim en besloten ze om niet verder te gaan stappen. Omdat ze beide zo beschonken waren en hun verblijfplaats zo ver weg was, heeft hij haar mee genomen naar zijn huis(hij woont op zichzelf) en heeft hij haar op de bank gelegd en is hij in bed gaan liggen… Het erge is, is dat dit gebeurd is terwijl ik op een after-party trots een foto van ons heb laten zien, en vol lof over onze relatie heb gesproken (het ging de laatste tijd juist geweldig!!)

Om 03:30 had ik gevraagd hoe zijn dag/nacht was. Hij had dit een minuut later gelezen maarf niet beantwoord. (dit wekte geen argwaan want het liep juist super tussen ons). de volgende dag was hij wel online geweest maar had mijn vraag niet beantwoord. Ik vroeg of hij me negeerde.
Toen kreeg ik een berichtje terug dat hij vandaag met me wou praten en dat hij iets heel doms heeft gedaan waar hij niet trots op was… We hadden om 14:00 afgesproken om te praten en dit was een heel rustig gesprek. Hij heeft alles in details gezegd aan me.

Ik heb gereageerd met ik ben niet eens boos op je, ik ben alleen zo teleur gesteld… ik zei dit:
‘‘Na 5 maand kom je weer bij me terug omdat je echt een toekomst met me wil en omdat je zeker bent dat ik diegene voor je ben. en nu lopen we pas 4 maand met elkaar en flik je me dit…
K. je weet hoe gek ik op je ben… en ik dacht dat jij dat ook op mij was.’’
Toen ik dit zei begon hij hysterisch hard te huilen (zo erg als op zijn opa’s begrafenis) en zei: dat is t juist… ik ben ook heel gek met je… Na veel gehuild te hebben en samen een gerookt te hebben had ik hem duidelijk gemaakt dat er niet meer wat voor ons in zat en dat het over was tussen ons.

Klein stukje voorgeschiedenis tussen ons:
We hebben een half jaar een relatie gehad en toen begon hij te twijffelen… na een lang gesprek hadden we besloten om er aan te werken en om verder te gaan met elkaar… toen we net een jaar samen waren merkte ik aan alles bij hem dat zijn gevoel minder werd, en ik een mindere prioriteit werd voor hem. Hij had gezellig gekletst met een meid waar hij ook wel eens mee appte (ze wou stoken) en hij had haar uitgenodigd om een sigaret te roken in zijn schuur (er is niks gebeurd, maar het voelde fout voor mij) Ik heb toen de knoop doorgehakt en verteld dat ik dit niet verdiende. (iedereen zei dat ik dat niet verdiende)

Ik heb de dag na ons gesprek mijn spullen bij hem opgehaald en heb duidelijk gemaakt dat ik denk dat hij een vorm van bindingsangst heeft… hij zei dat hij gerust wou kijken hoe en wat en hij dat zelf niet dacht. Hij zei dat zijn laatste hoop de deur uit gelopen was… Hierna hebben we kort contact gehad over of er ooit een toekomst in zou zitten (ik heb gezegd dat hij niet moet gaat hopen en we beide moeten kijken of er nog andere mensen voor ons zijn, mochten er geen andere mensen voor ons zijn konden we altijd samen een drankje doen).

Lieve dames, zoals jullie begrijpen heb ik heeeeeeel veel last van deze situatie en weten al mijn naasten hier vanaf (dit deed ik zodat hun meningen me sneller zouden tegen gaan om terug te komen bij hem.)

Ik vraag me echt af wat jullie zouden doen in mijn situatie?
Geloof me, we hadden een top relatie, veel intimiteit, kletsen, auwhoeren, leuke dingen doen, elkaars hobby’s accepteren, goed vertrouwen etc…

Ik denk dat er niet meer een relatie in zit voor jullie. Dit is al de 2de keer dat jullie uit mekaar gaan. Hij heeft gezoend met een ander en daardoor jou vertrouwen beschadigd. Ik denk persoonlijk dat je hem moet laten gaan. Maar uiteindelijk ben jij degene die bepaalt of je hem nog een kans geeft of niet. Luister gewoon naar je gevoel.

Voor mij zou het ook klaar geweest zijn. Je zegt het zelf, jij hebt je heel keurig kunnen gedragen tijdens Koningsdag, had hij ook wel kunnen doen.

Misschien is het beter om afstand van elkaar te nemen. Gaan jullie elkaar missen, kunnen jullie altijd weer proberen de draad op te pakken. Maar als één van jullie het zo eigenlijk beter vind weet je genoeg.

Ik heb een andere mening dan de mensen boven mij. Ik ben echt tegen vreemdgaan, begrijp me niet verkeerd, maar ik vind zelf niet dat vreemdgaan betekent dat je relatie is afgelopen. Zo te lezen heeft hij er veel spijt van, hij heeft het gelijk verteld en moest ook hard huilen. Dat vind ik een eerlijke reactie en daar is ook wat voor te zeggen. Puur om dit voorval had ik het misschien niet uitgemaakt, maar als dit voor jou het beste voelt is dat zo. Daar kan niemand over oordelen.

Ik heb wel het idee dat hij er echt spijt van heeft en ik vind het ook knap dat hij zo eerlijk is geweest. Zelf had ik het denk ik niet meteen uitgemaakt maar er nog even goed over na gedacht. Maar aangezien dit de tweede keer is dat het uit is, kan je het er misschien wel beter bij laten.

Ja dit ja!

Omdat elke keer als onze relatie serieuzer word gaat hij begint te twijfelen of het dus op deze manier kapot maakt… Hij komt uit een gezin waar zijn vader en moeder een hele slechte relatie hebben. ze praten nooit over wat en zeuren en kibbelen alleen maar. Uit dronken grapjes van zijn vader komen vaak grappen als: begin niet aan het huwelijk, ze worden anders… best belagend over relaties en de toekomst… Verder was er veel tijd voor elkaar in het gezin, maar werd er niet veel ingegaan op specifieke behoeften. In die tijd heeft K. zich afgesloten voor dit soort dingen en is hij in plaats van praten en contact zoeken gaan gamen… Ik weet dat dit gevolgen kan hebben voor een opgroeiend kind (in dit geval K.) De kans dat hij bang is voor de toekomst, en zich aan mij te binden is hierdoor wel groot.

Dit is inderdaad wat ik nu aan het doen ben, ik wil ons allebei de tijd geven om goed na te denken… Hij is mijn eerste echte liefde en mijn beste maatje tegelijk. Ik wil zoiets echt niet weggooien, maar ik wil niet herhaaldelijk gekwetst worden door zijn gedachten/acties… Ik wacht ook af hoe hij nu alles aanpakt in zijn vriendengroep(Ik zat hier heel goed in en kan met iedereen wel goed opschieten).

Ik ben benieuwd of hij zonder dat ik het zeg ook contact met die meid verbreekt etc… (ze heeft een stook verleden, en bij een ander beginnend stel de jongen gezoend, zijn vriendin heeft het hem destijds vergeven.) Wel “leuk” om te weten is dat dit een stel is uit de zelfde vrienden groep. Grotendeels van de groep is haar spuug zat.

Ik ben onwijs opgelucht om dit te lezen… Hij heeft ook echt heeeel veel spijt, ik zag/merk het aan alles… Ik ben ook onwijs blij dat hij er zo snel bij was en eerlijk tegen me was…

Ik ga nu voor mezelf na of ik hem nog kan vertrouwen. zodat ik niet verander in een of andere verwijtende, jaloerze, telefooncheckende terrorbitch :cold_sweat:

Er valt op zich te praten over een dronken zoen als je relatie voor de rest fantastisch is, maar gezien jullie verleden, denk ik dat hij inderdaad beter je ex blijft.

Ik zou de relatie niet breken hierom hoor. Maarja, misschien ben ik té makkelijk.

Ik denk ook dat dit niet het einde van je relatie hoeft te zijn, gezien het feit hij er zo eerlijk over is en ook echt spijt betuigd.
Wel zou ik er goed over nadenken voor je een beslissing neemt of je hier mee door kan gaan gezien het al eerder uit geweest is en het niet makkelijk is om je vertrouwen terug te krijgen in deze jongen. Persoonlijk zou het voor mij ophouden denk ik, omdat ik niet met die onzekerheid zou kunnen leven denk ik. Maar die afweging kan je het beste zelf maken.

Ik zou stoppen met mezelf afvragen of hier toekomst inzit. Maar wie ben ik? Ik vind vreemdgaan het laagste van het laagste en ik vind ook dat meiden (of jongens) die zichzelf laten bedonderen, gewoonweg dom. Ongeacht welke situatie. voor mij bestaat er geen smoes die een vrijbrief geeft voor vreemdgaan. Ik zou mn vertrouwen voorgoed verliezen en zonder vertrouwen, geen relatie.
Dus nee ik zou het contact verbreken en verder gaan.

Precies! Hoe rot het misschien ook is, ik denk altijd maar zo, als iemand je echt leuk vindt of verliefd op je is komt met iemand anders zoenen niet eens in diegene op. Laat hem lekker gaan (makkelijker gezegd dan gedaan) en ga voor iemand die ook 100% voor jou gaat. Iemand die vreemdgaat (onder wat voor omstandigheden dan ook) is jou tijd echt niet waard meis!

Pff zo moeilijk he… ik zit zo in tweestrijd… nahja ik probeer hem goed af te houden en hoop dat ik weer een beetje zin krijg in single zijn en zonder hem zijn :slightly_smiling_face:

Heb zoiets van: als dit echte liefde is loopt dit niet weg, en zou je na 2 a 3 jaar altijd nog DIE klik hebben. Toch? :slightly_smiling_face:

Verwacht niet dat het makkelijk is om weg te gaan bij iemand die je belazerd heeft, Nobody said it was easy!
Maar het is wel hoogst noodzakelijk. Het leven wordt pas écht moeilijk als je niets meer hebt waar je relatie op rust (vertrouwen!) en als je je telkens gaat afvragen met wie hij is, wat hij aan het doen is en of hij niet liegt.
Dan maak je je eigen leven tot een hell… En waarom? Omdat JIJ verliefd bent op deze jongen? Hij niet op jou. Hoe hard het ook klinkt.

Hij ZEGT van wel, maar zijn acties spreken de waarheid.
Guess what, je kunt ook verliefd worden op anderen. en zelfs een veel betere relatie hebben dan die je nu hebt.
Zo speciaal is hij niet.

Denk dat ik meer last heb van het : wanneer begint hij weer met twijffelen. Of wanneer wordt ik weer gekwetst angst… dan dat ik denk dat hij me zoiets weer flikt…

Ik zou het eerder uitmaken omdat je je vertouwen in hem kwijt bent. Ik zou niet meer rustig in bed kunnen liggen wanneer hij uit is, of wanneer hij met een meisje praat. Om mij die stress te besparen zou ik het uit laten. Maar al zie ik dat hij veel spijt heeft en ik zou me over die wantrouwen heen kunnen zetten en de relatie is verder goed, dan zou ik het weer proberen. Maargoed dat laatste zal niet gauw voorkomen. Ik zou dus vooral aan jezelf denken, kan jij nog met een gerust hart hem naar een feest laten gaan?

Edit: Ik lees net je bericht hierboven. Als je die angsten heb dan zou ik het uitlaten. Een relatie hoort je juist rust te geven. Als je relatie je stress geeft dan moet je het gewoon uitmaken of goed communiceren. Dat is wel iets dat ik geleerd heb in mijn relaties.

Het eerste wat ik denk is: je hebt snel een beslissing genomen. Was het wel zo’n goed idee om er meteen mee te stoppen nadat hij het heeft opgebiecht? Boosheid en teleurstelling hoort erbij, maar je geeft het geen kans nader. Nu het over is, zit er niks anders op dan verder te gaan met je eigen leven en hem te vergeten.